II SA/Sz 344/12

PostanowienieWSA w Szczecinie2012-06-01

Skład orzekający: Sędzia NSA Iwona Tomaszewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, powinien zostać uwzględniony w całości, jeśli ustawa przewiduje ustawowe zwolnienie od kosztów sądowych?
Ratio decidendi
Sąd przyznał prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, uznając, że wnioskodawca wykazał brak możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Jednocześnie, w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, Sąd uznał wniosek za niecelowy, ponieważ skarżący był już z tego obowiązku zwolniony ustawowo na mocy art. 239 pkt 1 lit. a PPSA, jako strona skarżąca w sprawie z zakresu pomocy społecznej.
Stan faktyczny
Skarżący T. S. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczącą zwrotu należności z tytułu świadczeń z funduszu alimentacyjnego. W trakcie postępowania skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wnioskodawca podał, że jest osobą bezrobotną, utrzymuje się z prac dorywczych, a jego miesięczny dochód jest niski. Sąd rozpoznał wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Rozstrzygnięcie
Przyznano prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi T. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zwrotu należności z tytułu otrzymywanych przez osobę uprawnioną świadczeń z funduszu alimentacyjnego p o s t a n a w i a: przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata Wyrokiem z dnia 31 maja 2012 r. sygn. akt II SA/Sz 344/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę T. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia [...] r. zobowiązującą T. S. do zwrotu należności z tytułu otrzymywanych przez osobę uprawnioną świadczeń z funduszu alimentacyjnego. W dniu [...] r. skarżący złożył wniosek na urzędowym formularzu PPF o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym ustanowienie adwokata oraz zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wnioskodawca podał, że jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku, utrzymuje się z prac dorywczych, drobnych prac budowlanych. Dochód skarżącego to kwota [...] zł miesięcznie, z czego [...] zł przeznacza na alimenty. Wnioskodawca wskazał, że mieszka z rodzicami w [...] mieszkaniu o pow. [...] m². Matka skarżącego nie pracuje. Rodzina utrzymuje się z pensji ojca wnioskodawcy stanowiącej kwotę [...] zł miesięcznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 j.t.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (§ 2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (§ 3). W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ww. ustawy, prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane, gdy wnioskujący o taką pomoc wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu siebie i rodziny. Natomiast w zakresie całkowitym – gdy wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1). W rozpatrywanej sprawie wnioskodawca zwolniony jest z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych z mocy ustawy. Zwolnienie wynika z przepisu art. 239 pkt 1 lit. a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. W złożonym oświadczeniu T. S. wskazał, iż jego dochód z dorywczych prac wynosi [...] złotych. Mieszka z rodzicami, których dochód wynosi [...] zł miesięcznie. Skarżący jest osobą bezrobotną i nie posiada żadnych zgromadzonych oszczędności czy też przedmiotów wartościowych. Powyższe okoliczności, a w szczególności niski dochód skarżącego oraz wykazany brak oszczędności i majątku, pozwalają na stwierdzenie, iż T. S. nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów sądowych w niniejszej sprawie, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W tej sytuacji, w oparciu o art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd postanowił przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, natomiast za niecelowe uznał orzekanie w zakresie zwolnienia od kosztów, z uwagi na zwolnienie ustawowe.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło