II SA/Sz 364/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Mysiak (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Stefan Kłosowski, Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska, Protokolant starszy sekretarz sądowy Teresa Zauerman, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 10 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi Spółki A. na decyzję o Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu wycofania z rynku oraz zakazu wprowadzania do obrotu partii produktu gotowego oddala skargę. Powiatowy Lekarz Weterynarii w K. decyzją z dnia [...] r., znak: [...] , Nr [...] w pkt 1. - nakazał wycofanie z rynku oraz zakazał wprowadzania do obrotu partii produktu gotowego:[...] , według deklaracji producenta będącego żywnością gotową do spożycia, wyprodukowanej dnia [...] r. w Zakładzie w K., [...] , należącym do podmiotu SPÓŁKA S.A. w T.. W pkt 2. - podjęcie właściwych działań w zakładzie w celu ustalenia przyczyn niezadowalających wyników, aby zapobiec dalszemu występowaniu niedopuszczalnego zanieczyszczenia mikrobiologicznego. Z uwagi na uchybienia zagrażające zdrowiu lub życiu ludzkiemu, w oparciu o art. 77 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia, decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności; Jako podstawę prawną decyzji organ wskazał: - art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego (j.t. Dz.U. z 2014 r., poz. 1577 ze zm.); - art. 3 ust. 3 pkt 44 lit. b. ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (tj. Dz. U. z 2015 r., poz. 594 ze zm.); - art. 4 ust. 1-3, art. 5 ust. 2 lit. d) rozdziału I, II, V załącznika II rozporządzenia (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych (Dz.U.L 139 z 30.04.2004 r., s.1 ze zm.); - art. 10 § 2, art. 104 i 108, oraz art. 130 § 3 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267, ze zm.); - art. 19 ust. 1 rozporządzenia (WE) Nr 178/2002 z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz.U. L31 z 01/02/2002 ze zm.); - art. 7 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2073/2005 z dnia 15 listopada 2005 r. w sprawie kryteriów mikrobiologicznych dotyczących środków spożywczych (Dz. Urz. UE L 338, 22.12.2005, str. 1 ze zm.); - art. 77 ustawy z dnia 25 sierpnia 2005 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (j.t. Dz.U. z 2015 r., poz. 594 ze zm.); - art. 54 pkt 1 i pkt 2 lit. b), c) i h) rozporządzenia (WE) Nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (Dz. Urz. UE L 165, 30.4.2004, str.1 ze zm.); oraz w związku z: - § 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 października 2006 r. w sprawie określenia spraw rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych przez powiatowego lekarza weterynarii albo urzędowego lekarza weterynarii z upoważnienia powiatowego lekarza weterynarii (Dz. U. z 2012 r. poz. 1367 ze zm.): - otrzymanym w dniu [...] roku sprawozdaniem z badań Nr [...] z dnia [...] roku wystawionym przez Zakład Higieny Weterynaryjnej w S. Oddział w K., w którym to sprawozdaniu zawarto wyniki zleconych badań urzędowych - stwierdzono obecność [...] w 25 g produktu gotowego [...] - ustaleniami zawartymi w protokole z kontroli oznaczonym [...] z dnia [...] r. W uzasadnieniu decyzji Powiatowy Lekarz Weterynarii w K. podał, że SPÓŁKA S.A. w T. Zakład w K. znajduje się pod jego nadzorem, jako organu właściwego terytorialnie oraz rzeczowo dla podmiotów produkujących produkty pochodzenia zwierzęcego na terenie powiatu K.. W związku ze sprawowanym nadzorem, zgodnie z harmonogramem badań urzędowych, wykonywanych w ramach weryfikacji prawidłowości działań właścicielskich, w dniu [...] r., upoważniony przez Powiatowego Lekarza Weterynarii w K. do działań kontrolnych inspektor pobrał próbki produktu gotowego [...] [...] g do badań laboratoryjnych potwierdzających zgodność z kryterium bezpieczeństwa żywności –[...] . Stosownie do etapu stosowania kryterium, tj. "przed wyjściem żywności spod bezpośredniej kontroli przedsiębiorstwa sektora spożywczego, które jest jego producentem" próbki pobrano z magazynu produktu gotowego w Zakładzie w K.. Mając na uwadze, iż w dokumencie będącym charakterystyką produktu przedsiębiorstwo zakwalifikowało produkt do kategorii określonej w pkt 1.2 rozdziału I Załącznika I do Rozporządzenia nr 2073/2005 i wskazało na stosowanie limitu przejściowego < 10 jtk/g produktu, gwarantujący iż w całym okresie przydatności do spożycia nie zostanie przekroczony limit 100 jtk/1g produktu zlecono badanie urzędowe z zastosowaniem kryterium nieobecne w 25 g i również ilość jtk/g produktu. W sprawozdaniu z dnia [...] r. z badań przeprowadzonych przez Zakład Higieny Weterynaryjnej w S. Oddział w K. stwierdzono obecność [...] . w 4-rech z 5-ciu badanych próbkach produktu gotowego. Celem dokonania analizy zagrożenia dla zdrowia i życia ludzkiego organ I instancji podjął działania inspekcyjne polegające na kontroli w zakładzie i ustaleniu stanu faktycznego w obszarze nadzoru właścicielskiego ze szczególnym uwzględnieniem badań właścicielskich produktów gotowych z asortymentu wytwarzanego w zakładzie w K. . W wyniku dokonanych w trakcie kontroli ustaleń Powiatowy Lekarz Weterynarii uznał, że wprowadzony do obrotu środek spożywczy [...] , partia wyprodukowana w dniu [...] r. z wykorzystaniem partii i[...] , jest szkodliwy dla zdrowia lub życia człowieka - stosownie do art. 3 ust. 3 pkt 44 lit. b ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia. Mając na uwadze zapobieżenie wprowadzania na rynek środków spożywczych niewłaściwej jakości zdrowotnej wydano nakaz wycofania z obrotu oraz zakaz wprowadzania do obrotu opisywanej partii wyrobu gotowego. Organ I instancji wskazał również, że decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności, zgodnie z art. 108 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, gdyż stwierdzone nieprawidłowości stanowią zagrożenie dla zdrowia i życia ludzi (ta sama norma prawna przywołana została w art. 77 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia). Od wyżej opisanej decyzji SPÓŁKA S.A. w T. wniosła odwołanie domagając się jej uchylenia i umorzenia postępowania w sprawie. Wojewódzki Lekarz Weterynarii w S. decyzją z dnia [...] r., znak:[..] , Nr dz. dec. [...] r. wydaną na podstawie art. 14 ust.1 pkt 1 oraz 15 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz.U. z 2015 r., poz. 1482), art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r., poz. 23), art. 7, art. 19 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz.Urz. UE L 2002, 31.1, z późn. zmianami) w związku art. 7 ust. 2 pkt 1.2 rozdziału 1 załącznika I, rozporządzenia Komisji (WE) nr 2073/2005 z dnia 15 listopada 2005 r. w sprawie kryteriów mikrobiologicznych dotyczących środków spożywczych (Dz.U.UE. L. 2005. 338.1, z późn. zmianami), art. 3 ust. 3 pkt 44 lit. b), art. 77 ustawy z dnia 25 sierpnia 2005 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. z 2015 r., poz. 594) po rozpatrzeniu odwołania - utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organu II instancji wskazał, że Inspekcja Weterynaryjna realizuje zadania z zakresu ochrony zdrowia zwierząt oraz bezpieczeństwa produktów pochodzenia zwierzęcego w celu zapewnienia ochrony zdrowia publicznego na podstawie ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej. Tym samym Inspekcja Weterynaryjna zobowiązana jest do niedopuszczenia do wystąpienia zagrożenia. Organy Inspekcji Weterynaryjnej nie mogą czekać aż dojdzie do zatrucia ludzi, mając jedynie na uwadze dobro producenta i bagatelizując dobro społeczne. W kontekście powyższego organ odwoławczy ustosunkował się do zarzucanego przez skarżącego użycia przez organ I instancji w rozstrzygnięciu decyzji sformułowania "prawidłowych", odnoszącego się do wyników badań. Organ II instancji wyjaśnił, że po przeanalizowaniu zgromadzonej dokumentacji w sprawie nie znalazł tego konkretnego sformułowania w zaskarżonej decyzji. W punkcie 2 decyzji nr [...] z [...] r. organ I instancji wskazał na konieczność podjęcia właściwych działań w zakładzie w celu ustalenia przyczyn niezadowalających wyników, aby zapobiec dalszemu występowaniu niedopuszczalnego zanieczyszczenia mikrobiologicznego w zakładzie skarżącego w K.. Według organu II Instancji, biorąc pod uwagę treść preambuły decyzji, w której organ I instancji rozstrzygnięcie decyzji opiera między innymi na otrzymanym w dniu [...] r. sprawozdaniu nr [...] z badań 5 próbek produktu "[...] na kremowym sosie chrzanowo - śmietanowym", wyprodukowanego przez podmiot SPÓŁKA SA w K., w których stwierdzono obecność w czterech próbkach w 25 g drobnoustroju [...] , zrozumiałe jest, że niezadowalające wyniki badań to takie, w których stwierdzona zostanie np. obecność w badanych próbkach drobnoustroju chorobotwórczego, a tym samym zostanie naruszone wymaganie przepisów prawa weterynaryjnego. W rozpatrywanej sprawie obecność drobnoustroju [...] w badanych próbkach produktu stanowi naruszenie art. 7 ust. 2, pkt 1.2 rozdziału 1 załącznika I rozporządzenia (WE) nr 2073/2005 badanego parametru obecność [...] . Kwestionowany produkt został wyprodukowany w zakładzie skarżącego w K. z półproduktu [...] oznaczonego numerem [...] , o wielkości partii [...] kg. Dalej organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z przedstawioną kartą charakterystyki produktu "[...] " nr [...] i "[...] " nr [...] , skarżąca Spółka ustaliła wymagania mikrobiologiczne dla [...] w zakresie limitu przejściowego na wyjściu z zakładu oraz max 100 jtk/1g dla produktów wprowadzanych do obrotu w ciągu okresu przydatności do spożycia. Pracownik PIW w K. w dniu [...] r. dostarczył do laboratorium Zakładu Higieny Weterynaryjnej w K. 5próbek [...] , pobranych w magazynie produktu gotowego w zakładzie skarżącego w K., z protokołem pobrania próbek nr [...] z [...] r. Próbki te zostały zbadane zarówno na obecność [...] , jak i na ilość tego drobnoustroju w 1 g. Organ I instancji, po otrzymaniu w dniu [...] r. sprawozdania z badań nr [...] , dokonał analizy składanych przez stronę dokumentów w ramach prowadzonego nadzoru w zakresie dowodów, na których podmiot oparł kwalifikację kwestionowanego produktu do grupy produktów żywności gotowej do spożycia, w której możliwy jest wzrost [...] , odpowiadającej wymaganiom pkt 1.2 rozdziału 1 załącznika I rozporządzenia (WE) nr 2073/2005, przyjmując limit [...] do 100 jtk/g dla produktów wprowadzanych do obrotu w ciągu okresu przydatności do spożycia. Producent nie wykazał w sposób zadowalający dla właściwego organu, że produkt [...] nie przekroczy limitu 100 jtk/g w całym okresie przydatności do spożycia. Z przedstawionej w sprawie dokumentacji wynika, że "[...] SPÓŁKA S.A. [...] " nie może stanowić materiału dowodowego w sprawie, gdyż dotyczy [...] . Nie jest to ten sam produkt co norweski lub też atlantycki [...] . Według organu II instancji PLW w K. prawidłowo zakwalifikował produkt do kategorii opisanej w pkt 1.2. jako "Żywność gotowa do spożycia, w której możliwy jest wzrost [...] , niebędąca żywnością przeznaczoną dla niemowląt ani żywnością specjalnego medycznego przeznaczenia", dla której organ I instancji przyjął parametr do zbadania nieobecność [...] . Badania tego produktu muszą zostać wykonane "przed wyjściem żywności spod bezpośredniej kontroli przedsiębiorstwa sektora spożywczego, które jest jego producentem". W przypadku kwalifikacji produktu do kategorii określonej w pkt 1.2 rozdziału 1 załącznika I do w/w rozporządzenia, dla której limit 100 jtk/g nie może zostać przekroczony, to producent zobowiązany jest do udowodnienia, że przyjęta ilość jednostek [...] w określonym produkcie w całym okresie przydatności do spożycia nie zostanie przekroczona. Podmiot na etapie pobierania przez organ I instancji próbek do badań na obecność [...] nie wykazał w sposób zadowalający dla właściwego organu, że produkt nie przekroczy limitu 100 jtk/g w całym okresie przydatności do spożycia. Po uzyskaniu wyniku z badania partii produktu "obecne w 25 g" żywność ta została uznana za niebezpieczną i objęta została procedurą wycofywania z rynku. Odnosząc się do zarzutu oparcia zaskarżonej decyzji na protokole z kontroli nr [...] z [...] r., który nie zawiera zakresu i skutków ujawnionych nieprawidłowości, naruszając tym samym art. 19 d ust. 1 pkt 5 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej, organ II wyjaśnił, że zarzut ten jest uzasadniony, ale nie ma istotnego wpływu na rozstrzygnięcie sprawy. Bowiem organ I instancji oparł decyzję na sprawozdaniu z badania próbek produktu [...] , a formularz protokołu wykorzystał do udokumentowania ustaleń dochodzenia, zidentyfikowania partii produktu, jego ilości i dystrybucji. Spółka Akcyjna w T. , reprezentowana przez pełnomocnika wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na wyżej opisaną decyzję ostateczną domagając się jej uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania organowi II instancji. Zaskarżonej decyzji zarzuciła: - naruszenie art. 134 w związku z art. 40 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, poprzez niewydanie w sprawie postanowienia o niedopuszczalności odwołania, pomimo iż zaistniały ku temu przesłanki. Ponadto, z ostrożności procesowej ww. decyzji, zarzuciła: * naruszenie art. 156 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, poprzez utrzymanie w mocy decyzji nr [...] Powiatowego Lekarza Weterynarii w K., która jest "niewykonalna", gdzie niewykonalność ta ma charakter trwały; * naruszenie art. 7 w związku z art. 8 i art. 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, w ten sposób, że w toku postępowania organ II instancji (podobnie jak organ I instancji) nie oparł swojej decyzji na całości materiału dowodowego, który winien być rozpatrzony w sprawie, a przeto błędnie ustalił stan faktyczny sprawy; * naruszenie art. 107 § 3 oraz art. 6, art. 8 i art. 9 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, poprzez przyjęcie, jako udowodnionego faktu, iż w sprawie występują okoliczności wpływające na zagrożenie dla życia i zdrowia ludzi, pomimo, iż zebrane w toku postępowania dowody wyraźnie temu przeczą; * naruszenie art. 107 § 3 oraz art. 6, art. 8 i art. 9 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, poprzez sporządzenie uzasadnienia w sposób niezgodny ze stanem faktycznym sprawy oraz z pominięciem norm materialnego i proceduralnego prawa administracyjnego; * naruszenie art. 107 § 3 oraz art. 6, art. 8 i art. 9 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, poprzez nieodniesienie się w uzasadnieniu skarżonej decyzji do wszystkich zarzutów, które podmiot sektora spożywczego zawarł w odwołaniu od decyzji nr [...] Powiatowego Lekarza Weterynarii w K.; * naruszenie art. 19f w związku z art. 19d ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej w związku z art. 6, art. 9 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, poprzez utrzymanie w mocy decyzji nr [...] Powiatowego Lekarza Weterynarii w K., która to decyzja została wydania na podstawie protokołu kontroli, który został sporządzony niezgodnie z wymogami określonymi przez ww. ustawę, mianowicie protokół nie ujawniał nieprawidłowości stwierdzonych podczas kontroli, ich zakresu oraz skutków; * naruszenie załącznika I, rozdział I, pkt 1.2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2073/2005 z dnia 15 listopada 2005 r. w sprawie kryteriów mikrobiologicznych dotyczących środków spożywczych, poprzez przyjęcie, iż przedsiębiorstwo sektora spożywczego SPÓŁKA S.A. nie wykazało w sposób zadowalający, że ww. produkt nie przekroczy limitu 100 jtk/g [...] w całym okresie przydatności do spożycia; * naruszenie art. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2073/2005 z dnia 15 listopada 2005 r. w sprawie kryteriów mikrobiologicznych dotyczących środków spożywczych, poprzez przyjęcie, iż przedsiębiorstwo sektora spożywczego SPÓŁKA S.A. wprowadza na rynek środki spożywcze niezgodne z wskazanymi w rozporządzeniu kryteriami mikrobiologicznymi. Z uzasadnienia skargi wynika, że według skarżącej Spółki niedopuszczalne jest odwołanie od decyzji, która nie została doręczona lub ogłoszona stronie. Strona poinformowała Powiatowego Lekarza Weterynarii w K. o ustanowieniu pełnomocnika dnia [...] r., a więc w dniu, w którym miała jeszcze prawo do wnoszenia swojego stanowiska w sprawie. Zatem, skoro decyzja, które nie została doręczone pełnomocnikowi ustanowionemu w sprawie nie wywołuje skutków prawnych, organ II instancji powinien przyjąć, w trybie art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego, iż wniesienie odwołania od takiej decyzji za co najmniej "przedwczesne". Z ostrożności procesowej skarżąca Spółka podniosła, że za nielogiczne należy uznać rozstrzygnięcie organu I instancji, w którym w odniesieniu do tej samej partii produkcyjnej (tj. partii o nr 496006) nakazuje się jej wycofanie z rynku i jednocześnie zakazuje się wprowadzania jej do obrotu. Powyższe w kontekście tej samej partii produktu jest niemożliwe do wykonania. Formułowanie nakazów w przedstawiony powyżej sposób powoduje, iż decyzja jest niezrozumiała, sprzeczna sama z sobą i pozbawia stronę możliwości łącznego wykonania obu tych nakazów. W ocenie skarżącej nakaz wycofania z rynku, nie może być jednocześnie wykonany z zakazem wprowadzania do obrotu (chyba, że nałożenie ww. obowiązków dotyczyłoby różnych partii produktu). Ponadto z tak sformułowanego rozstrzygnięcia, jak w decyzji organu I instancji, spółka nie ma żadnej możliwości stwierdzenia jakie kategorie badań organ I instancji miał na myśli. Nie jest również wiadome kto i na jakiej podstawie decydować będzie o owej "prawidłowości"/"właściwości" badań. Skarżąca Spółka podniosła dalej, iż podczas kontroli, która stała się przyczyną podjęcia komentowanego postępowania, przekazała organowi odpowiednie dokumenty (w aktach sprawy), potwierdzające w sposób zadowalający dla właściwego organu, że produkt nie przekroczy limitu 100 jtk/g w całym okresie przydatności do spożycia. Przedsiębiorstwo sektora spożywczego, pod którego kontrolą jest zakład w K., wskazało ponadto na limit przejściowy, który jest wystarczająco niski, aby osiągnąć ww. wymogi (mianowicie określono limit przejściowy na wyjściu z zakładu < 10 jtk/g [...] , natomiast w całym okresie przechowywania < 100 jtk/g [...] ). Skoro organ odrzucił zasadne dowody strony dotyczące stosowania parametrów mikrobiologicznych w zakładzie i nie wskazał co strona ma rozumieć pod pojęciem dowodów "wykazujących w sposób zadowalający dla organu, że stosowane limity są prawidłowe", to takie działanie należy uznać za daleko niewłaściwe. Według skarżącej Powiatowy Lekarz Weterynarii w K. niewłaściwie oparł swoją decyzję na art. 19 rozporządzenia nr 178/2002, bowiem na podstawie tego artykułu nie można podmiotowi sektora spożywczego nakazać wycofania produktu z rynku. Skarżąca wyjaśniła również, że na podstawie art. 217 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, wniosła o wydanie zaświadczenia potwierdzającego, iż Zakład w K., K. 43, 78-111 K., wykazał, w sposób zadowalający dla właściwego organu, że produkowane w ww. zakładzie, produkty gotowe:[...] , nie przekroczą limitu 100 jtk/g [...] w ciągu całego okresu przydatności do spożycia, wobec czego ww. zakład może stosować limit 100 jtk/g w całym okresie przydatności do spożycia. Rozstrzygnięcie ww. wniosku ma charakter zasadniczy w sprawie, gdyż w przypadku wydania zaświadczenia o żądanej przez stronę brzmieniu, w sprawie tym bardziej nie będzie można wnosić, iż mamy do czynienia z produktami zagrażającymi życiu i zdrowiu ludzkiemu. Wojewódzki Lekarz Weterynarii w S. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. W piśmie procesowym z dnia [...] r. skarżąca podtrzymała zarzuty podniesione w skardze i dodatkowo wskazała, że organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę nie odniósł się do części zarzutów postawionych w skardze, nie rozpatrzył wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz, że protokół kontroli z dnia [...] r. nie został przez skarżącą podpisany. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. z w a ż y ł, co następuje: Sądowa kontrola zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazała, że akt ten nie narusza prawa ani w sposób zarzucany skargą, ani w żaden inny sposób rozważony na podstawie art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej "P.p.s.a.", a uzasadniający jego wyeliminowanie z obrotu prawnego na podstawie art. 145 § 1 powyższej ustawy. W ocenie Sądu stawiane skargą zarzuty naruszenia przepisów postępowania oraz prawa materialnego są chybione. Nie można zgodzić się z twierdzeniem skarżącej, że organ odwoławczy nie powinien rozpatrywać wniesionego przez pełnomocnika skarżącej odwołania leczy wydać postanowienia o jego niedopuszczalności, z uwagi na niedoręczenie decyzji organu I instancji ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi. W pierwszej kolejności wskazać należy, że w chwili wydawania decyzji przez organ I instancji organ ten nie miał wiedzy o ustanowieniu pełnomocnika, bowiem pełnomocnictwo zostało nadane drogą elektroniczną i wpłynęło do urzędu już po nadaniu decyzji w urzędzie pocztowym. Nie można zatem przyjąć, że pełnomocnik został ustanowiony w postępowaniu przed organem I instancji. Nadto wyjaśnić należy, że nawet gdyby decyzja organu I instancji zostałaby doręczona stronie z pominięciem prawidłowo ustanowionego pełnomocnika, to i tak nie w każdym przypadku uznać należy, że nie weszła ona do obrotu prawnego i nie może być od niej skuteczne wniesione odwołanie. W sytuacji gdy z okoliczności sprawy wynika, iż pominięcie pełnomocnika nie wywołuje dla strony żadnych ujemnych skutków, to nie ma potrzeby ponownego doręczenia decyzji na ręce pełnomocnika. Z akt administracyjnych rozpoznawanej sprawy wynika, że po doręczeniu decyzji stronie pełnomocnik zapoznał się z jej treścią i w terminie wniósł odwołanie. Bezcelowe jest zatem doręczenie decyzji pełnomocnikowi, którą już ją otrzymał od strony i z zachowaniem terminu wniósł od niej odwołanie. Takie dodatkowe doręczenie decyzji pełnomocnikowi w żaden sposób nie wpłynęłoby na sytuację strony w postępowaniu odwoławczym. Z podanych powyżej powodów za nietrafne Sąd uznał zarzutu skargi naruszenia art. 134 w związku z art. 40 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2016 r., poz. 23) – dalej "K.p.a." Zaskrzonej decyzji nie można również zarzucić naruszenie przepisu art. 156 § 1 pkt 5 K.p.a. Wbrew twierdzeniu skarżącej treść decyzji organu I instancji nie budzi wątpliwości co do sposobu jej wykonania. Mianowicie jeżeli skarżąca w chwili doręczenia decyzji organu I instancji zdążyła już wprowadzić produkt do obrotu, to powinna go wycofać, a jeżeli produkt nadal znajduje się w magazynie wyrobów gotowych, to nie powinna wprowadzać go do obrotu. Podobnie sytuacja przedstawia się gdyby zdążono wprowadzić do obrotu część partii. Należy mieć tu na uwadze, że doręczenie decyzji stronie zawsze następuje po upływie jakiegoś czasu od dnia jej wydania. Organ może tylko przewidywać jakie działania podejmie strona w ciągu tych kilku dni i jaka będzie sytuacja w momencie doręczenia decyzji stronie. Dlatego rozstrzygnięcie sformułowane w pkt 1 decyzji organu I instancji uznać należy za prawidłowe. Zdaniem Sądu również pkt 2 rozstrzygnięcia decyzji organu I instancji znajduje oparcie w przepisach prawa, konkretnie w treści art. 7 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2073/2005 z dnia 15 listopada 2005 r. w sprawie kryteriów mikrobiologicznych dotyczących środków spożywczych (Dz.Urz. UE L 338, 22.12.2005, str. 1 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem: "Jeśli wyniki badania nie spełniają kryteriów określonych w załączniku I, przedsiębiorstwa sektora spożywczego podejmują środki ustanowione w ust. 2-4 niniejszego artykułu oraz inne działania naprawcze określone w stosowanych procedurach opartych na zasadach HACCP, a także inne działania konieczne dla ochrony zdrowia konsumentów. Ponadto podejmują one działania w celu ustalenia przyczyn niezadowalających wyników, aby zapobiec dalszemu występowaniu niedopuszczalnego zanieczyszczenia mikrobiologicznego. Środki takie mogą obejmować zmiany stosowanych procedur HACCP lub innych środków kontroli higieny żywności." Nadto w preambule do ww. rozporządzenia, w pkt 23 podano: "Przedsiębiorstwa sektora spożywczego powinny same decydować o koniecznej częstotliwości pobierania i badania próbek w ramach obowiązujących je procedur opartych na zasadach HACCP i innych procedur kontroli higieny." Oraz w pkt 5 preambuły: "Bezpieczeństwo środków spożywczych zapewnia się głównie poprzez podejście zapobiegawcze, np. wdrażanie dobrej praktyki higienicznej oraz stosowanie procedur opartych na zasadach systemu analizy zagrożeń i krytycznych punktów kontroli (HACCP)." Z przytoczonych uregulowań jednoznacznie wynika, że na przedsiębiorstwie sektora spożywczego, do jakich należy skarżąca Spółka, spoczywa obowiązek podjęcia takich działań w procesie produkcji żywności, aby produkt końcowy nie stanowił zagrożenia dla zdrowia i życia ludzkiego. A w przypadku stwierdzenia, że wyniki badania nie spełniają kryteriów określonych w załączniku I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 2073/2005 podjęcia działań w celu ustalenia przyczyn niezadowalających wyników. Przy czym dobór odpowiednich środków pozostawiony został do uznania przedsiębiorstwa. Organ I instancji nie miał zatem obowiązku szczegółowego wskazywania, jakie środki zaradcze powinna podjąć skarżąca w celu ustalenia przyczyn niezadawalających wyników badań, tj. obecność [...] w 25g, w 4-rech z 5-ciu badanych próbkach produktu gotowego: [...] . W ocenie Sądu nie ma wątpliwości, że uzyskane wyniki badania ww. produktu gotowego nie spełniają kryteriów określonych w załączniku I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 2073/2005. W zaskarżonej decyzji wyjaśniono dokładnie kwestię kwalifikacji kontrolowanego produktu do grupy określonej jako żywność gotową do spożycia, w której możliwy jest wzrost [...] , czyli kwalifikacji z pkt 1.2 rozdziału 1 załącznika I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 2073/2005. Ta kwestia nie jest sporna między stronami. Sporne natomiast pozostają przyjęte do badań limity obecności [...] w badanych próbkach produktu określonych w pkt 1.2 załącznika. W pkt 1.2 wskazane zostały dwa limity, w każdym przypadku dla 5 próbek. W sprawie zastosowano limit "nieobecne w 25g" i badanie dla tego limitu wykazało obecność [...] w czterech z pięciu pobranych próbek. Strona skarżąca jak wynika to ze skargi, stoi na stanowisku, że należało wykonać badania dla limitu 100 jtk/g. Ocena zaskarżonej decyzji odwołać się musi do objaśnień zawartych w przypisach do tabeli przedstawionej w Rozdziale 1 Załącznika I do Rozporządzenia nr 2073/2005. Mianowicie, limit 100 jtk/g przewidziany dla produktów wprowadzonych do obrotu w ciągu okresu przydatności do spożycia i opatrzony przypisem nr 5 objaśniony jest następująco: "Niniejsze wymaganie stosuje się, o ile producent jest w stanie wykazać w sposób zadawalający dla właściwego organu, że produkt nie przekroczy limitu. Dane przedsiębiorstwo może w ciągu procesu określić limity przejściowe, które powinny być wystarczająco niskie, aby zagwarantować, że limit 100 jtk/g nie będzie przekroczony na koniec okresu przydatności do spożycia." W odniesieniu do zarzutu strony, że organ nie wykazał w żaden sposób, aby parametr 100 jtk/g kolonii [...] został w produkcie przekroczony w ciągu okresu przydatności do spożycia, należy zauważyć, że ciężar wykazania, że ten parametr nie zostanie przekroczony, spoczywa na producencie a nie na organie. W zaskarżonej decyzji organ wskazując na nieprzedłożenie przez producenta odpowiednich wyników badań przeprowadzonych we właściwym okresie, jasno, a przy tym przekonująco wyjaśnił dlaczego przedstawione dowody nie stanowią wykazania tej okoliczności w sposób dostatecznie zadawalający dla organu. W szczegółowości organ powiatowy wskazał, że dokument pochodzący z laboratorium [...] SPÓŁKA S.A. test [...] nie może stanowić materiału dowodowego w sprawie, gdyż dotyczy produktu wędzonego pakowanego w vaccum. Natomiast w drugim dokumencie - Report numer: [...] podano, iż dotyczy to [...] pakowanego w MAP o składzie 70% N2 i 30% CO2. Brak natomiast informacji odnośnie daty dostarczenia prób do laboratorium, daty przeprowadzania badania, danych na temat produktu, a mianowicie, brak dokładnego opisu składników znajdujących się w produkcie, brak informacji o zastosowanej technologii suszenia w temperaturze między 17°C a 20 °C filetów ryby uprzednio poddanej procesowi marynowania. Brak informacji o składzie zastosowanej marynaty. Dodać również należy, że zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 882/2004, właściwy organ weryfikuje, między innymi badaniami urzędowymi, działanie podmiotu i prowadzenie przez niego produkcji zgodnie z wymaganiami weterynaryjnymi obowiązujących przepisów zarówno krajowych jak i unijnych. Mając na uwadze powyższe za prawidłowe Sąd uznał ustalenia faktyczne stanowiące podstawę do zastosowanej przez organy weterynaryjne sankcji administracyjnej. Skoro kontrola produktu gotowego: [....] , (partia wyprodukowana w dniu [...] r. z wykorzystaniem partii [...] oznaczonej nr [...] ), wykazała, że zawiera on zanieczyszczenia mikrobiologiczne, to zgodnie z przepisem art. 3 ust. 3 pkt 44 lit. b ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (j.t.Dz.U. z 2015 r. poz. 594 ze zm.), uznać należało go za środek spożywczy szkodliwy dla zdrowia lub życia człowieka, ponieważ jest to środek spożywczy, którego spożycie w warunkach normalnych i zgodnie z przeznaczeniem może spowodować negatywne skutki dla zdrowia lub życia człowieka. Z kolei art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2073/2005: "Jeśli badania zgodności z kryteriami bezpieczeństwa żywności określonymi w rozdziale 1 załącznika I. dadzą niezadowalające wyniki, dany produkt lub partia środków spożywczych powinny zostać wycofane z obrotu lub od konsumenta zgodnie z art. 19 rozporządzenia (WE) nr 178/ 2002". Art. 19 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 stanowi: "Jeżeli podmiot prowadzący przedsiębiorstwo spożywcze uważa lub ma podstawy, aby sądzić, że środek spożywczy przez niego przywożony, wyprodukowany, przetworzony, wytworzony lub rozprowadzany nie jest zgodny z wymogami w zakresie bezpieczeństwa żywności, natychmiast rozpocznie postępowanie w celu wycofania danej żywności z rynku, na którym ta żywność przestała znajdować się pod jego bezpośrednią kontrolą jako początkowego podmiotu prowadzącego przedsiębiorstwo spożywcze i powiadomi o tym właściwe władze". W kontekście powyższego nie można zgodzić się ze stanowiskiem skarżącej, że przepis art. 19 rozporządzenia nr 178/2002 nie może stanowić podstawy do nakazania wycofania produktu z rynku. Do treści tego przepisu odsyła art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2073/2005, w którym wskazano na obowiązek wycofania z obrotu produktu, co do którego badania zgodności z kryteriami bezpieczeństwa żywności dadzą niezadowalające wyniki, co miało miejsce w stosunku do wyprodukowanego przez skarżącą [...] . Powyższej oceny, wynikającej z przeprowadzonych przez laboratorium Zakładu Higieny Weterynaryjnej w K. badań mikrobiologicznych, nie zmienia fakt wydania decyzji na podstawie protokołu kontroli, który został sporządzony niezgodnie z wymogami określonymi przez art. 19f w związku z art. 19d ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej, tj. brak opisania w protokole nieprawidłowości stwierdzonych podczas kontroli, ich zakresu oraz skutków oraz brak podpisu strony kontrolowanej na protokole. Zgodzić należy się organem odwoławczym, że wskazane braki protokołu pozostają bez wpływu na wynik sprawy w sytuacji gdy nieprawidłowości potwierdzone zostały wynikami badań laboratoryjnych, a sam protokół został stronie doręczony, co potwierdziła składając podpis w odpowiedniej rubryce tego protokołu. Sąd nie podziela także stanowiska skarżącej, że organy powinny się wstrzymać się z wydaniem decyzji do czasu zakończenia wszczętego wnioskiem skarżącej z dnia [...] r. postępowania o wydanie zaświadczenia potwierdzającego, iż Zakład w K., wykazał, w sposób zadowalający dla właściwego organu, że produkowane w ww. zakładzie, produkty gotowe:[...] , nie przekroczą limitu 100 jtk/g [...] w ciągu całego okresu przydatności do spożycia, wobec czego ww. zakład może stosować limit 100 jtk/g w całym okresie przydatności do spożycia. Idąc za tokiem rozumowania skarżącej zaświadczenie we wskazanym wyżej zakresie byłoby wiążące dla organów w innych postępowaniach dotyczących produkowanych przez skarżącą wyrobów gotowych. Zdaniem Sądu jest to niedopuszczalne, bowiem oznaczałoby przeniesienie postępowania dowodowego z postępowania rozpoznawczego do uproszczonego trybu postępowania zaświadczeniowego. W przedmiotowej sprawie, o czym była mowa już wcześnie, organy w prowadzonym postępowaniu rozpoznawczym dokonały oceny przedłożonych przez skarżącą dowodów i na podstawie ich oceny wydał prawidłowe decyzje. Tylko na marginesie dodać można, że postępowanie o wydanie zaświadczenia zakończone zostało postanowieniem organu II instancji z dnia [...] r., znak: [...] odmawiającym wydania zaświadczenia o żądanej treści. Nie zasługuje na uwzględnienie kolejny zarzut skargi, tj. naruszenia art. 107 § 3 oraz art. 6, art. 8 i art. 9 K.p.a. poprzez brak odniesienia się przez organ odwoławczy do prawidłowości podania przez organ I instancji podstawy prawnej nadania swojej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Jakkolwiek zarzut ten jest o tyle trafny, że organ II instancji nie odniósł się do niego w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, to nie jest to wystarczające do uwzględnienia skargi. Bowiem zarzutu naruszenia prawa procesowego Sąd uwzględnia tylko w przypadku gdy wskazane naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Tymczasem w przedmiotowej sprawie taka sytuacja nie zachodzi, ponieważ utrzymana w mocy decyzji organu I instancji jest prawidłowa również w zakresie nadania jej rygoru natychmiastowej wykonalności. Organ I instancji przywołał jako podstawę prawną nadania rygoru przepis art. 108 § 1 K.p.a., zgodnie z którym rygor natychmiastowej wykonalności może być nadany, gdy jest to niezbędne ze względu na ochronę zdrowia lub życia ludzkiego. Skoro wykonane badania laboratoryjne produktu gotowego: [...] , dały podstawę do uznanie go za środek spożywczy szkodliwy dla zdrowia lub życia człowieka, to uzasadnia to równocześnie nadanie decyzji organu I instancja rygoru natychmiastowej wykonalności na podstawie art. 108 K.p.a. Brak wskazania w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji opisanych powyżej okoliczności świadczy o wadliwym działaniu organu odwoławczego ale nie o wadliwości decyzji organu I instancji. Oznacza to, że zachodziły przesłanki do wydania orzeczenia o treści zaskrzonej do Sądu, a to z kolei oznacza, że zarzucane skargą naruszenie przez organ odwoławczy prawa musi być kwalifikowane, jako nie mające wpływu na wynik sprawy. Podsumowując powyższe rozważania należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie organy orzekające obu instancji działały zgodnie ze swoją właściwością rzeczową jak i kompetencjami. Materiał dowodowy zebrany został w sposób wystarczający dla wydania orzeczenia w sprawie, a jego ocena mieści się w granicach przynależnej organowi z mocy art. 80 K.p.a. swobody. Zważywszy na treść uzasadnień zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji, w toku rozumowania tych organów nie można dopatrzeć się dowolności, dlatego za niezasadne uznać należało zarzuty naruszenia art. 107 § 3 oraz art. 6, art. 8 i art. 9 K.p.a. Sąd wskazuje nadto, że kontroli Sądu podlega zaskarżona decyzja, a nie odpowiedź organu na skargę. Dlatego ewentualne braki odpowiedzi na skargę (brak ustosunkowania się do niektórych zarzutów skargi) pozostaje bez wpływu na legalność zakażonej decyzji. Rolą Sądu jest ocena czy podniesione w skardze zarzuty są zasadne czy też nie. W rozpoznawanej sprawie, jak już podano na wstępie rozważań, Sąd doszedł do przekonania, że zarzuty skargi są chybione bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jej wyeliminowanie z obrotu prawnego. Biorąc pod uwagę powyższe skargę, jako niezasadną, należało oddalić na podstawie art. 151 P.p.s.a.