II SA/Sz 341/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Tomaszewska, Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz (spr.),, Sędzia NSA Grzegorz Jankowski, Protokolant Aneta Kukla, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 czerwca 2008 r. sprawy ze skargi Z.P. na decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia dopuszczalnego poziomu hałasu I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję z dnia [...]. Prezydenta Miasta [...], II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącego kwotę [...]zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, III. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Decyzją z dnia [...] Nr [...] Prezydent Miasta, na podstawie art. 115a, ust. 5, art. 112a, art. 113, art. 147 ust. 1 oraz ust. 3, art. 376, art. 378 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. Prawo ochrony środowiska (t j.- Dz. U. z 2006r. Nr 129, poz. 902 ze zm.), rozporządzenia Ministra Środowiska z dn. 14.06.2007r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. z 2006r. Nr 120, poz. 826), rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 23 grudnia 2004r. w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji (Dz. U. z 2004r. Nr 283, poz. 2842) oraz art. 104 Kpa - określił dla Centrum Ortopedii i Rehabilitacji działającego przy ul. [...] w S., dla instalacji wentylacyjno-klimatyzacyjnej emitującej hałas do środowiska od strony ul. [...] dopuszczalny poziom hałasu przenikającego do środowiska na teren chroniony akustycznie tj. tereny zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej w wysokości: 1. L Aeq D = 55 równoważnego poziomu dźwięku A w dB dla pory dnia (rozumianej jako przedział czasu od godz. 06.00 do godz. 22.00), 2. L Aeq N = 45 równoważnego poziomu dźwięku A w dB dla pory nocy (rozumianej jako przedział czasu od godz. 22.00 do 06.00). Organ podniósł, że na podstawie pomiarów hałasu przeprowadzonych na zlecenie organu w dniu [...] przez Przedsiębiorstwo "G", z siedzibą w S. stwierdzono, iż równoważny poziom dźwięku przenikający do środowiska pochodzący z pracy instalacji wentylacyjno-klimatyzacyjnej zainstalowanej na frontowej ścianie budynku należącym do Centrum Ortopedii i Rehabilitacji przy ul. [...] w S., przekracza dopuszczalne poziomy hałasu w środowisku, określone w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku, przy zabudowie mieszkaniowej przy ul. [...] w S. Organ stwierdził bowiem, że hałas emitowany przez instalację wentylacyjno - klimatyzacyjną przekracza w porze dziennej dopuszczalny poziom hałasu dla terenu przeznaczonego pod zabudowę mieszkaniową wielorodzinną o 2,2 decybeli. Natomiast przepisy wskazanego wyżej rozporządzenia określają dopuszczalny poziom hałasu na wskazanym obszarze w porze dziennej w wysokości 55 dB(A), zaś wyniki pomiarów hałasu potwierdziły, iż poziom hałasu wynosi tam 57,2dB(A). Jednocześnie wyniki pomiarów poziomu dźwięku w porze dziennej, zmierzonego od strony podwórza ul. [...] nie wykazały przekroczeń dopuszczalnego poziomu. Organ wskazał dalej, iż stosownie do art. 115a ustawy Prawo ochrony środowiska Centrum Ortopedii i Rehabilitacji obowiązane jest do prowadzenia pomiarów poziomu hałasu w środowisku w rejonie zabudowy mieszkaniowej jeden raz w roku, a wyniki pomiarów należy przekazywać do Urzędu Miejskiego w S. oraz Wojewódzkiemu Inspektorowi Ochrony Środowiska. Od powyższej decyzji Z. P., prowadzący działalność gospodarczą pod firmą Centrum Ortopedii i Rehabilitacji Z. P. z siedzibą w S. złożył odwołanie, wnosząc o uchylenie jej w całości. W uzasadnieniu odwołania strona zakwestionowała wyniki pomiarów dopuszczalnego poziomu hałasu przeprowadzone przez Przedsiębiorstwo "G" wskazując, że pomiary zostały przeprowadzone w niewłaściwy sposób, a mianowicie w drodze krótkiego jednorazowego zbadania pracy obydwu agregatorów, pracujących jednocześnie na najwyższych obrotach, metodą próbkowania. Zdaniem Z. P. prawidłowo pomiary powinny były zostać przeprowadzone w sposób ciągły w czasie odniesienia T, w drodze badań obejmujących cały okres dzienny i nocny. W rzeczywistości bowiem agregatory nie pracują jednocześnie, na najwyższych obrotach. Agregatory włączają się lub zwiększają moc co jakiś czas, w razie potrzeby dokonania nawiewu odpowiedniej ilości powietrza ciepłego albo zimnego. Tym samym badane agregatory nie emitują hałasu w takim natężeniu, jak to wynika z protokołu pomiarów. Strona zarzuciła nadto, że gdyby badania zostały przeprowadzone prawidłowo, wynik pomiarów byłby inny, ustalający wysokość poziomu hałasu na niższe wartości, niż to zostało wskazane w protokole z pomiarów hałasu. Z. P. podkreślił, że powyższe twierdzenia znajdują oparcie w przepisach rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 23 grudnia 2004 r. w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji (Dz. U. z 2004 r., Nr 283, poz. 2842), w szczególności § 9 ust. 9 oraz w przepisach Załącznika nr 8 do powyższego rozporządzenia (pkt E pdpkt II). Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] Nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa oraz art.115a ustawy dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2006 r. Nr 129, poz. 902 ze zm.) – po rozpatrzeniu odwołania Centrum Ortopedii i Rehabilitacji Z. P. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu Kolegium wskazało, że zgodnie z art. 112 ustawy Prawo ochrony środowiska ochrona przed hałasem polega na zapewnieniu jak najlepszego stanu akustycznego środowiska, w szczególności poprzez: - utrzymanie poziomu hałasu poniżej dopuszczalnego lub co najmniej na tym poziomie; - zmniejszanie poziomu hałasu co najmniej do dopuszczalnego, gdy nie jest on dotrzymany. Natomiast wskaźniki hałasu to parametry hałasu określone poziomem dźwięku A wyrażonym w decybelach (dB), wśród których wyróżnia się, między innymi, wskaźniki hałasu mające zastosowanie do ustalania i kontroli warunków korzystania ze środowiska w odniesieniu do jednej doby: a) LAeq D - równoważny poziom dźwięku A dla pory dnia (rozumianej jako przedział czasu od godz. 6 do godz. 22), b) LAeq N - równoważny poziom dźwięku A dla pory nocy (rozumianej jako przedział czasu od godz. 22 do godz. 6). Organ podniósł dalej, że dopuszczalne poziomy hałasu w środowisku określone zostały w załączniku do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku. Tabela nr 1 zawarta w załączniku do wskazanego rozporządzenia określa (pod pozycją Lp. 3 w pkt a), iż dopuszczalny poziom hałasu na terenach zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej i zamieszkania zbiorowego wyrażony wskaźnikiem LAeq D i LAeq N - dla pory dnia wynosi 55 decybeli, a dla pory nocnej 45 decybeli. W niniejszej sprawie wyniki z przeprowadzonych przez Spółkę z o.o. "G" pomiarów hałasu znalazły odzwierciedlenie w opracowanym przez biegłego z zakresu sporządzania ocen oddziaływania na środowisko " Raporcie z badań poziomu hałasu emitowanego do środowiska z Centrum Ortopedii i Rehabilitacji przy ulicy [...] w S. W ocenie Kolegium powyższy raport dopuszczony przez organ, jako dowód w toczącym się postępowaniu, jest wiarygodny i wyjaśnia, czy przekroczony został dopuszczalny poziom hałasu emitowanego przez instalację wentylacyjno - klimatyzacyjną na teren zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej i zamieszkania zbiorowego. Przedstawione sprawozdanie, zawiera opis warunków dokonywanych pomiarów, sposobu przeprowadzonych badań, jak też uzyskanych wyników, przy zastosowaniu do realizacji pomiarów metody próbkowania, określonej w załączniku Nr 8 do Rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 23 grudnia 2004 r. w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji (Dz. U. Nr 283, poz. 2842). Przyjęcie zakwestionowanej przez stronę metody próbkowania, według organu odwoławczego, uzasadnione jest w świetle powołanego wyżej rozporządzenia Ministra Środowiska. Zgodnie bowiem z treścią załącznika nr 8 do ww. rozporządzenia (E. ll pkt 2) pomiary hałasu wykonuje się metodą próbkowania wówczas, gdy w czasie odniesienia T rozważane źródło hałasu emituje do środowiska, w możliwych do zidentyfikowania przedziałach czasu tp, zróżnicowany dźwięk o ustalonym dla tego przedziału czasu poziomie LAk. Z treści sprawozdania wynika natomiast, iż badane urządzenia wentylacyjne i klimatyzacyjne emitują hałas ustalony, o stabilnym składzie widmowym, co pozwoliło, jak wskazano w sprawozdaniu, na wykorzystanie dla oceny poziomu emisji hałasu pochodzącego od tych urządzeń, najmniejszej wartości skutecznej poziomu hałasu występującego w sposób ciągły w czasie pomiarów. Kolegium podało dalej, że opierając się na oświadczeniu zarządzającego instalacją, wykonujący pomiary przyjął założenie, iż 50% czasu pracy urządzenia odbywa się na I biegu i 50% na II biegu. Na podstawie przeprowadzonych pomiarów, z których sprawozdanie stanowi element Raportu, jego autor wskazał we wnioskach, iż równoważny poziom hałasu emitowany przez pracującą instalację klimatyzacyjną, od strony budynku przy ul. Modrej 86A przekracza dopuszczalny poziom hałasu w porze dziennej przynajmniej o 2,2 dB(A), natomiast przy pracy 2 klimatyzatorów na wyższym biegu poziom hałasu emitowanego wynosi około 71 dB(A). Według organu odwoławczego przedłożony w sprawie dowód nie budzi wątpliwości co do swojej wiarygodności. Celem ustalenia poziomu hałasu emitowanego przez przedmiotową instalację zlecono bowiem dokonanie pomiarów i ich analizę przez podmiot wyspecjalizowany w tym względzie, a dokonane badania przeprowadzone zostały przy zastosowaniu dopuszczonych rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 23 grudnia 2004 r. w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji, metod. Nadto w sprawozdaniu z dokonanych pomiarów określono warunki ich przeprowadzenia, a przedłożony do akt sprawy protokół z czynności potwierdza udział przedstawiciela prowadzącego instalację w czynnościach. W dalszej części uzasadnienia decyzji organ odwoławczy podkreślił, że pismem z dnia 17 stycznia 2008r. autor sprawozdania uzasadnił przyjętą metodę pomiarów hałasu (metoda próbkowania), wskazując, iż w analizowanym rejonie występują 2 rodzaje hałasu, a mianowicie: hałas ustalony, emitowany przez pracujące klimatyzatory oraz hałas drogowy (przypadkowy) o poziomach wyższych aniżeli hałas klimatyzatorów. W zaistniałych warunkach przyjęta przez dokonującego pomiar metoda jest akceptowana przez ustawodawcę, który określił, iż "Pomiary wykonuje się metodą próbkowania wówczas, gdy w czasie odniesienia T rozważane źródło hałasu emituje do środowiska, w możliwych do zidentyfikowania przedziałach czasu tp, zróżnicowany dźwięk o ustalonym dla tego przedziału czasu poziomie LAk." Wykonanie zaś pomiarów w sposób ciągły w czasie odniesienia T, zdaniem Kolegium, ma zastosowanie wówczas, gdy istnieje możliwość jednoznacznego wykazania przez mierzącego, jak wpływa na wynik pomiaru tło akustyczne w środowisku. Jednocześnie biegły wskazał, iż sugerowany przez stronę całodobowy pomiar hałasu, zawierający oba te składniki nie ma żadnej przydatności do celów oceny uciążliwości, ponieważ zawiera sumę wielkości ocenianych przez różne kryteria. Według organu odwoławczego niemożność jednoznacznego wykazania wpływu tła akustycznego na wynik pomiaru uzasadnia zastosowanie przyjętej w niniejszym postępowaniu metody pomiarów (próbkowanie), która w poddanych analizie warunkach i w odniesieniu do rodzaju hałasu emitowanego przez instalację, jest uzasadniona w świetle regulacji rozporządzenia Ministra Środowiska w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji. Odnosząc się do zarzutów strony, Kolegium wskazało, że wbrew twierdzeniom pisma z dnia 6 lutego 2008 r. w odwołaniu zakwestionowana została wyłącznie metoda dokonania pomiarów. Celem wyjaśnienia tej niepewności organ odwoławczy zobowiązał dokonującego pomiarów do uzasadnienia zastosowanej metody w tym konkretnym stanie faktycznym. Zdaniem organu przedłożone wyjaśnienie oceniać należy w powiązaniu z całym materiałem dowodowym, z którym strona odwołująca się miała sposobność się zapoznać. Warunki dokonywanych badań biegły określił, wskazując na typy i rodzaje źródeł hałasu, charakterystykę terenu, na którym prowadzono pomiary hałasu, charakterystykę lokalizacji punktu pomiarowego, zastosowaną metodę pomiarów, aparaturę pomiarową i wyposażenie, warunki meteorologiczne oraz wyniki pomiarów. Zakwestionowanie, zatem przedłożonych w sprawie wyników pomiaru hałasu na podstawie zarzutu braku zgromadzenia wystarczających danych, jak też błędnie przyjętej z tej przyczyny metody pomiarów, według Kolegium, nie znajduje uzasadnienie w materiale dowodowym, jak też w świetle przesłanek określających dopuszczalność dokonania pomiarów metodą próbkowania. Organ odwoławczy podkreślił dalej, że zgodnie z art. 114 ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska przy sporządzaniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, różnicując tereny o różnych funkcjach lub różnych zasadach zagospodarowania, wskazuje się, które z nich należą do poszczególnych rodzajów terenów, wymienionych w przepisach rozporządzenia Ministra Środowiska w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku. Powyższy przepis ma znaczenie w odniesieniu do oceny prawidłowości wskazania w wydanej decyzji dopuszczalnych norm hałasu obowiązujących na terenach zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej i zamieszkania zbiorowego - w wysokości 55 dB (A) w ciągu dnia i 45 dB (A) w porze nocnej. Zasadnie zatem biegły wskazał, że niniejszej sprawie emitowany hałas dotyczy terenów zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej i zamieszkania zbiorowego. Powyższe ustalenie jest bowiem zgodne z zapisami planu zagospodarowania przestrzennego Miasta S. przyjętego uchwałą Nr [...] Rady Miasta S. z dnia [...] w sprawie zmiany Z. 64 należącej do II edycji zmian Miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta S. Na niniejszą decyzję ostateczną Z. P., reprezentowany przez pełnomocnika, złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wnosząc o: - stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w oparciu o przepis art. 11 ustawy Prawo o ochronie środowiska w związku z art. 156 § 1 pkt 7 Kpa lub o uchylenie tej decyzji w całości, na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 lit. c P.p.s.a., - wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości do czasu prawomocnego rozpoznania niniejszej skargi przez sąd administracyjny, na zasadzie art. 61 § 2 pkt 1 lub § 3 P.p.s.a., - zasądzenie na rzecz Z. P. zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Z. P. zaskarżonej decyzji zarzucił: 1) naruszenie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze przepisów dotyczących ochrony środowiska, tj. przepisu art. 12 ust 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008 r., Nr 25 poz. 150, j.t.) oraz przepisów rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 23 grudnia 2004 r. w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji (Dz. U. z 2004 r., Nr 283, poz. 2842) i regulacji Załącznika Nr 8 do tegoż rozporządzenia poprzez uznanie pomiarów hałasu dokonanych przez spółkę z o.o. "G" w dniu [...] za przeprowadzone w sposób prawidłowy i przedstawiające poziom hałasu jako zgodny ze stanem rzeczywistym, a w konsekwencji utrzymanie w mocy decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] (znak: ) - pomimo iż pomiary te przeprowadzono z rażącym naruszeniem wymagań dotyczących aparatury pomiarowej, czynności wstępnych i realizacji pomiarów, tj. z rażącym naruszeniem regulacji zawartych w Załączniku Nr 8 do wyżej wskazanego rozporządzenia; 2) naruszenie przepisów postępowania, tj. przepisu art. 7 i art. 77 Kpa, wskutek: - zaniechania przez organ odwoławczy dokonania wszechstronnej i dokładnej oceny okoliczności i sposobu przeprowadzenia przedmiotowych pomiarów hałasu – z uwzględnieniem regulacji zawartych w Załączniku Nr 8 do wyżej wskazanego rozporządzenia, - dokonania ustaleń faktycznych w oparciu o materiał dowodowy nie w pełni rozpatrzony, w szczególności z pominięciem informacji dotyczących sposobu zgromadzenia danych do badań poziomu hałasu oraz ważności użytej aparatury pomiarowej, - oparcia swojego przekonania o prawidłowości przedmiotowych pomiarów (a co za tym idzie, o zasadności decyzji Prezydenta Miasta) na nieprzekonywających podstawach, w szczególności na bezpodstawnych, gołosłownych twierdzeniach podmiotu przeprowadzającego pomiary, a którego działań dotyczą zarzuty skarżącego. Uzasadniając skargę Z. P. podniósł, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w pełni zaaprobowało wyniki pomiarów dokonanych przez spółkę z o.o. "G" w dniu [...], mimo iż pomiary te zostały w oczywisty sposób przeprowadzone z naruszeniem przepisów prawa. Nadto, skutkiem błędnej decyzji organu II instancji, utrzymana została w mocy decyzja organu I instancji, mimo iż jest ona sprzeczna z ustaleniami dokonanymi przez spółkę z o.o. "G" w wyniku przeprowadzonych badań. Decyzja organu I instancji, zdaniem skarżącego, odnosi się do innego obszaru, niż ten, na którym stwierdzone zostało przekroczenie dopuszczalnego poziomu emisji hałasu. Skarżący wskazał dalej, że z załącznika Nr 8 do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 23. grudnia 2004 r. w sprawie wymagań zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji (pkt E pdpkt I) wprost wynika nakaz prowadzenia badań - w sytuacji, gdy na terenie badanym znajduje się więcej niż jedno źródło hałasu, a źródła hałasu nie pracują w jednakowych przedziałach czasu, czyli tak jak w przedmiotowej sprawie - w oparciu o dane zgromadzone w wyniku pomiarów rozciągniętych w czasie, po dokonaniu rozkładu działania wszystkich źródeł hałasu według wskazanego w tym przepisie grafiku obrazującego przedziały czasu tp dla poszczególnych źródeł hałasu. Z protokołu z pomiarów hałasu Nr [...] sporządzonego w dniu [...] i z załącznika Nr 1 do protokołu wynika zaś, iż przedmiotowe pomiary zostały przeprowadzone w drodze jednorazowego krótkotrwałego badania, trwającego od godziny 17:09 do godziny 18: 14. Zebranie danych dotyczących hałasu na podwórzu trwało łącznie 3 minuty, danych dotyczących frontu łącznie 4 minuty 16 sekund, zaś danych dotyczących tła łącznie 2 minuty. Niezależnie zatem od wyboru metody służącej do oceny zebranych danych i ustalenia faktycznego poziomu hałasu, wyniki badań przeprowadzonych przez spółkę "G", zdaniem Z. P., muszą zostać ocenione jako błędne, a to skutkiem niezgodnego ze wskazanymi powyżej wymaganiami dotyczącymi zgromadzenia danych stanowiących podstawę badań. Skarżący zarzucił, że skutkiem zgromadzenia danych w wyniku jednorazowego badania, które trwało około godziny, spółka z o.o. "G" nie miała możliwości ustalenia poziomu hałasu w odniesieniu do ośmiu najmniej korzystnych godzin dnia i jednej najmniej korzystnej godziny nocy. Skoro bowiem dane do pomiarów nie były gromadzone przez wszystkie godziny dnia oraz wszystkie godziny nocy, to - według strony - nie ma możliwości ustalenia poziomu hałasu w ciągu ośmiu najmniej korzystnych godzin dnia i jednej najmniej korzystnej godziny nocy. W konsekwencji wyniki przedmiotowych pomiarów przeprowadzonych przez spółkę z o.o. "G" należy uznać za całkowicie nieprzydatne do stwierdzenia faktycznego poziomu hałasu emitowanego przez agregatory zainstalowane w Klinice, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa i metodyką referencyjną. Nadto, badający niewłaściwie ocenił charakter hałasu emitowanego przez agregatory zainstalowane w Klinice. Badający pozostawał bowiem w błędnym przekonaniu, iż agregatory te emitują hałas stały, podczas gdy w rzeczywistości hałas przez nie emitowany jest zmienny. Agregatory nie działają w sposób ciągły; są włączane i wyłączane w zależności od potrzeb, zmienia się także moc z jaką pracują. Agregatory te wytwarzają hałas o zmiennym natężeniu i zmiennym czasie trwania, nie zaś hałas stały. Zdaniem skarżącego metoda próbkowania, przy wykorzystaniu której spółka "G" ustaliła poziom hałasu emitowanego przez agregatory Kliniki, została wybrana błędnie. Nie zachodzą bowiem w przedmiotowym przypadku przesłanki konieczne do dokonania pomiarów według tej metody. Z. P. podniósł że błąd w wyborze metody próbkowania, a nie metody ciągłej, wynika stąd, iż spółka "G" nie zebrała we właściwy sposób danych koniecznych do przeprowadzenia badań, a nadto z niewłaściwej oceny charakteru hałasu emitowanego przez agregatory zainstalowane w Klinice. Błąd ten wynika także z niezastosowania się przez spółkę "G" do przepisów wskazujących przesłanki zastosowania metody próbkowania i metody pomiarów ciągłych. Z wyjaśnień złożonych w toku postępowania przez p. G.-W. można wnioskować, iż jego zdaniem pomiary nie mogły zostać wykonane w przedmiotowej sprawie w sposób ciągły z uwagi na to, iż w analizowanym obszarze oprócz hałasu emitowanego przez klimatyzatory występuje także hałas drogowy związany z przejazdami pojazdów po jezdni. Natomiast z przepisów pkt E pdpkt. II Załącznika Nr 8 do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 23 grudnia 2004 r. w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji, zdaniem skarżącego, wynika, iż badania hałasu mogą być wykonywane przy wykorzystaniu metody pomiaru w sposób ciągły w sytuacji, gdy w analizowanym obszarze występuje hałas dodatkowy, tzw. tło akustyczne w środowisku. Taka sytuacja ma miejsce w przedmiotowej sprawie, a mimo to podmiot badający - z przyczyn niewyjaśnionych w toku postępowania administracyjnego - zdecydował się zastosować metodę próbkowania. Z. P. podkreślił, że twierdzenia przedstawione przez p. G.-W. w toku postępowania, odnoszące się do przesłanek zastosowania metody ciągłej, należy zatem uznać za pozostające w sprzeczności z przepisami regulującymi korzystanie z metod badania poziomów hałasu. Według skarżącego również decyzja organu I instancji jest sprzeczna z ustaleniami protokołu z pomiaru poziomu hałasu z dnia [...]. W decyzji tej stwierdzono bowiem, iż dopuszczalne poziomy hałasu w środowisku przekroczone zostały przy zabudowie mieszkaniowej przy ul. [...], czyli od strony podwórza. Decyzją tą skarżący został zobowiązany do prowadzenia corocznych pomiarów hałasu w rejonie zabudowy mieszkaniowej przy ul. [...] (czyli od strony podwórza). Z rubryki zatytułowanej "Obliczenie średnich poziomów hałasu, db(A)" Załącznika Nr 1 do wyżej wskazanego protokołu wynika natomiast, że nie ustalono, by od strony podwórza (czyli w rejonie zabudowy mieszkaniowej przy ul. [...]) poziom emisji hałasu przekroczył dopuszczalne normy. Zdaniem badającej spółki z o.o. "G" dopuszczalny poziom emisji hałasu został przekroczony od strony, frontowej (czyli w rejonie zabudowy mieszkaniowej przy ul. [...]). Zdaniem Z. P. bezspornie zatem decyzja organu I instancji wydana została w oderwaniu od ustaleń poczynionych przez "G" spółkę z o.o. Nawet gdyby można było stwierdzić, iż pomiary przeprowadzone przez spółkę "G" były prawidłowe, decyzja organu I instancji nie mogłaby się ostać, jako nie znajdująca uzasadnienia w stanie faktycznym. Ponadto skarżący zarzucił, że pomiary zostały wykonane przy użyciu nieważnej aparatury. Z danych zamieszczonych w rubryce Nr 6 protokołu z pomiaru poziomu hałasu z dnia [...] wynika bowiem, iż uwierzytelnienie udzielone na użyty przez badającego sprzęt (nr W/3 44-3/05) miało ważność do 31 marca 2007r. Przedmiotowe pomiary przeprowadzone zatem zostały ponad trzy i pół miesiąca po upływie terminu ważności uwierzytelnienia. Brak uwierzytelnienia aktualnego na dzień przeprowadzenia pomiarów, zdaniem skarżącego, uzasadnia zarzuty co do niesprawności sprzętu użytego do badań, a tym samym co do wiarygodności wyników uzyskanych przy jego użyciu. Z. P. wskazał przy tym, że w rubryce Nr 10 powyższego protokołu odnotowane zostało, iż przedstawicielka skarżącego B. B., pomimo żądania, nie otrzymała dokumentów wskazujących na ważność użytych urządzeń pomiarowych Z. P. podniósł także, iż dokonując przedmiotowych badań, spółka "G" nie dopełniła obowiązku założenia na mikrofony pomiarowe osłon przeciwwietrznych. Nadto wskazał, że fakt ten nie został odnotowany w protokole z pomiaru poziomu hałasu z dnia [...]. Z dalszej części uzasadnienia skargi wynika, że skarżący zarzucił również, iż w protokole badań przeprowadzonych przez spółkę z o.o. "G" w dniu [...] (część zatytułowana "Obliczenie średnich poziomów emisji hałasu, dB(A)") wartość UA,95 dla poziomu równoważnego dla ośmiu godzin pracy klimatyzatora przy założeniu czterech godzin pracy na pierwszym biegu i czterech godzin pracy na drugim pracy biegu ustalona została na poziomie 2,14. Jest to poziom niższy, niż wskazany w części A wyżej wskazanego Załącznika Nr 8 (2,7 dB), a zatem, zdaniem strony skarżącej, wynik pomiaru hałasu powinien był zostać uznany za prawidłowy, nie zaś za przekraczające dopuszczalne poziomy hałasu. Skarżący wskazał, że spółka z o.o. "G" nie posiada procedur kontroli jakości danych wraz ze sposobami określenia niepewności pomiaru. Nadto organy obu instancji nie zażądały przedłożenia im przez spółkę z o.o. "G" powyższych procedur. Tym samym obie decyzje wydane zostały mimo niesprawdzenia przez organy administracji, czy podmiot, który przeprowadził przedmiotowe pomiary, realizuje - nałożony nań przepisami prawa - obowiązek posiadania procedury kontroli jakości danych wraz ze sposobami określania niepewności pomiarów. Fakt, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze (a także organ I instancji) nie wzięło pod rozwagę powyższych okoliczności, dotyczących w szczególności sposobu zgromadzenia przez badającego danych do badań, oraz korzystania przez badającego ze sprzętu nieuwierzytelnionego, zdaniem Z. P. uzasadnia zarzut skarżącego, iż ocena zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego dokonana została przez organ II instancji w sposób dowolny, a nadto że materiał ten nie został przez organ rozpatrzony w sposób wyczerpujący. Strona podkreśliła, że wadliwość pomiarów przeprowadzonych przez spółkę "G" w dniu [...] była wskazywana organowi II instancji, a mimo to organ ten uznał pomiary za przeprowadzone w sposób prawidłowy. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie i podtrzymało argumentacją przedstawioną w zaskarżonej decyzji. Dodatkowo, w ustosunkowaniu się do braku ważności atestu urządzeń pomiarowych (legalizacja) w chwili dokonania pomiarów, Kolegium wyjaśniło, że wprawdzie protokół z czynności pomiaru wskazuje na ważność legalizacji urządzenia do dnia 31 marca 2007r., jednakże w przedłożonym do akt sprawozdaniu potwierdzono legalizację aparatury pomiarowej do dnia 31 marca 2009 r. Organ odwoławczy podniósł także, że nieprawdziwym jest zarzut sprzeczności decyzji z ustaleniami protokołu z pomiarów hałasu w zakresie wskazania w decyzji, iż dopuszczalne poziomy hałasu w środowisku przekroczone zostały przy zabudowie mieszkaniowej przy ul. [...], czyli od strony podwórza, podczas gdy, zdaniem skarżącego, załącznik nr 1 do protokołu z dnia 16 lipca 2007r., w rubryce zatytułowanej "Obliczenie średnich pomiarów hałasu, dB(Ar wskazuje, iż poziom emisji hałasu przekroczył dopuszczalne normy od strony frontowej - czyli w rejonie zabudowy mieszkaniowej przy ul. [...]. Decyzja Prezydenta Miasta wskazuje na naruszenie dopuszczalnych poziomów hałasu emitowanego przez instalację wentylacyjno-klimatyzacyjną usytuowaną na ścianie budynku przy ul. [...] Pomiary dokonano w dwóch punktach pomiarowych: nr 1 od strony podwórza budynku przy ul. [...] oraz nr 2 od frontowej strony budynku przy ul. [...]. Pomiary wykazały przekroczenie dopuszczalnych norm poziomu hałasu w punkcie pomiarowym nr 2. Wystarczającym, zatem –zdaniem organu - dla wydania decyzji określającej dopuszczalny poziom hałasu w środowisku jest ustalenie przekroczenia tych norm w jednym z punktów pomiarowych. W związku z faktem, iż standardy emisyjne przekroczone zostały na terenie chronionym akustycznie (zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna), właściwie określone zostały dopuszczalne normy hałasu. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub inny akt administracyjny wyłącznie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tych rozstrzygnięć. W niniejszej sprawie skarga okazała się uzasadniona w przedmiocie zarzutów skutkujących uchyleniem zaskarżonej decyzji. Zarzut nieważności postępowania jest w ocenie sądu nieuzasadniony. Organ w decyzji powołał podstawę prawną rozstrzygnięcia Ministra Środowiska z 23 grudnia 2004r. w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji (Dz.U. z 2004r. Nr 283 poz. 2842), na podstawie którego została określona metodyka referencyjna służąca do wyznaczenia wartości poziomu hałasu w środowisku. Rozporządzenie to w załączniku Nr 8 określa między innymi realizację pomiarów hałasu gdzie w punkcie II lit. E ppkt a),b) przewiduje się dwurodzajowy pomiar: a) w sposób ciągły czasie odniesienia T lub b) metodą próbkowania (elementarne próbki hałasu). Wybór metody pomiaru hałasu powinien być przez organ wyjaśniony. Brak wyczerpującego wyjaśnienia przez organ skutkuje uchyleniem decyzji. Zgodnie z w/w rozporządzeniem pomiary wykonuje się w sposób ciągły w czasie odniesienia T, wówczas gdy istnieje możliwość jednoznacznego wykazania przez mierzącego, jak wpływa na wynik pomiaru tło akustyczne w środowisku. Jako bezsporne należy przyjąć, że w miejscu stwierdzenia przekroczenia norm hałasu przy ul. [...] dominuje hałas komunikacyjny emitowany przez samochody, klimatyzatory zaś emitują hałas ustalony – ciągły. Z opinii nie wynika by był przeprowadzany pomiar tła akustycznego hałas. Skoro w przedmiotowej sprawie występuje powyższa sytuacja a podmiot dokonujący pomiarów zdecydował się zastosować innego rodzaju metodę (metodę próbkowania) to powinien wyjaśnić dlaczego wybrane przez niego metoda jest właściwa, a organ znając zarzuty skarżącego podniesione w odwołaniu powinien tę kwestię w sposób wyczerpujący i przekonywający wyjaśnić. Za takie nie można bowiem uznać wyjaśnienia zawarte w piśmie z [...] przez mgr inż. M. G.-W. przywołane w uzasadnieniu przez organ II instancji. Pismo z dnia [...] jest zbyt ogólnym potraktowaniem problemu. Nie zostało wyjaśnione dlaczego pomiar hałasu metodą ciągłą nie ma żadnej przydatności do celów oceny uciążliwości i jakie kryteria miałyby w związku z tym na nią wpływ. Nie zostało też wyjaśnione dlaczego pomimo istnienia tła akustycznego nie został zrobiony jego pomiar i czy ewentualnie miałby on wpływ lub nie na wynik badań. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy kwestie te organ I instancji powinien wyjaśnić. Organ II instancji nie dostrzegł i nie wyjaśnił rozbieżności w zapisie protokołu z pomiarów hałasu (str.2) w sprawozdaniu z pomiarów (str.3) dotyczącej legalności aparatury pomiarowej. Rozbieżność dotyczy terminu ważności legalizacji oraz jej numer identyfikacyjny w pierwszym przypadku termin upływa 31 marca 2007r. i dotyczył uwierzytelnienia Nr W/3/44-3/05, w drugim 31 marca 2009r. i dotyczył legalizacji Nr1730-LB12-431-242/R¤440/MSz/07. Ma to istotne znacznie dla rozstrzygnięcia sprawy czy badanie było przeprowadzone za pomocą przyrządów z ważnym świadectwem legalizacji zał. Nr 8 lit. C pkt 3 rozp. Ministra Środowiska z 23 stycznia 2004r. w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji (Dz.U. Nr 283 poz. 2842). Nie jest też wyjaśnione czy w trakcie pomiarów były założone osłony na mikrofony (lit.c pkt 5 cyt. rozporządzenia). Jako uzasadniony należy uznać też zarzut, iż decyzja organu Instancji jest sprzeczna z ustaleniami protokołu z pomiarów poziomu hałasu z [...]. W decyzji tej stwierdzono, że dopuszczalne poziomy hałasu w środowisku przekroczone zostały w zabudowie mieszkaniowej przy ul. [...] zaś na podstawie art. 115 a (cyt. ustawy Prawo ochrony środowiska) Centrum Ortopedii i Rehabilitacji zostało zobowiązane przez organ do prowadzenia pomiarów hałasu w rejonie zabudowy mieszkaniowej przy ul. [...] w S. czyli od strony podwórza. Wyjaśnić należy czy jest to omyłka pisarska czy celowe zamierzenie organu. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 145 p 1 pkt 1 lit. a) i art.152 oraz art. 200 P.p.s.a. należało orzec jak w wyroku.