II SA/Sz 33/09
PostanowienieWSA w Szczecinie2009-03-09
Skład orzekający: Sędzia WSA Arkadiusz Windak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy osoba pozbawiona wolności, nieposiadająca żadnych środków finansowych i niepracująca, spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych?Ratio decidendi
Osoba fizyczna, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla swojego koniecznego utrzymania, może zostać przyznana pomoc prawna w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od opłat sądowych. Sytuacja materialna osoby pozbawionej wolności, nieposiadającej dochodów ani oszczędności, uzasadnia przyznanie takiej pomocy.Stan faktyczny
J.H. złożył skargę na postanowienie Wojewody odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji o wymeldowaniu. Po wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, wskazując na swój pobyt w zakładzie karnym, brak środków finansowych i zatrudnienia.Rozstrzygnięcie
Przyznano J.H. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. H. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z Jego skargi na postanowienie Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia przyznać J. H. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych
J.H. w dniu [...]r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie pismo zatytułowane "zażalenie", w którym zakwestionował prawidłowość postanowienia Wojewody z dnia [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia skarżącemu terminu do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza [...] z dnia [...] orzekającej o wymeldowaniu J.H. z pobytu stałego z lokalu położonego w [...].
Skarżący, wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie [...] zł, należnego od złożonej skargi, wniósł w zakreślonym ustawowym terminie ([...] r.), na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że obecnie przebywa w zakładzie karnym, nie posiada żadnych środków finansowych i nie pracuje. Jednocześnie, z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący zamieszkuje sam, nie posiada żadnych nieruchomości, rzeczy ruchomych, jak również zasobów pieniężnych i przedmiotów wartościowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:
Stosownie do art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1), w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2).
Należy zauważyć, że prawo pomocy jest ze swej natury instytucją wyjątkową, stosowaną tylko w przypadkach osób charakteryzujących się trudną sytuacją materialną. Do osób tych można zaliczyć osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia, bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspokajają tylko podstawowe potrzeby życiowe. Może być więc stosowane jedynie w przypadku osób rzeczywiście ubogich, dla których uiszczenie kosztów sądowych oznaczałoby konieczność drastycznego uszczuplenia środków przeznaczonych na zaspokojenie podstawowych potrzeb.
Analiza przedstawionej przez skarżącego sytuacji majątkowej i rodzinnej, w jakiej się znajduje (w szczególności brak dochodów i oszczędności) prowadzi do wniosku, że nie jest ona zadowalająca i nie pozwala na poniesienie przez niego kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.
Wobec powyższego, na podstawie przepisu art. 245 § 3 w związku z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono o zwolnieniu skarżącego od kosztów sądowych.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło