II SA/Sz 363/18

PostanowienieWSA w Szczecinie2018-05-08

Skład orzekający: Bożena Gonzalez Perea

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawczyni, będącej osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, utrzymującej się z prac dorywczych i posiadającej zobowiązania alimentacyjne, powinna zostać zwolniona od kosztów sądowych w postępowaniu administracyjnosądowym?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że wnioskodawczyni znajduje się w trudnej sytuacji materialnej, która uniemożliwia jej poniesienie kosztów sądowych bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i syna. W związku z tym, na podstawie przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd postanowił zwolnić ją od kosztów sądowych w zakresie częściowym.
Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy. Jednocześnie złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, wskazując na swoją trudną sytuację finansową – jest bezrobotna bez prawa do zasiłku, utrzymuje się z prac dorywczych, a jej dochody nie pokrywają kosztów utrzymania mieszkania i obowiązku alimentacyjnego. Wnioskodawczyni przedłożyła dokumenty potwierdzające jej sytuację materialną.
Rozstrzygnięcie
Postanowiono zwolnić skarżącą od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie Bożena Gonzalez Perea po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z Jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy p o s t a n a w i a zwolnić skarżącą od kosztów sądowych M. D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji w sprawie zatrzymania prawa jazdy, z uwagi na uchylenie się od zobowiązań alimentacyjnych. Jednocześnie skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, z uwagi na bardzo trudną sytuację finansową. W uzasadnieniu wniosku podała, że jest osobą bezrobotną zarejestrowaną w Powiatowym Urzędzie Pracy w S. bez prawa do zasiłku, a jedynym źródłem jej utrzymania są parce dorywcze, z których uzyskuje ok. [...] zł miesięcznie. Zobowiązania i wydatki stałe wynoszą natomiast: czynsz [...] zł, energia elektryczna [...] zł co dwa miesiące, gaz [...] zł co dwa miesiące, alimenty na syna D. Z. [...] zł miesięcznie. W odpowiedzi na wezwanie z dnia 24 kwietnia 2018 r. skarżąca oświadczyła, że mieszka sama, nie otrzymuje świadczeń rodzinnych na dzieci ani świadczeń alimentacyjnych na synów K. Ł. i A. Ł. ponieważ przebywają oni w placówce opiekuńczo-wychowawczej z powodu incydentalnej sytuacji rodzinnej. Skarżąca wyjaśniła, że syn K. cierpi na częste ataki bólu głowy co wymaga wizyt u lekarzy specjalistów, na które skarżąca jeździ z nim osobiście, co wymaga prawa jazdy. Wnioskodawczyni przedłożyła zaświadczenie, że jej [...] od 20 marca 2017 r. przebywają w Placówce [...] "[...]" w S., fakturę za gaz na kwotę [...]zł, blankiet potwierdzenia przelewu na rzecz E. na kwotę [...]zł, potwierdzenie uiszczenia czynszu w kwocie [...]zł 4 maja 2018 r. Przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie całkowitym lub częściowym zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), następuje w określonych przypadkach. W zakresie całkowitym, gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Oznacza to, że instytucja zwolnienia od kosztów ma charakter wyjątkowy i jest stosowana tylko w przypadkach osób znajdujących się w trudnej sytuacji materialnej. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź posiadają środki bardzo ograniczone, zaspokajające tylko podstawowe potrzeby życiowe. Koszty sądowe obciążające skarżącą w sprawie, sprowadzają się w obecnym jej stadium do opłaty sądowej od wniesionej skargi wynoszącej [...] zł. Ze złożonego wniosku i przedłożonych dowodów źródłowych wynika, że skarżąca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych, utrzymuje się jedynie z prac dorywczych, a środki jakie uzyskuje z tego tytułu nie są wystarczające do poniesienia kosztów utrzymania mieszkania i wywiązywania się z obowiązku alimentacyjnego wobec syna D. Z.. Pozostali dwaj synowie strony przebywają od ponad roku w placówce opiekuńczo-wychowawczej. Uzasadniało to uznanie, że wnioskodawczyni nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów sądowych w sprawie zainicjowanej jej skargą, bez uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania. Z tego względu wniosek należało uwzględnić na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło