II SA/Sz 333/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wójta Gminy na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Wójt Gminy decyzją z dnia (...) numer (...) działając na podstawie art. 145, art. 146, art. 147, art. 148 ust. 1- 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tj. Dz. U. z 2004 r., Nr 261, poz. 2603 ze zm.) oraz art. 2 § 1 pkt 1, art. 207 i art. 210 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) w związku z uchwałą Rady Gminy Nr XII/110/2000 z dnia 22 lutego 2000 r. i art. 104, art. 154 i 155 Kodeksu postępowania administracyjnego - ustalił opłatę adiacencką w kwocie 1.155 zł dla J Ś z tytułu wzrostu wartości nieruchomości na skutek wybudowania drogi. J Ś odwołał się od wskazanej decyzji organu I instancji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpoznaniu sprawy wskutek odwołania J Ś, decyzją z (...) numer (...) wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, art. 143 ust. 1 i art. 92 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami uchyliło zaskarżoną decyzję i umorzyło postępowanie pierwszej instancji. W dniu 2 kwietnia 2008 r. Wójt Gminy wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na wyżej wskazaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z żądaniem uchylenia decyzji organu II instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : W niniejszej sprawie podmiot występujący do Sądu z żądaniem udzielenia ochrony prawnej (skarżący) jest jednocześnie organem, który rozstrzygał uprzednio sprawę jako organ I instancji orzekając w przedmiocie opłaty adiacenckiej, w ramach realizowania powierzonych mu ustawowo kompetencji. Właściwość rzeczową Wójta Gminy, w tym zakresie, określa art. 145 ustawy z dnia ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r., Nr 261, poz. 2603 ze zm.). Podkreślić należy, że powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego (organowi administracji publicznej) kompetencji do orzekania w sprawie indywidualnej, w formie decyzji administracyjnej, bezwzględnie wyklucza możliwość dochodzenia w tej sprawie, przez organ uprzednio rozstrzygający, własnego interesu prawnego w trybie postępowania sądowoadministracyjnego. Wójt Gminy występujący w sprawie w roli organu I instancji, nie może być stroną postępowania administracyjnego - w rozumieniu art. 28 i 29 Kodeksu postępowania administracyjnego, jak i nie jest uprawniony do skutecznego wystąpienia ze skargą na drogę sądową - w rozumieniu art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W konsekwencji skarga Wójta Gminy kierowana do sądu administracyjnego na decyzję organu II instancji wydaną w sprawie opłaty adiacenckiej ustalonej dla J Ś - decyzją tego organu numer (...) z dnia (...)– jest niedopuszczalna przed sądem administracyjnym, co skutkuje odrzuceniem przedmiotowej skargi. Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak na wstępie.