II SA/Sz 356/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Jankowski, Sędziowie Sędzia NSA Henryk Dolecki (spr.),, Sędzia NSA Stefan Kłosowski, Protokolant Katarzyna Skrzetuska-Gajos, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 23 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi A. i R. W. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżących A. i R. W. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Postanowieniem z dnia [...] r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 59 § 1 i 2 kpa oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. jedn. Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania przez A. W. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie G. z dnia [...] r., [...], nakładającej na A. i R. W. obowiązek rozbiórki garażu murowanego, zlokalizowanego przy ul. G. w S. W uzasadnieniu postanowienia podano, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Powiecie G., decyzją z dnia [...] r. nakazał A. i R. W. dokonanie rozbiórki garażu murowanego, wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. Decyzja ta, została przesłana do skarżącej w dniu [...] r. i zwrócona do organu I instancji w dniu [...] r., wskutek nie podjęcia przesyłki w terminie. A W. w dniu [...] r. złożyła odwołanie od decyzji, wraz z wnioskiem o uznanie odwołania za wniesione w 14 dniowym terminie. W odwołaniu stwierdziła, że decyzji nie doręczono ani jej, ani mężowi, w miejscu zamieszkania, lub w miejscu pracy, ani w żadnym z miejsc, gdzie można ich było zastać, jak też dorosłemu domownikowi lub sąsiadowi. Stwierdziła również, że nie postąpiono zgodnie z dyspozycją art. 44 kpa. Nie ma też znaczenia czy zawiniła Poczta Polska, czy posłaniec z urzędu. Nie wiadomo dlaczego organ I instancji uznał przesyłkę za doręczoną. Dopiero dzięki dociekliwości pracownika pionu egzekucyjnego dowiedziała się o wydanej decyzji i miała możliwość zapoznania się z jej treścią. Organ odwoławczy odnosząc się do podniesionych przez A. W. zarzutów stwierdził, że zgodnie z art. 44 kpa, w przypadku doręczania pisma przez pocztę, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 kpa (doręczenie osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy, bądź w lokalu organu administracji publicznej) i 43 kpa (doręczenie dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu - w przypadku nieobecności adresata), zastosowanie ma przepis art. 44 kpa, zgodnie z którym poczta przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej. W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2 (siedmiu dni), pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Przedmiotowa decyzja, nadana do A. i R. W. w dniu [...] r. za pośrednictwem Poczty Polskiej, dwukrotnie awizowana w dniach [...] r. i zwrócona do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w dniu [...] r., wskutek nie podjęcia przesyłki w terminie, została prawidłowo doręczona w rozumieniu przepisów kpa. Termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu [...] r. Skarżąca zaś nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu nastąpiło nie z jej winy. Nie został zatem spełniony warunek przywrócenia terminu do złożenia odwołania, określony w art. 58 § 1 kpa. Od powyższego postanowienia skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie złożyli A. i R. W. wnosząc o jego uchylenie i zarzucając, że zostało wydane z naruszeniem prawa, ponieważ decyzji nakazującej rozbiórkę im nie doręczono. Poza tym organ w ogóle nie odniósł się do podnoszonych przez nich zarzutów. Zdaniem skarżących niezrozumiałe jest dla nich to, że skoro nie wyjeżdżali na dłużej, chodzili do pracy, a po pracy wracali do domu, to nie znaleźli ani pierwszego, ani drugiego awiza. Podkreślili nadto, że wyczerpująco wyjaśnili, iż nie doręczenie przez pocztę przesyłki nastąpiło nie z ich winy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie nie znajdując podstaw do zmiany swego stanowiska. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej sprawowanej pod względem zgodności z prawem. Sądowa kontrola zaskarżonego postanowienia dokonana według kryterium zgodności z prawem dała podstawę do stwierdzenia, że skarga zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 42 kpa pisma wydawane w toku postępowania administracyjnego doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy. Mogą być one doręczone również w lokalu organu administracji publicznej, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej. Gdy nie można w taki sposób doręczyć pisma, a także w razie koniecznej potrzeby, można je doręczyć w każdym miejscu, w którym adresata się zastanie. W przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. O doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy zawiadamia się adresata, umieszczając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy to nie jest możliwe, w drzwiach mieszkania (art. 43 kpa). Natomiast w razie niemożności doręczenia pisma we wskazany wyżej sposób poczta przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej - jeżeli doręczenie pisma następuje przez pocztę. Pismo składa się na okres czternastu dni w urzędzie właściwej gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną osobę lub organ. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia określonym wyżej miejscu, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. Jeżeli przesyłki nie zostanie podjęta w terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. Doręczenie zaś uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 44 kpa). W aktach administracyjnych (k. 67) znajduje się koperta adresowana do skarżących, z podaną sygnaturą, wskazującą na kierowaną do nich decyzję z dnia [...] r. nakazującą rozbiórkę. Przesyłka na zwrotnym poświadczeniu odbioru zawiera informację o dacie pozostawienia w urzędzie pocztowym. Nie zawiera jednak żadnej informacji w jaki sposób zawiadomiono adresata o pozostawieniu przesyłki w urzędzie pocztowym. Nie zostały zatem spełnione ustawowe przesłanki określone w art. 44 kpa, od spełnienia których zależy uznanie, że adresat został prawidłowo zawiadomiony i mógł odebrać przesyłkę. Skoro przesyłka nie została prawidłowo doręczona, to adresat nie może ponosić związanych z tym negatywnych skutków prawnych. A zatem odmowa przywrócenia terminu do wniesienia odwołania nastąpiła z naruszeniem prawa. W związku z tym Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.c w związku z art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.