II SA/Sz 339/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj, Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska, Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Agnieszka Klimek, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 16 maja 2019 r. sprawy ze skargi S. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji w sprawie zasiłku pielęgnacyjnego oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. w zw. z art. 16 ust. 1, 2, 4, art. 32 ust. 1-2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U.2018.2220 t.j. ze zm.) w zw. z § 2 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 31 lipca 2018 r. w sprawie wysokości dochodu rodziny albo dochodu osoby uczącej się stanowiących podstawę ubiegania się o zasiłek rodzinny i specjalny zasiłek opiekuńczy, wysokości świadczeń rodzinnych oraz wysokości zasiłku dla opiekuna (Dz.U.2018.1497) po rozpatrzeniu odwołania S. M. od decyzji z dnia [...] wydanej z up. Prezydenta Miasta S. przez Inspektora S. C. Ś. w sprawie zmiany wysokości przyznanego zasiłku pielęgnacyjnego utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji ustalono, że decyzją z dnia [...] organ I instancji przyznał S. M. zasiłek pielęgnacyjny z tytułu niepełnosprawności w okresie od 1 stycznia 2016 r. do 31 stycznia 2021 r. w wysokości 153,00 zł. Następnie decyzją z dnia [...]. (doręczona stronie dnia 18 stycznia 2019 r.) organ I instancji zmienił w/w decyzję od dnia 1 listopada 2018 r. w części dotyczącej wysokości zasiłku pielęgnacyjnego w kwocie 153,00 zł, na kwotę: 1) od 1 listopada 2018 r. do 31 października 2019 r. w kwocie 184,42 zł, 2) od 1 listopada 2019 r. do 31 stycznia 2021 r. w kwocie 215,84 zł. Pismem z dnia 28 stycznia 2019 r. S. M. złożył odwołanie od ww. decyzji zarzucając, iż została wydana zbyt późno, ponieważ stosowne rozporządzenie zostało wydane dnia 31 sierpnia 2018 r. W decyzji organ wskazał, że materialnoprawną podstawą wydania rozstrzygnięcia w sprawie są przepisy ustawy o świadczeniach rodzinnych (dalej "ustawa"). Zasiłek pielęgnacyjny przyznaje się w celu częściowego pokrycia wydatków wynikających z konieczności zapewnienia opieki i pomocy innej osoby w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji (art. 16 ust. 1 ustawy). Co do zasady zasiłek pielęgnacyjny przysługuje: niepełnosprawnemu dziecku; osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16. roku życia, jeżeli legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności; osobie, która ukończyła 75 lat (art. 16 ust. 2 ustawy). Decyzją z dnia [...] organ I instancji przyznał S. M. zasiłek pielęgnacyjny z tytułu niepełnosprawności w okresie od 1 stycznia 2016 r. do 31 stycznia 2021 r. w wysokości 153,00 zł. Zasiłek pielęgnacyjny przysługuje obecnie w wysokości 184,42 zł (art. 16 ust. 4 ustawy). Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 31 lipca 2018 r. w sprawie wysokości dochodu rodziny albo dochodu osoby uczącej się stanowiących podstawę ubiegania się o zasiłek rodzinny i specjalny zasiłek opiekuńczy, wysokości świadczeń rodzinnych oraz wysokości zasiłku dla opiekuna zmieniono wysokość zasiłku pielęgnacyjnego (§ 2 rozporządzenia): 1) od dnia 1 listopada 2018 r. do dnia 31 października 2019 r. wysokość zasiłku pielęgnacyjnego, o którym mowa w art. 16 ustawy, wynosi 184,42 zł miesięcznie. 2) od dnia 1 listopada 2019 r. wysokość zasiłku pielęgnacyjnego, o którym mowa w art. 16 ustawy, wynosi 215,84 zł miesięcznie. Na podstawie ww. rozporządzenia wydano decyzję z dnia [...] r. (doręczoną stronie dnia 18 stycznia 2019 r.), którą organ I instancji zmienił decyzję przyznającą świadczenie w części dotyczącej wysokości zasiłku pielęgnacyjnego w kwocie 153,00 zł i ustalono wysokość zasiłku pielęgnacyjnego: 1) od 1 listopada 2018 r. do 31 października 2019 r. w kwocie 184,42 zł, 2) od 1 listopada 2019 r. do 31 stycznia 2021 r. w kwocie 215,84 zł. Organ podniósł, że decyzja z dnia [...] została zmieniona począwszy od dnia 1 listopada 2018 r. i od początku tego okresu przyznano S. M. wyższy zasiłek pielęgnacyjny, zgodnie z treścią rozporządzenia z dnia 31 lipca 2018 r. - strona nie poniosła więc w tym zakresie żadnego uszczerbku i świadczenia wypłacone zostały w odpowiedniej wysokości. Decyzja zmieniająca ma w tym zakresie charakter jedynie deklaratywny ponieważ wysokość przyznanych świadczeń wynika wprost z regulacji rozporządzenia z dnia 31 lipca 2018 r. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, wniósł S. M., który zarzuca organowi odwoławczemu, że uniemożliwiono mu zapoznanie się z dokumentacją zgromadzoną w sprawie przed jej zakończeniem w instancji w szczególności zaś brak poinformowania strony postępowania o zakończeniu gromadzenia dokumentów w postępowaniu i wyznaczeniu stronie terminu na zapoznanie się z nimi i wniesienie uwag. Nadto decyzja Kolegium oznaczona jest parafkami składu orzekającego, które uniemożliwiają odczytanie nazwiska osoby podpisującej decyzją. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Wydając zaskarżoną decyzją organ nie naruszył ani prawa materialnego, ani prawa procesowego. Organ odwoławczy utrzymując w mocy decyzję organu I instancji prawidłowo uznał, że organ ten stosując przepisy art. 16 ust. 1, 2, 4, art. 32 ust. 1, 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych oraz § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 31 lipca 2018 r. w sprawie wysokości dochodu rodziny albo dochodu osoby uczącej się stanowiących podstawą ubiegania się o zasiłek rodzinny i specjalny zasiłek opiekuńczy, wysokość świadczeń rodzinnych oraz wysokość zasiłku dla opiekuna przyznał skarżącemu od dnia 1 listopada 2018 r. do 31 października 2019 r. zasiłek pielęgnacyjny w kwocie 184,42 zł, a od 1 listopada 2019 r. do 31 stycznia 2021 r. w kwocie 215,84 zł. Decyzja w tym zakresie nie była kwestionowana przez skarżącego. Odnosząc się do zarzutów skarżącego podnoszonych w skardze, wskazać należy, iż nie zasługują na uwzględnienie. Zarzut naruszenia przez organ treści art. 10 § 1 K.p.a. mógłby odnieść skutek tylko wówczas, gdyby skarżącemu uniemożliwiono dokonanie konkretnych czynności procesowych, ale takich okoliczności skarżący nie podniósł, a ponadto stwierdzone uchybienie nie miało wpływu na treść zaskarżonej decyzji, która jest zgodna z prawem. Wbrew twierdzeniom skarżącego zarówno decyzja organu odwoławczego jak i I instancji spełnia wymagania procesowe odnoszące się do decyzji. W decyzji Kolegium na pierwszej stronie jest wskazany skład orzekający z imion i nazwisk osób wydających decyzję, a decyzja organu I instancji zawiera dane identyfikujące autora decyzji, a mianowicie pieczątkę osoby podpisującej decyzję, z imieniem i nazwiskiem oraz pełnionym stanowiskiem. Mając powyższe na uwadze, skargę oddalono na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002 r. (t.j. Dz.U.2018, poz.1302).