II SA/Sz 329/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel (spr.) Sędziowie Asesor WSA Arkadiusz Windak Asesor WSA Joanna Wojciechowska Protokolant Beata Radomska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 lipca 2006r. sprawy ze skargi G. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zaliczki alimentacyjnej o d d a l a skargę Wójt Gminy decyzją z dnia [...] r. odmówił G. N. przyznania zaliczki alimentacyjnej na córki E. i P. N.. Jako przyczynę odmowy przyznania zaliczki alimentacyjnej na córki organ I instancji podał, że G. N., osoba stanu wolnego ( [...] ) nie odpowiada definicji osoby samotnie wychowującej dziecko w rozumieniu art.3 pkt. 17 ustawy o świadczeniach rodzinnych. Od tej decyzji odwołała się G. N. twierdząc, że choć mieszka pod wspólnym dachem z ojcem syna B. M., uważa się za osobę samotnie wychowującą córki i w związku z tym, wydana decyzja jest niesłuszna. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] r. numer [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Z analizy akt wynika, że G. N. ma [...] córki z poprzedniego związku oraz syna B. ze związku konkubenckiego. Syna B. M. wychowuje wraz z konkubentem A. M. Córki z pierwszego związku E. i P. N. zamieszkują razem z matką oraz przyrodnim bratem B. i konkubentem strony odwołującej się. Z przedłożonego materiału dowodowego wynika, że na podstawie wyroku Sądu Rejonowego z dnia [...] r. J. N. ( ojciec córek ) ma płacić alimenty w łącznej kwocie [...] zł na rzecz małoletnich córek, jednakże ich egzekucja okazała się nieskuteczna. Spełnione jest również kryterium dochodowe. Zgodnie z nowym, obowiązującym od 1.01.2006 r., art.3 pkt 17a ustawy o świadczeniach rodzinnych, przez osobę samotnie wychowującą dziecko należy rozumieć pannę, kawalera, wdowę, wdowca, osobę pozostającą w separacji orzeczonej prawomocnym wyrokiem sądu, osobę rozwiedzioną, chyba, że wychowuje wspólnie co najmniej jedno dziecko z jego rodzicem. G. N. wychowuje z A. M. wspólne dziecko B. - tym samym nie jest osobą samotnie wychowującą dzieci z poprzedniego związku. Z powyższego wynika, że G. N. nie spełnia warunku do uzyskania zaliczki alimentacyjnej, o którym mowa w art. 2 ust. 5 lit. a ustawy o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej. W skardze na powyższą decyzję skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie G. N. przedstawiła swoją trudną sytuację życiową i finansową i podkreśliła, że z A. M. nie prowadzi wspólnego gospodarstwa, a mieszka on razem z nią bo nie ma się gdzie wyprowadzić. Wskazała, iż nie rozumie dlaczego w poprzedniej decyzji organ odwoławczy ujął się za nią, a obecnie podtrzymał decyzję odmowną i wniosła o pozytywne rozpatrzenie skargi. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje. Zgodnie z art.1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. Nr 153, poz.1269 z późn.zm. ) Sąd właściwy jest do kontroli decyzji administracyjnych tylko w oparciu o kryterium zgodności z prawem. Tak więc uchylenie decyzji administracyjnych przez Sąd następuje w przypadku naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy. Sąd rozpoznając skargę rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, a także do aktów wydanych we wszystkich postępowaniach prowadzonych stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia ( art.134 § 1 i art.135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi –Dz.U.Nr 153, poz.1270 z późn.zm. ). Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art.2 ust.5 ustawy z dnia 22 kwietnia 2005 r. o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej ( Dz.U. Nr 86, poz. 732 z późn.zm. ) ilekroć w ustawie jest mowa o osobie uprawnionej - oznacza to osobę uprawnioną do świadczenia alimentacyjnego na podstawie tytułu wykonawczego, którego egzekucja jest bezskuteczna, jeżeli: a) osoba uprawniona jest wychowywana przez osobę samotnie wychowującą dziecko, w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych, b) osoba uprawniona jest wychowywana przez osobę pozostającą w związku małżeńskim z osobą, która przebywa w zakładzie karnym powyżej 3 miesięcy albo jest całkowicie ubezwłasnowolniona, c) jest osobą uczącą się, w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych. Zaliczka alimentacyjna przysługuje osobie uprawnionej do ukończenia 18 roku życia albo, w przypadku gdy uczy się w szkole lub szkole wyższej, do ukończenia 24 roku życia. Zaliczka przysługuje, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę w rodzinie nie przekracza kwoty 583,00 zł ( art.7 ww ustawy ). W świetle art.3 pkt 17a ustawy z dnia 29 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych ( Dz.U. Nr 228, poz. 2255 z późn.zm. ) - obowiązującego w dniu wydania zaskarżonej decyzji - osobą samotnie wychowującą dziecko jest panna, kawaler, wdowa, wdowiec, osoba pozostającą w separacji orzeczonej prawomocnym wyrokiem sądu, osoba rozwiedziona, chyba że wychowuje wspólnie co najmniej jedno dziecko z jego rodzicem. Jak wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego G. N. – matka- zamieszkuje wspólnie z dziećmi i konkubentem w jednym lokalu. G. N. nie zaprzecza, że wspólnie z A. M., wychowuje syna B. M.. Prawidłowo więc organ uznał w zaskarżonej decyzji, iż córki E. i P. N. nie spełniają warunku z art.2 ust.5 ustawy o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej, bowiem nie są wychowywane przez osobę samotnie wychowującą dziecko w rozumieniu ustawy o świadczeniach rodzinnych. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art.151 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn.zm. ) orzekł, jak w sentencji.