II SA/Sz 34/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Gebel po rozpatrzeniu w dniu 18 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. F. oraz S. F. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Z. F. oraz S. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości z tytułu świadczeń nienależnie pobranych postanawia wstrzymać wykonanie decyzji Decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymało w mocy decyzję wydaną przez Dyrektora Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie, działającego z upoważnienia Starosty, z dnia [...] odmawiającą Z. i S.F. umorzenia zaległości w kwocie [...] zł z tytułu świadczeń nienależnie pobranych – pomocy pieniężnej na częściowe pokrycie kosztów utrzymania dzieci P.i G.K. w rodzinie zastępczej za okres [...]. Nie zgadzając się z przedmiotową decyzją ostateczną Z.F. oraz S.F. złożyli na nią skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jednocześnie wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Argumentując swoje stanowisko wnioskodawcy podnieśli, że wykonanie zaskarżonej decyzji, a w konsekwencji przeprowadzenie egzekucji spowoduje, że zostaną pozbawieni środków koniecznych do zapewnienia utrzymania swojego oraz osób, nad którymi sprawują pieczę jako rodzina zastępcza, w tym uniemożliwią zapewnienie im podstawowych potrzeb w zakresie wyżywienia oraz leczenia, które mogą spowodować nieodwracalne konsekwencje zdrowotne. Podobnie jak uniemożliwienie podopiecznym kontynuowania nauki może spowodować niekorzystne skutki mające wpływ na ich całe życie. Ponadto zwrócili uwagę, że celem zapewnienia podopiecznym odpowiednich do rozwoju warunków pobrali pożyczki (m.in. na zakup komputerów), które zobowiązani są aktualnie spłacać, a ewentualna egzekucja spowoduje przyrost zobowiązań. W załączeniu wnioskodawcy przedłożyli dokumenty obrazujące ich sytuację finansową w tym związane z ponoszeniem wydatków na utrzymanie mieszkania (opłaty z tytułu: czynszu – [...]zł, gazu – [...]zł, prądu – [...]zł, abonamentu telewizyjnego – [...]zł), a ponadto dotyczące spłaty pożyczek bankowych stanowiących łączny wydatek w wysokości około [...]zł miesięcznie. Przedłożyli ponadto wyciągi z rachunków bankowych oraz notatki obrazujące wszystkie wydatki związane z utrzymaniem podopiecznych dokonane w związku ze złożeniem corocznego sprawozdania ze sprawowanej opieki. Dodatkowo skarżący zwrócili uwagę, że postanowieniem z dnia [...] w sprawie I OSK 2117/13 Naczelny Sąd Administracyjny wstrzymał wykonanie decyzji w sprawie zwrotu nienależnie pobranych świadczeń. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.), zwanej w dalszej części ustawą "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże odstępstwo od tej ogólnej reguły przewiduje przepis art. 61 § 3 tej ustawy, w myśl którego po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W świetle powyższego przepisu przedmiotem wniosku o wstrzymanie może być zaskarżona do sądu decyzja, a podstawą wstrzymania jej wykonania może być niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Należy stwierdzić, że przedstawione we wniosku argumenty oraz ocena okoliczności wynikających z akt sprawy uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Konieczność bowiem uregulowania należności określonej w zaskarżonej decyzji stanowiąca kwotę [...] zł może spowodować, w ocenie sądu, brak możliwości bieżącego regulowania opłat związanych z utrzymaniem czterech osób w tym dwóch uczących się podopiecznych, a w szczególności kosztów związanych z nauką oraz leczeniem podopiecznych, co w rezultacie stwarza dla stron niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tych okolicznościach należy stwierdzić, że wnioskodawcy wykazali relację między brakiem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, a wystąpieniem zagrożeń wynikających z treści przepisu art. 61 § 3 ustawy. W tym stanie rzeczy orzeczono, na podstawie art. 61 § 3 oraz art. 61 § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak w postanowieniu.