II SA/Sz 336/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Mysiak (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel,, Sędzia NSA Elżbieta Makowska, Protokolant starszy sekretarz sądowy Joanna Białas-Gołąb, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 25 września 2014 r. sprawy ze skargi J. W. na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie statusu osoby bezrobotnej oraz zasiłku dla bezrobotnych oddala skargę . Wojewoda decyzją z dnia [...] r., nr [...] , wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t.Dz. U. z 2013 r., poz. 267) oraz art. 10 ust. 7 pkt 2, art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 73 ust. 5 i art. 71 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (j.t.Dz. U. z 2013 r., poz. 674 ze zm.), utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...] r., Nr [...] orzekającą o uznaniu J. W. za osobę bezrobotną z dniem [...] r. oraz o przyznaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] r. w wysokości 100 % zasiłku określonego w art. 72 ust. 1 pkt 2, tj. 646,70 zł. brutto. W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że strona rejestrując się w dniu [...] r. w PUP wcześniej była już osobą bezrobotną i posiadała prawo do zasiłku, który to status i zasiłek utraciła z dniem [...] r. z powodu podjęcia zatrudnienia, co znalazło swoje odzwierciedlenie w ostatecznej decyzji Starosty z dnia [...] r., dec. Nr [...] . W decyzji tej zawarte było pouczenie, iż w przypadku podjęcia zatrudnienia na okres krótszy niż 365 dni, nabędzie prawo do zasiłku na czas skrócony o okres jego pobierania przed utratą statusu bezrobotnego - zgodnie z treścią art. 73 ust. 5 ustawy o promocji zatrudnienia. Podejmując zatem w dniu 19 marca 2011 r. zatrudnienie, w okresie pobierania zasiłku przyznanego w dniu 11 lutego 2011 r., zasiłek ten ponownie nabyła w ramach jego uzupełnienia po ustaniu zatrudnienia, na okres uzupełniający od [...] r., co orzeczono decyzją Starosty z dnia [...] r. Podejmując zatrudnienie od 13 marca 2012 r., po dokonaniu ponownej rejestracji w PUP w dniu 2 stycznia 2013 r., powróciła na dalej niewykorzystany zasiłek i został on przyznany na okres od [...] r. (decyzja z dnia [...] r.). Po raz trzeci strona podjęła zatrudnienie w okresie pobierania zasiłku dla bezrobotnych z dniem [...] r. Powrót na niewykorzystany zasiłek nastąpił po jej rejestracji w PUP w dniu [...] r. i został on przyznany na okres od [...] Organ odwoławczy wyjaśnił też, że przed rejestracją w dniu [...] r., strona była zatrudniona w okresie od [...] r., a zatem status i zasiłek utraciła na okres krótszy niż 365 dni, tym samym nie nabyła prawa do nowego zasiłku dla bezrobotnych. Odnosząc się do zarzutów odwołania Wojewoda wyjaśnił, że przepis art. 71 ust. 1 i 2 ustawy o promocji nie ma do tej sprawy zastosowania, gdyż przepis ten wskazuje warunki jakie musi spełnić osoba bezrobotna aby został przyznany jej "nowy" zasiłek dla bezrobotnych. Określone w tym przepisie ogólne zasady nabycia prawa do zasiłku zastosowano wobec skarżącej w dniu 11 lutego 2011 r. Przy następnych rejestracjach zastosowano przepisy szczególne, gdyż przyznanie prawa do zasiłku na tzw. okres uzupełniający reguluje cyt. wyżej art. 73 ust. 5 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. J. W. zaskarżyła powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zarzucając naruszenie art. 73 ust. 5 oraz art. 71 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (j.t.Dz. U. z 2013 r. poz. 674), wniosła o jej uchylenie i poprzedzającej ją decyzji Starosty W uzasadnieniu skargi podniosła, że zasiłek dla bezrobotnych został jej przyznany na okres 6 miesięcy liczony od dnia 11 lutego 2011 r. W okresie jego pobierania podjęła zatrudnienie z tym, że nie w dniu [...] r, jak twierdzi organ, ale w dniu [...] r. Zasiłek zatem skarżąca pobierała przez okres [...] dni (od [...] r.). Stosunek pracy nawiązany w dniu [...] r. ustał z dniem [...] r. Po jego ustaniu nabyła prawo do zasiłku uzupełniającego na okres od [...] r., co orzeczono decyzją Starosty z dnia [...] r. W okresie prawa do tego zasiłku uzupełniającego podjęła zatrudnienie w dniu [...] r. Oznacza to, że zasiłek pobierała przez okres [...] dni. Stosunek pracy nawiązany w dniu [...] r. ustał z dniem [...] r. W związku z tym powróciła na dalej niewykorzystany zasiłek i decyzją z dnia [...] r. został jej przyznany od dnia [...] r. Ponieważ skarżąca podjęła zatrudnienie w dniu [...] r., to zasiłek pobierała przez okres [...] dni. W konsekwencji uznać należy, iż przyznany jej pierwotnie z dniem [...] r. zasiłek został wykorzystany w całości w związku z decyzją starosty z dnia [...] W okolicznościach przedmiotowej sprawy, zdaniem skarżącej, rejestrując się w dniu [...] r., a więc po ustaniu ostatniego stosunku pracy (trwającego od dnia [...] r.) nabyła prawo do zasiłku przewidzianego w art. 71 ust. 1 ustawy, bowiem w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania była zatrudniona przez okres co najmniej 365 dni i z tego tytułu osiągała wynagrodzenie w kwocie co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej "P.p.s.a.", ogranicza się do badania zgodności orzeczenia z prawem. Oznacza to, że Sąd rozpoznając skargę ocenia czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania. W związku z powyższym należy stwierdzić, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżonej decyzji nie można postawić zarzutu, iż została ona wydana z naruszeniem prawa mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Podstawą materialnoprawną rozpoznania sprawy będącej przedmiotem zaskarżonej do Sądu decyzji są przepisy ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (j.t.Dz. U. z 2013 r. poz. 674 ze zm.) – dalej zwaną "ustawą". Zgodnie z treścią art. 73 ust. 5 ustawy bezrobotny, który utracił status bezrobotnego na okres krótszy niż 365 dni z powodu podjęcia zatrudnienia, innej pracy zarobkowej, pozarolniczej działalności lub uzyskiwania przychodu w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę miesięcznie i zarejestrował się w powiatowym urzędzie pracy jako bezrobotny w okresie 14 dni od dnia ustania zatrudnienia, zaprzestania wykonywania innej pracy zarobkowej, prowadzenia pozarolniczej działalności, pobierania zasiłku chorobowego po ustaniu zatrudnienia, zaprzestaniu wykonywania innej pracy zarobkowej, prowadzenia pozarolniczej działalności lub osiągania przychodu przekraczającego połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę miesięcznie, posiada prawo do zasiłku na czas skrócony o okres pobierania zasiłku przed utratą statusu bezrobotnego oraz o okresy, o których mowa w ust. 4. Jak wynika z akt sprawy, skarżąca, rejestrując się w dniu [...] r. w Powiatowym Urzędzie Pracy, spełniała warunki do uznania jej za osobę bezrobotną oraz do przyznania jej prawa do zasiłku, w związku z czym prawomocną decyzją Starosty z dnia [...] r. nr [...] nabyła prawo do zasiłku od dnia [...] Przed upływem sześciomiesięcznego okresu pobierania zasiłku skarżąca trzykrotnie traciła status osoby bezrobotnej z powodu podjęcia pracy (za każdym razem na okres krótszy niż 365 dni), w rezultacie czego w okresie poprzedzającym datę ostatniej rejestracji, która miała miejsce w dniu [...] r., skarżąca otrzymała zasiłek dla bezrobotnych za trzy okresy zasiłkowe. Okoliczności tych skarżąca nie neguje, jedynie wskazuje, że łączny okres pobierania zasiłku wynosił 181 dni, a zatem w całości wykorzystała zasiłek przyznany jej decyzją z dnia [...] r. W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że w swoich wyliczeniach okresu pobierania zasiłku skarżąca pominęła fakt, że rok [...] był rokiem przestępnym i miesiąc luty liczył [...] dni. Oznacza to, że przy przyjętych przez skarżącą okresach pobierania zasiłku, końcowy wynik powinien wynosić [...] dni. Jednak Sąd zgadza się z organem odwoławczym, że skarżąca pobierała zasiłek przez okres 180 dni i pozostało jej do wykorzystania dwa dni, na okres których przyznano jej zasiłek zaskarżoną decyzją. Słusznie bowiem wskazuje organ, że skoro skarżąca złożyła oświadczenie, że z dniem [...] r. podjęła zatrudnienie i w związku z tym Starosta decyzją z dnia [...] r. orzekł o utracie przez nią statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku z tym dniem, to przyjąć należy, że skarżąca pobierała zasiłek do dnia [...] r. Wobec ostatecznego rozstrzygnięcia tej kwestii decyzją administracyjną bez znaczenia pozostaje fakt, że z później złożonego świadectwa pracy wynika, iż skarżąca podjęła zatrudnienie z dniem [...] r. jak podała w złożonym oświadczeniu. W rezultacie należało przyjąć, że okresy pobierania przez skarżąca zasiłków wynosiły: [...]m, Mając na uwadze długość powyższych okresów zasiłkowych, stwierdzić należy, iż w przypadku skarżącej nie został wyczerpany sześciomiesięczny okres pobierania zasiłku, a tym samym zachodziły przesłanki z art. 73 ust. 5 cyt. ustawy uzasadniające przyznanie skarżącej prawa do zasiłku na okres skrócony. Wpływu na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie nie może mieć podnoszona przez skarżącą okoliczność, iż w dniu ostatniej rejestracji, tj. [...] r. spełniała ona wymogi z art. 71 ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy do przyznania jej zupełnie nowego zasiłku dla bezrobotnych, gdyż w okresie 18 miesięcy poprzedzających rejestrację posiadała co najmniej 365 dni zatrudnienia. Wyjaśnić należy, że ustawodawca nie pozostawił organom administracji swobody w zakresie wyboru podstawy przyznania zasiłku. Zaistnienie przesłanek wskazanych w przepisie art. 73 ust. 5 ustawy, co w niniejszej sprawie niewątpliwie miało miejsce, obliguje organy do przyznania stronie zasiłku na okres skrócony. Dodatkowo Sąd wskazuje, że nie ma racji skarżąca twierdząc, iż fakt wyczerpania okresu zasiłkowego stanowi przesłankę do nabycia ponownego prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Takiego stanowiska nie da się wywieść z żadnego przepisu ustawy. Natomiast z ww. cytowanego przepisu ustawy wynika, że przesłanką nabycia ponownego prawa do zasiłku dla bezrobotnych jest podjęcie zatrudnienia na okres przynajmniej 365 dni. W tym stanie rzeczy Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa i na podstawie art. 151 P.p.s.a., oddalił skargę jako nieuzasadnioną.