II SA/Sz 336/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym skargi L. S. na działanie Wójta Gminy postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia [...] r., uzupełnionym następnie pismem z dnia [...] r. L.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na działanie Wójta Gminy. W obszernym uzasadnieniu skargi wskazał między innymi, że przez dwa lata składał wnioski do Urzędu Gminy w celu przekształcenia ziemi ornej na działki budowlane. Skarżący podniósł szereg zarzutów wskazujących, jego zdaniem, na nieprawidłowości w prowadzonym przez Wójta postępowaniu, zainicjowanym przedmiotowym wnioskiem. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy wyjaśnił, że właścicielem nieruchomości, której dotyczył wniosek o przekwalifikowanie ziemi ornej na działki budowlane jest J.S. – syn L.S. Wójt podał również, że po zasięgnięciu opinii Komisji Rolnictwa, Przemysłu i Handlu Rady Gminy w piśmie z dnia [...] r. udzielił odpowiedzi zainteresowanemu, iż nie ma możliwości finansowych by przystąpić do zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla miejscowości [...] w gminie [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W rozpatrywanej sprawie stwierdzić należy, że L.S. w istocie wniósł do sądu administracyjnego skargę, która ma charakter skargi powszechnej, określonej przepisami art. 227 i następne K.p.a. Wyjaśnić trzeba, że przedmiotem skargi powszechnej, może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Skarga ta wnoszona jest w związku z już podjętym działaniem organu, ewentualnie w związku z brakiem takiego działania i ma na celu zwrócenie uwagi właściwym organom na wszelkie nieprawidłowości powstałe w wyniku takiego działania lub zaniechania. Postępowanie w sprawie tego typu skarg ma cechy samodzielnego, jednoinstancyjnego postępowania administracyjnego uproszczonego i kończy się czynnością materialno-techniczną, określoną w art. 238 § 1 K.p.a., informującą stronę o sposobie załatwienia skargi. Działania administracji publicznej będące przedmiotem tego typu skarg nie podlegają kognicji sądów administracyjnych, nie mieszczą się bowiem w katalogu czynności i aktów, o których mowa w cytowanym wyżej art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W konsekwencji w przypadku wniesienia skargi do organu administracji na podstawie art. 227 i nast. K.p.a., stronie nie służy skarga do sądu administracyjnego, ani na bezczynność organu, ani na wynik tego postępowania W tym stanie rzeczy, sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.