II SA/Sz 330/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym skargi Z. B. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodka Zamiejscowego w Szczecinie z dnia 26 listopada 2003 r., sygn. akt SA/Sz 1089/03 oddalającym Jego skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie zasiłku przedemerytalnego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego. Z. B. w dniu [...] złożył skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodka Zamiejscowego w Szczecinie z dnia 26 listopada 2003 r., sygn. akt SA/Sz 1089/03 w przedmiocie zasiłku przedemerytalnego. W uzasadnieniu skargi Z. B. podniósł, że wniosek swój opiera "na podstawie Wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 6 lutego 2005 r. (Dz. U. z 2005 r. nr 13 poz. 98), SK 1/04, jak również o Konstytucję Rzeczypospolitej Polskiej art. 190 ust. 4, a ponadto art. 13 Konwencji o ochronie prawa człowieka i podstawowych wolności". Jednocześnie skarżący zaznaczył, że wyrok z dnia 26 listopada 2003 r. nie spełnia wymogów dokumentu prawnego, nie został podpisany prawidłowo, opieczętowany i zszyty. Pismem z dnia [...], Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania poprzez wskazanie, na którą z przesłanek powołanych w art. 271-273 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej P.p.s.a. powołał się w treści skargi oraz jednoznaczne określenia żądania i jego uzasadnienie. Powyższe braki należało uzupełnić w terminie 7 dni od daty otrzymania zobowiązania, pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie postępowania. Nadto Sąd pouczył Z. B. o treści art. 271-273 wskazanej wyżej ustawy P.p.s.a. Odpowiadając na powyższe zobowiązanie Sądu skarżący złożył pismo z dnia 2 maja 2008 r. zatytułowane "Pozew o naprawienie szkody na podstawie art. 9 kpa, art. 38 kpa oraz art. 415 kc", w którym wniósł o zasądzenie na Jego rzecz kwoty 200 tysięcy złotych, z ustawowymi odsetkami od dnia 12 kwietnia 2001 r. do dnia zapłaty, oraz o uchylenie decyzji z dnia [...]. Jednocześnie Z. B. załączył kserokopie pism Powiatowego Urzędu Pracy oraz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych kierowanych do skarżącego. W treści pisma Z. B. wskazał, że kilkakrotnie zwracał się do Powiatowego Urzędu Pracy o przyznanie mu zasiłku przedemerytalnego. Zdaniem skarżącego organ błędnie obliczył Jego staż pracy uprawniający do otrzymania wyżej wymienionego zasiłku. W konsekwencji skarżący podjął pracę w celu uzupełnienia brakującego stażu. Według Z. B. poprzez wprowadzenie go w błąd organ wyrządził mu szkodę, bowiem "na skutek nowelizacji przepisów ustawą z dnia 20 grudnia 2002r., o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, oraz ustawie o systemie oświaty utracił on możliwość dochodzenia prawa do zasiłku, ponieważ stracił status bezrobotnego." Skarżący podkreślił, że pogorszył się jego stan zdrowia, a sytuacja materialna (renta żony w wysokości [...] złotych) nie pozwala na leczenie i normalny byt dwojga osób. W tych okolicznościach Jego pozew jest w pełni uzasadniony. Pismem z dnia 8 maja 2008 r. Sąd zwrócił się do skarżącego o podanie, czy przesłane w dniu 2 maja 2008 r. kopie pism stanowią odpowiedź na wezwanie Sądu z dnia 28 kwietnia 2008 r. w przedmiocie uzupełnienia braków formalnych wniosku o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem w sprawie zasiłku przedemerytalnego. W odpowiedzi Z. B. złożył pisma z dnia 17 i 18 maja 2008 r., w których wskazał, że "Pozew" z dnia 2 maja 2008 r. jest uzupełnieniem braków formalnych wniosku o wznowienie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej P.p.s.a., w przypadkach przewidzianych w ustawie można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Podstawy wznowienia określone zostały w przepisach art. 271, art. 272 i art. 273 ustawy P.p.s.a. Z przepisów tych wynika, że można żądać wznowienia postępowania z następujących przyczyn: 1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia; 2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe, 3) w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie, 4) jeżeli orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym, 5) jeżeli orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa, 6) w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu, 7) w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. Zgodnie z treścią art. 280 § 1 ustawy P.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Nadto na żądania sądu zgłaszający skargę o wznowienie postępowania obowiązany jest uprawdopodobnić okoliczności stwierdzające zachowanie terminu lub dopuszczalność wznowienia. W niniejszej sprawie w wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania Sąd pouczył skarżącego, jakie okoliczności na gruncie ustawy P.p.s.a. mogą stanowić podstawę skargi o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem sądu administracyjnego. Pomimo pouczenia Z. B. nie wskazał jednak podstaw wznowienia. W ocenie Sądu nie można bowiem uznać za uzupełnienie braków formalnych skargi o wznowienie żądania skarżącego zawartego w piśmie z dnia 2 maja 2008 r. "o naprawienie szkody na podstawie art. 9 kpa, art. 38 kpa oraz art. 415 kc". Wyjaśnić trzeba, że w postępowaniu w przedmiocie wznowienia postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem sądu administracyjnego stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi a przepisy kodeksu cywilnego nie mają tu zastosowania a także nie wynikają z nich przesłanki do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego. Z tych względów, Sąd na podstawie art. 280 § 1 P.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi.