II SA/Sz 337/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. B. o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanawia: odmówić przywrócenia terminu do złożenia skargi Postanowieniem z dnia 6 kwietnia 2018 r., sygn. akt II SA/Sz 337/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę R. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami, jako złożoną z uchybieniem ustawowego terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 8 czerwca 2018 r. odrzucił zażalenie skarżącego na ww. postanowienie, a Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 22 stycznia 2019 r., sygn. akt I OZ 1273/18 oddalił zażalenie skarżącego wniesione na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 8 czerwca 2018 r. odrzucające zażalenie. W treści zażalenia z dnia 23 kwietnia 2018 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skarżący zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia skargi, uzupełnionym pismem z dnia 2 lipca 2018 r. Uzasadniając wniosek podał, że nie dotrzymał terminu z przyczyn niezależnych od siebie, bowiem od dnia [...] r. przebywał w Zakładzie Karnym w N., "a więc kontakt rodziny w uzyskaniu jego podpisu, jak i przekazaniu akt był utrudniony. Pomimo powyższego, Sąd nadal kierował korespondencję na adres zamieszkania skarżącego". Z tej przyczyny korespondencja nie została mu dostarczona. Skarżący podał, że obecnie przebywa w Areszcie Śledczym w B.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", sąd postanowi na wniosek strony przywrócenie terminu, jeżeli nie dokonała ona w terminie czynności procesowej bez swojej winy. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 87 § 1 i 2 P.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4). Z przepisów regulujących instytucję przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności procesowej wynika zatem, że przywrócenie terminu może nastąpić, gdy spełnione zostały łącznie trzy przesłanki: wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; zainteresowany uprawdopodobnił, że uchybił terminowi bez swojej winy oraz dopełnił czynność, dla której określony był termin. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że przesłanka braku winy w uchybieniu terminu powinna być oceniana z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy jego uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por.: postanowienie NSA w Warszawie z dnia 15 października 2013 r , sygn. akt II GZ 562/13, Lex nr 1437280). Ponadto, przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu. Oceniając wniosek skarżącego według powyższych kryteriów, Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie, albowiem przedstawione we wniosku argumenty, jak i okoliczności sprawy, nie uzasadniają w sposób dostateczny przywrócenie terminu do złożenia skargi w tej sprawie. Braku swojej winy w uchybieniu terminu do złożenia skargi z dnia 9 marca 2018 r.(data nadania w urzędzie pocztowym) Skarżący upatruje głównie w tym, że od dnia [...] r. przebywał w Zakładzie Karnym w N., a tym samym kontakt rodziny w uzyskaniu jego podpisu, jak i przekazaniu akt był utrudniony. Z akt sprawy wynika, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r., zawierająca pouczenie o trybie i terminie zaskarżenia jej do sądu administracyjnego, została doręczona skarżącemu w dniu 5 lutego 2018 r., tak więc 30 - dniowy termin do wniesienia skargi do sądu upłynął w dniu 7 marca 2018 r. Tymczasem R. B. skargę na wyżej wymienioną decyzję wniósł w dniu [...] r. Z zestawienia dat wynika zatem, że skarżący w okresie od dnia [...] r. do dnia [...] r. miał możliwość osobistego wniesienia skargi do sądu. Zaznaczyć również należy, że skarżący inicjując postepowanie sądowe (będąc prawidłowo pouczonym o terminie wniesienia skargi do sądu) mógł zorganizować się w sposób umożliwiający wniesienie skargi w terminie, np. posłużyć się pomocą innych osób (domowników, sąsiadów). Tym samym, podniesiona we wniosku okoliczność, że skarżący nie dotrzymał terminu z przyczyn niezależnych od siebie, albowiem od [...] r. przebywał w Zakładzie Karnym w N., a obecnie przebywa w Areszcie Śledczym w B. nie mogła odnieść zamierzonego skutku. Okoliczności niniejszej sprawy świadczą o niedochowaniu staranności przez skarżącego w zabezpieczeniu swoich interesów w związku z inicjowanym postępowaniem sądowym. Przywrócenia uchybionego terminu nie uzasadniają bowiem okoliczności, takie jak dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę, czy też niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw, bądź nieznajomość prawa. Reasumując, Sąd uznał, że skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu do wniesienia skargi, nastąpiło bez jego winy. Argumenty przedstawione we wniosku stanowią próbę usprawiedliwienia zaniedbań skarżącego w prowadzeniu sprawy przed sądem administracyjnym i tym samym nie mogą prowadzić do przywrócenia uchybionego terminu. W tym stanie rzeczy, wobec braku przesłanek do przywrócenia terminu, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.