II SA/Sz 341/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 23 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Gminy o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 14 sierpnia 2014 r., sygn. akt II SA/Sz 341/14 w sprawie ze skargi Spółki A. na uchwałę Rady Miejskiej w Gościnie z dnia 5 grudnia 2013 r. nr XXXVI/251/13 w przedmiocie odmowy zatwierdzenia taryf dla zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków na terenie Gminy Gościno p o s t a n a w i a: odmówić uzupełnienia wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 14 sierpnia 2014 r. oddalił skargę Spółki A. na uchwałę Rady Miejskiej w Gościnie z dnia 5 grudnia 2013 r. nr XXXVI/251/13 w przedmiocie odmowy zatwierdzenia taryf dla zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków na terenie Gminy Gościno. Pismem z dnia [...] pełnomocnik Gminy Gościno radca prawny M.W. wniosła, na podstawie art. 157 w zw. z art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", o uzupełnienie wskazanego powyżej wyroku poprzez orzeczenie co do kosztów postępowania sądowego, obejmujących zwrot kosztów zastępstwa procesowego na rzecz organu. Uzasadniając wniosek pełnomocnik organu wskazał, że w wydanym orzeczeniu brak jest rozstrzygnięcia o kosztach zastępstwa prawnego, a w odpowiedzi na skargę składał wniosek o obciążenie skarżącej kosztami postępowania, w tym kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 157 § 1 P.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dział V "Koszty postępowania", Rozdział 1 "Zwrot kosztów postępowania między stronami") ściśle określają sytuacje procesowe, w których stronie przysługuje zwrot kosztów postępowania, a sąd ma obowiązek o tych kosztach orzec. Zgodnie z art. 199 P.p.s.a. na stronach ciąży obowiązek ponoszenia kosztów postępowania związanych z ich udziałem w sprawie. Wyjątki od tej zasady, stanowiące podstawę do orzekania o zwrocie kosztów między stronami, zostały ściśle unormowane w przepisach art. 200, 201, 203 i 204 P.p.s.a., poprzez związanie orzekania o zwrocie kosztów postępowania między stronami z tym, jakim orzeczeniem kończy się postępowanie sądowe. Z kolei art. 209 P.p.s.a. jednoznacznie stanowi, w jakich przypadkach sąd rozstrzyga o zwrocie kosztów postępowania między stronami. Brak jest w tym przepisie podstawy do zamieszczenia orzeczenia o zwrocie kosztów postępowania w innych rozstrzygnięciach kończących postępowanie w danej instancji, niż wymienione w omawianym artykule. Tak więc wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204. Zgodnie z art. 200 P.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Z podanych przepisów jasno wynika, że sąd tylko na rzecz skarżącego i tylko w sytuacji uwzględnienia skargi orzeka o obowiązku zwrotu kosztów postępowania sądowego od organu. Natomiast zwrot kosztów postępowania stronie przeciwnej, tj. organowi administracji publicznej, w sytuacji oddalenia, czy też odrzucenia skargi, nie przysługuje. Odnosząc się do żądania pełnomocnika organu, w kontekście wskazanych powyżej przepisów prawa, stwierdzić należy, że w niniejszym postępowaniu nie było podstawy prawnej do zasądzenia na rzecz organu zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Orzekając zatem w wyroku z dnia 14 sierpnia 2014 r. o oddaleniu skargi sąd nie miał podstaw prawnych, aby zamieścić w tym wyroku dodatkowe orzeczenie, dotyczące zwrotu kosztów postępowania, wobec czego wniosek o uzupełnienie wyroku poprzez orzeczenie co do zwrotu kosztów zastępstwa procesowego na rzecz Gminy Gościno nie mógł zostać uwzględniony. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 157 § 1, 2 i 3 P.p.s.a., sąd orzekł jak w sentencji.