II SA/Sz 346/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wojciechowska Sędziowie Sędzia WSA Wiesław Drabik (spr.), Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 3 sierpnia 2023 r. sprawy ze skargi K. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2023 r. nr [...] w przedmiocie opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej oddala skargę. Starosta L. decyzją z dn. 31.10.2022 r. nr PCPR.5113.25.2022.EA ustalił K. B. opłatę miesięczną za okres od 01.03.2022 r. do 31.05.2022 r. w wysokości 746 zł oraz za okres od 01.06.2022 r. do 28.02.2023 r. w wysokości 785 zł miesięcznie za pobyt dziecka O. T. w rodzinie zastępczej spokrewnionej. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że dziecko zostało umieszczone w rodzinie zastępczej, w związku z czym zgodnie z art. 80 ust. 1 pkt 1 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, rodzinie zastępczej oraz prowadzącemu rodzinny dom dziecka na każde umieszczone dziecko przysługuje świadczenie na pokrycie kosztów jego utrzymania, nie niższe niż 660 zł miesięcznie - w przypadku dziecka umieszczonego w rodzinie zastępczej spokrewnionej. Opłata powyższa została ustalona na podstawie przepisów z art. 193 ust. 1 pkt 1, ust. 1a, 2 i 6 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (tj.: Dz.U. z 2020 r. poz. 821 dalej: ustawa o wspieraniu rodzinny), na każde umieszczone dziecko, przysługuje świadczenie na pokrycie kosztów jego utrzymania. W odwołaniu od powyższej decyzji pełnomocnik skarżącej zarzucił: naruszenie przepisów prawa materialnego mające wpływ na treść zapadłego rozstrzygnięcia, tj.: 1. naruszenie prawa materialnego - § 3 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz § 3 uchwały nr [...] Rady Powiatu w L. z dnia [...] stycznia 2012 r. w sprawie szczegółowych warunków umorzenia w całości lub w części, łącznie z odsetkami, odraczanie terminu płatności, rozłożenia na raty lub odstąpienia od ustalenia odpłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej polegającego na nieustaleniu, że kryterium dochodowe skarżącej nie pozwala na uiszczanie opłaty za pobyt dziecka z uwagi na to, że skarżąca wychowuje dwoje dzieci oraz, że uległa wypadkowi przy pracy, a cały obowiązek pokrycia kosztów syna obciąża skarżąca z uwagi na śmierć ojca małoletniego O., co powoduje nieprawidłowe niezastosowanie ww. normy prawnej i powstanie przesłanek uzasadniających, że zachodzą okoliczności do odstąpienia od opłaty, - art. 194 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 ustawy o wspieraniu rodziny w zw. w zw. z § 3, § 4, i § 5 uchwały nr [...] Rady Powiatu w L.. z dnia [...] stycznia 2012 r. w sprawie szczegółowych warunków umorzenia w całości lub w części, łącznie z odsetkami, odraczanie terminu płatności, rozłożenia na raty lub odstąpienia od ustalenia odpłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej poprzez to, że organ I instancji ustalił opłatę za pobyt dziecka O. T. w rodzinie zastępczej spokrewnionej z skarżąca za okres od 1 marca 2022 r. do 28 lutego 2023 r., jednocześnie dokonał nieprawidłowej oceny sytuacji finansowej i osobistej skarżącej z uwagi, że skarżąca złożyła wniosek o odstąpienie ustalenia opłat syna z uwagi na trudną sytuację materialną i braku środków pozwalających na uiszczanie, która to decyzja nie jest jeszcze prawomocna z uwagi na skuteczne wniesienia środków zaskarżenia: - art. 194 ust.4 ustawy o wspieraniu rodziny poprzez to, że organ I instancji nie rozpoznał wniosku skarżącej w zakresie umorzenia płatności oraz w zakresie odstąpienia od płatności w okresie 12 miesięcy, 2. naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na treść zapadłego rozstrzygnięcia tj. - art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w ten sposób, że organ I instancji nie uwzględnił, że w przedmiotowej sprawie skarżąca nie może ponosić opłaty solidarnie z drugim rodzicem z uwagi na śmieć ojca małoletniego O., co powoduje zwiększony obowiązek po stronie skarżącej, a więc stanowi szczególną przesłankę uzasadniającą odstąpienia od ustalenia opłaty - art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w ten sposób, że organ I instancji nie ustalił, że skarżąca nie przekracza kryterium dochodowego uprawniającego do odstąpienia od odpłaty za pobyt dziecka w rodzinie zastępczej, - poprzez zastosowanie art. 104 § 1 k.p.a. w ten sposób ,ze organ I instancji załatwił sprawę ustalając opłatę za pobyt dziecka za okres od 1 marca 2022 r. do 31 maja 2022 r., gdy postępowanie administracyjne w przedmiocie odstąpienia od ustalenia opłaty nie zostało prawomocnie zakończone, a toczy się pod numerem sprawy PCPR.5600.02.2022.EA W uzasadnieniu odwołania pełnomocnik wskazał, iż organ I instancji dopuścił się szereg naruszeń przepisów postępowania oraz prawa materialnego. Naruszenie przepisów postępowania zdaniem pełnomocnika skarżącej przejawiało się w tym, że organ I instancji wydał zaskarżoną decyzję bez oczekiwania na zakończenie postępowania w sprawie odstąpienia K. B. od ustalenia opłaty wydał decyzję. Ponadto podniosła także zarzut nieprawidłowego podjęcia zawieszonego postępowania ww. sprawie. W ocenie pełnomocnika skarżącej nie prawidłowo ustalono dla zobowiązanej kryterium dochodowe. W związku z powyższym, pełnomocnik wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Szczecinie wydało w dniu 14 lutego 2023 r. decyzję nr SKO.KA 430.475/2022, w której utrzymało w mocy zakwestionowane rozstrzygnięcie. Następnie Kolegium wskazało, że decyzją Starosty L. z dnia 7 czerwca nr PCPR.5600.02.202022.EA odmówiono skarżącej odstąpienia od ustalenia opłaty za okres od 1 marca 2022 r. do 28 lutego 2023 r. Organ odwoławczy stwierdził, że na podstawie art. 193 ust. 1 pkt 1 ustawy o wspieraniu rodzinny, rodzice ponoszą opłaty za umieszczenie dziecka w rodzinie zastępczej spokrewnionej. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu Kolegium powołało się na wyrok NSA z dnia 8 lutego 2021 r. sygn. akt I OSK 246/20 wskazując, "że tylko odmowa odstąpienia od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej rodzić będzie obowiązek jej ustalenia w trybie art. 194 ust. 1 ustawa o wspieraniu rodzinny," a pozostałe zarzuty są przedwczesne i mogą być przedmiotem zarzutów w innych postępowaniach. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie profesjonalny pełnomocnik skarżącej zarzucił : 1. naruszenie prawa materialnego - § 3 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz § 3 uchwały nr [...] Rady Powiatu w L. z dnia [...] stycznia 2012 r. w sprawie szczegółowych warunków umorzenia w całości lub w części, łącznie z odsetkami, odraczanie terminu płatności, rozłożenia na raty lub odstąpienia od ustalenia odpłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej polegającego na nieustaleniu, że kryterium dochodowe skarżącej nie pozwala na uiszczanie opłaty za pobyt dziecka z uwagi na to, że skarżąca wychowuje dwoje dzieci oraz, że uległa wypadkowi przy pracy, a cały obowiązek pokrycia kosztów syna obciąża skarżąca z uwagi na śmierć ojca małoletniego O., co powoduje nieprawidłowe niezastosowanie ww. normy prawnej i powstanie przesłanek uzasadniających, że zachodzą okoliczności do odstąpienia od opłaty, - art. 194 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 ustawy o wspieraniu rodziny w zw. w zw. z § 3, § 4, i § 5 uchwały nr [...] Rady Powiatu w L. z dnia [...] stycznia 2012 r. w sprawie szczegółowych warunków umorzenia w całości lub w części, łącznie z odsetkami, odraczanie terminu płatności, rozłożenia na raty lub odstąpienia od ustalenia odpłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej poprzez to, że organ I instancji ustalił opłatę za pobyt dziecka O. T. w rodzinie zastępczej spokrewnionej z skarżąca za okres od 1 marca 2022 r. do 28 lutego 2023 r., jednocześnie dokonał nieprawidłowej oceny sytuacji finansowej i osobistej skarżącej z uwagi, że skarżąca złożyła wniosek o odstąpienie ustalenia opłat syna z uwagi na trudną sytuację materialną i braku środków pozwalających na uiszczanie, która to decyzja nie jest jeszcze prawomocna z uwagi na skuteczne wniesienia środków zaskarżenia: - art. 194 ust. 4 ustawy o wspieraniu rodziny poprzez to, że organ I instancji nie rozpoznał wniosku skarżącej w zakresie umorzenia płatności oraz w zakresie odstąpienia od płatności w okresie 12 miesięcy, 2. naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na treść zapadłego rozstrzygnięcia tj. - art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w ten sposób, że organ I instancji nie uwzględnił, że w przedmiotowej sprawie skarżąca nie może ponosić opłaty solidarnie z drugim rodzicem z uwagi na śmieć ojca małoletniego O. , co powoduje zwiększony obowiązek po stronie skarżącej, a więc stanowi szczególną przesłankę uzasadniającą odstąpienia od ustalenia opłaty - art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w ten sposób, że organ I instancji nie ustalił, że skarżąca nie przekracza kryterium dochodowego uprawniającego do odstąpienia od odpłaty za pobyt dziecka w rodzinie zastępczej spokrewnionej, - art. 104 § 1 k.p.a. w ten sposób, że organ II instancji załatwił sprawę utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji ustalającą opłatę za pobyt dziecka za okres od 1.03.2022 r. do 31.05.2022 r. w wysokości 746 zł za pobyt dziecka O. T. w rodzinie zastępczej spokrewnionej, oraz ustalającą opłatę miesięczną skarżącej za okres od 01.06.2022 r. do 28.02.2023 r. w wysokości 785 zł miesięcznie za pobyt dziecka O. T. w rodzinie zastępczej spokrewnionej podczas, gdy skarżąca zaskarżyła decyzję organu II instancji na mocy, której podtrzymano decyzję odmawiającą jej odstąpienia od ustalenia opłaty za pobyt dziecka O. T. w rodzinie zastępczej spokrewnionej, w związku z czym uznać należy, iż postępowanie w przedmiotowej sprawie nie zostało jeszcze ostatecznie zakończone, natomiast organ w takiej sytuacji winien wstrzymać się z ustalaniem opłaty za pobyt małoletniego w rodzinie zastępczej do czasu zakończenia postępowania przed sądem administracyjnym; - art. 80 k.p.a. w ten sposób, że organ I i II instancji nie doprowadził do wyjaśnienia i zbadania w oparciu o istniejący stan faktyczny sprawy, że w sprawie skarżącej zachodzą przesłanki do odstąpienia od ustalenia opłaty za pobyt małoletniego O. T. w rodzinnej pieczy zastępczej oraz do umorzenia w całości lub w części ustalonej opłaty z uwagi na brak wystarczających środków finansowych po stronie skarżącej, czym organ II instancji przekroczył granice administracyjnej uznaniowości przy wydawaniu zaskarżonej decyzji; - art.138 §1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie przez organ II instancji w mocy decyzji wydanej przez organ I instancji, gdy była ona wadliwa. Podtrzymał zarzuty oraz stanowisko zaprezentowane w treści odwołania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że przedmiotowa skarga została przez Sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 z dalej: ustawa p.p.s.a.), zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. Jak wynika z akt rozpoznawanej sprawy wniosek taki został zawarty w piśmie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 24 września 2021 r., a pełnomocnik skarżącego w ustawowym terminie nie zażądał przeprowadzenia rozprawy. Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2022 r. poz. 2492) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W zakresie swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania. W wyniku takiej kontroli decyzja (postanowienie) może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), b) i c) ustawy p.p.s.a. Dokonując kontroli Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną, powinien jednak rozstrzygać w granicach danej sprawy, co wynika wprost z treści art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie Sąd, dokonując - w zakreślonych wyżej granicach -kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem decyzja ta nie narusza przepisów prawa materialnego, ani przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Przedmiotowa sprawa dotyczyła decyzji w przedmiocie ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej, którą to kwestię normuje ustawa z 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej. Przepis art. 193 ustawy stanowi: 1. Za pobyt dziecka w pieczy zastępczej rodzice ponoszą miesięczną opłatę w wysokości: 1) przyznanych świadczeń oraz dodatków, o których mowa w art. 80 ust. 1 i art. 81 - w przypadku umieszczenia dziecka w rodzinie zastępczej spokrewnionej, rodzinie zastępczej zawodowej, rodzinie zastępczej niezawodowej lub rodzinnym domu dziecka. Zgodnie z art. 194 ust. 1 powoływanej ustawy opłatę, o której mowa w art. 193 ust. 1, ustala, w drodze decyzji, starosta właściwy ze względu na miejsce zamieszkania dziecka przed umieszczeniem w rodzinie zastępczej, rodzinnym domu dziecka, placówce opiekuńczo-wychowawczej, regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej albo interwencyjnym ośrodku preadopcyjnym. W sprawie niniejszej poza sporem pozostaje, że skarżąca K. B. jest matką dziecka – O. T., które zostało umieszone w rodzinie zastępczej spokrewnionej. Decyzją z 14 lutego 2023 r. nr SKO.KA.430.5475/2022, utrzymało decyzję organu I instancji ,którą ustalono świadczenie na pokrycie kosztów utrzymania dziecka w rodzinie zastępczej w kwocie 746,00 zł miesięcznie w okresie od 1 marca 2022 r. do 31 maja 2022 r. oraz w kwocie 785 zł. od 1 czerwca 2022 r. do 28 lutego 2023 r. W myśl ust. 2 art. 193 ustawy o wspieraniu rodziny, za ponoszenie opłaty, o której mowa w ust. 1, co do zasady odpowiadają rodzice dziecka solidarnie, w przypadku, gdy jeden z rodziców nie żyje, to wydaje się decyzję do drugiego żyjącego rodzica. Istotne jest zatem, co wynika z przedłożonych przez organ informacji – stosowne decyzje wydawane były w stosunku do matki dziecka, jako zobowiązanej. W świetle natomiast ust. 1a art. 194 ustawy o wspieraniu rodziny, jeżeli zmianie uległy okoliczności mające wpływ na wydanie decyzji administracyjnej dotyczącej opłaty, o której mowa w art. 193 ust. 1, w szczególności zmianie uległa wysokość przyznanych świadczeń oraz dodatków, o których mowa w art. 80 ust. 1 i art. 81, albo średnich miesięcznych wydatków przeznaczonych na utrzymanie dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej, regionalnej placówce opiekuńczo terapeutycznej oraz interwencyjnym ośrodku preadopcyjnym, starosta może bez zgody strony zmienić lub uchylić ostateczną decyzję administracyjną dotyczącą tej opłaty. Stosownie do treści art. 80 ust. 1 ustawy o wspieraniu rodziny, rodzinie zastępczej oraz prowadzącemu rodzinny dom dziecka, na każde umieszczone dziecko, przysługuje świadczenie na pokrycie kosztów jego utrzymania, nie niższe niż kwota: 1) 660 zł miesięcznie - w przypadku dziecka umieszczonego w rodzinie zastępczej spokrewnionej; 2) 1000 zł miesięcznie - w przypadku dziecka umieszczonego w rodzinie zastępczej zawodowej, rodzinie zastępczej niezawodowej lub rodzinnym domu dziecka. Stosownie zaś do treści art. 86 ust. 2 ustawy o wspieraniu rodziny, kwoty, o których mowa w art. 80 ust. 1 i art. 81, podlegają waloryzacji wskaźnikiem cen towarów i usług konsumpcyjnych ogłaszanym przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, od 1 czerwca roku kalendarzowego następującego po roku kalendarzowym, w którym wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych w okresie od roku kalendarzowego, w którym była przeprowadzona ostatnio waloryzacja, przekroczył 105% (ust. 2). Wysokość kwot, o których mowa w ust. 2, jest ogłaszana w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski", w drodze obwieszczenia, przez ministra właściwego do spraw rodziny, w terminie do końca marca roku kalendarzowego, w którym jest przeprowadzana waloryzacja (ust. 3). Jak zasadnie wskazał organ, zapadła uprzednio decyzja o odmowie odstąpienia od ustalenia opłaty za pobyt syna w pieczy zastępczej - jest dla niego wiążąca. Wskazać należy, że w dniu 23 lutego 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wydał wyrok o sygn. akt II SA/Sz 1062/22, w którym oddalił skargę K. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia 19 września 2022r.nr SKO/WM/430/2823/2022 w przedmiocie odstąpienia od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej. Organ odwoławczy podał, że ustalenie opłaty (czy opłat - jak w kontrolowanej sprawie) ma charakter formalnoprawny i opiera się na określeniu terminów pobytu dziecka w instytucjonalnej pieczy zastępczej i określeniu kosztów utrzymania dziecka w ww. pieczy zastępczej . Koszty te są określane również z odesłaniem do ogłaszanych przez starostę (Prezydenta miasta - jak to miało miejsce w kontrolowanej sprawie) zarządzeń dotyczących średnich miesięcznych kosztów utrzymania dziecka w danej placówce. Wymaga podkreślenia, że skarżąca nie kwestionowała ani terminów ani miejsc pobytu syna w pieczy zastępczej. Podnosiła jedynie, że w okolicznościach jej sytuacji rodzinnej, zarobkowej i finansowej, ponoszenie kosztów określonych przez organ nie jest obiektywnie możliwe, stąd wnosił o umorzenie ww. należności. Jednak umorzenie ww. kosztów jest możliwe dopiero po rozpatrzeniu osobnego wniosku skarżącej złożonego po prawomocnym zakończeniu sprawy dotyczącej ustalenia wysokości zobowiązań z tego tytułu. Zwrócił na to uwagę organ i wyjaśnił powyższe w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 194 ust. 2 i 3 ustawy, Rada powiatu określa w drodze uchwały szczegółowe warunki umorzenia w całości lub w części, łącznie z odsetkami, odroczenia terminu płatności, rozłożenia na raty lub odstępowania od ustalenia opłaty, o której mowa w art. 193 ust. 1 ustawy. Uwzględniając uchwałę Rady powiatu, Starosta (działając na wniosek lub z urzędu), może umorzyć w całości lub w części łącznie z odsetkami, odroczyć termin płatności, rozłożyć na raty lub odstąpić od ustalenia opłaty, o której mowa w art. 193 ust. 1 ustawy. W orzecznictwie jednolicie przyjmuje się, że odstąpienie od ustalenia tej opłaty, określone w art. 194 ust. 3 ustawy, jak i ustalenie opłaty za pobyt dziecka w instytucjonalnej pieczy zastępczej, o jakim mowa w art. 194 ust. 1 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej - powinno nastąpić w osobnych decyzjach. Podobnie, na tej samej zasadzie, w osobnym postępowaniu może nastąpić umorzenie ww. należności. Decyzja ustalająca wysokość opłaty za pobyt dziecka w instytucjonalnej pieczy zastępczej stanowi rozstrzygnięcie odrębnej sprawy administracyjnej w stosunku do sprawy dotyczącej umorzenia opłaty. Kwestia wysokości kosztów, o których mowa w art. 193 ust. 1 o wspieraniu rodziny - zapada w postaci decyzji ustalającej, co wynika z art. 194 ust. 1 ustawy o wspieraniu rodziny, natomiast decyzja dotycząca odstąpienia od ustalenia opłaty, czy decyzja dotycząca jej umorzenia jest decyzją uznaniową. Materie te ustawodawca rozgraniczył. Aby można było umorzyć w całości lub w części ww. opłatę - w pierwszej kolejności należy ustalić formalnie jej wysokość. Stąd, skoro skarżąca nie kwestionuje terminów pobytu syna i w pieczy zastępczej ani błędu w zakwalifikowaniu danej placówki do zarządzeń starosty (prezydenta miasta na prawach powiatu), to skarga podlegała oddaleniu (art. 151 p.p.s.a.). Samorządowe Kolegium Odwoławcze rzeczowo i wyczerpująco uzasadniło zaskarżoną decyzję; przywołało jej podstawy prawne i faktyczne. Wyjaśniło także kwestie związania wydaną decyzją stateczną odmawiającej odstąpienia od ustalenia opłaty. Jednoznacznie podało także, że kwestia ewentualnego umorzenia płatności może być przedmiotem rozważań starosty (prezydenta miasta na prawach powiatu) w odrębnym postępowaniu. Z tych względów Sąd uznał, że w sprawie nie doszło do naruszenia prawa i orzekł jak w wyroku. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, nie stwierdzając naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy, ani naruszenia przepisów postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił.