II SA/Sz 364/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska, Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz (spr.),, Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 30 maja 2018 r. sprawy ze skargi K. M. na postanowienie Szefa Sztabu Wojskowego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpoznania uchyla zaskarżone postanowienie Decyzją z dnia [...] r. nr [...] W. K. U. w K. powołał K. M. do odbycia krótkotrwałych ćwiczeń wojskowych w terminie od [...] do [...] r. Powyższą decyzję doręczono K. M. w dniu [...]. Pismem z dnia 18 grudnia 2017 r. (data nadania 19 grudnia 2017 r.) K. M. złożył do Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w S. oświadczenie, w którym wskazał, że jest jedynym żywicielem rodziny składającej się z niepracującej [...], dwóch [...] i jednej [...] Ponadto wskazał na swoje poważne problemy zdrowotne. Do oświadczenia załączył kopię decyzji z dnia [...] W odpowiedzi na powyższe organ w piśmie z dnia 27 grudnia 2017 r. poinformował K. M. o możliwości złożenia w W. K. U. w K. stosownego wniosku o skierowanie do R. W. K. L. w S. oraz o możliwości złożenia odwołania od decyzji z dnia [...] r. Pismem z dnia 10 stycznia 2018 r. K. M. złożył odwołanie od decyzji z dnia [...] Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] S. W. S. W. w S. działając na podstawie art. 134 w zw. z art. 129 § 2 K.p.a. postanowił odwołanie K. M. od decyzji W. K. U. w K. z dnia [...] w sprawie powołania do odbycia krótkotrwałych ćwiczeń wojskowych, pozostawić bez rozpatrzenia z powodu uchybienia terminu do jego wniesienia. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że kartą powołania - decyzją z dnia [...] r. nr [...] W. K. U. w K. powołał K. M. do odbycia krótkotrwałych ćwiczeń wojskowych w terminie od [...] do [...] r. w J. W. nr [...] w K.. Przedmiotową decyzję K. M. odebrał w dniu [...] r. Od powyższej decyzji odwołanie ww. żołnierz rezerwy złożył w dniu [...] r. W związku z tym, iż zgodnie z art. 129 § 2 K.p.a. na wydaną decyzję przysługuje prawo wniesienia odwołania w terminie 14 dni, organ stosownie do art. 134 k.p.a. orzekł jak w postanowieniu. Powyższe postanowienie K. M. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wskazując, że odwołanie od decyzji z dnia [...] r. złożył już w piśmie z dnia [...] r. a nie dopiero w piśmie z dnia [...] r. W skardze K. M. ponownie wskazał, że jest jedynym żywicielem rodziny oraz powołał się na swoją trudną sytuację zdrowotną. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017r., poz. 1369 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, pod względem zgodności z prawem. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego jest kwestia prawidłowości postanowienia S. W. S. W. w S. pozostawiającego odwołanie K. M. bez rozpatrzenia z powodu uchybienia terminu do jego wniesienia. Podstawę prawną zaskarżonego postanowienia stanowił art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, który przewiduje, że organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W pierwszej kolejności zauważyć należy, że organ mimo powołania się w podstawie prawnej zaskarżonego postanowienia na treść art. 134 K.p.a. nieprawidłowo sformułował sentencję przedmiotowego rozstrzygnięcia stwierdzając, że "odwołanie pozostawia bez rozpatrzenia z powodu uchybienia terminu do jego wniesienia". Przepis art. 134 K.p.a. umożliwia organowi po zaistnieniu odpowiednich przesłanek, wydanie tylko dwóch rodzajów rozstrzygnięć tj.: 1) stwierdzenia niedopuszczalności odwołania lub 2) stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania. Tymczasem organ w sentencji zaskarżonego postanowienia skonstruował nieznane procedurze administracyjnej rozstrzygnięcie "pozostawienia odwołania bez rozpoznania z powodu uchybienia terminu do jego wniesienia". Ponadto w ocenie Sądu okoliczności niniejszej sprawy, takie jak treść pisma K. M. z dnia 18 grudnia 2017 r. i pisma z dnia 10 stycznia 2018 r. oraz ich ocena przez organ, budzi poważne wątpliwości, a w szczególności czy pismo z dnia 18 grudnia 2017 r. zostało prawidłowo zakwalifikowane przez S. W. S. W. w S.. Zaznaczyć trzeba, że o kwalifikacji pisma w postępowaniu administracyjnym świadczy nie jego tytuł, ale okoliczności konkretnej sprawy i zawarta w tym piśmie argumentacja. Z artykułu 128 K.p.a. wynika, że odwołanie nie wymaga szczegółowego uzasadnienia i wystarczy jeżeli z pisma wynika, że strona nie jest zadowolona z wydanej decyzji. Nie jest natomiast istotne, w jaki sposób strona wyrazi to niezadowolenie, jak nazwie to odwołanie i w jakich słowach sformułuje swoje żądanie. Dlatego też, przy ocenie czy wniesione przez stronę pismo jest odwołaniem należy kierować się nie tylko treścią pisma (jego tytułem) ale również tym czy pismo to zostało wniesione w terminie do złożenia odwołania. Jak bowiem zauważa się w orzecznictwie sądów administracyjnych, o charakterze danej czynności procesowej decyduje nie nazwa czy forma podania, lecz wyłącznie jego treść oraz intencja wnioskodawcy (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 26 czerwca 2008 r., sygn. akt III SA/Lu 1/08, dostępne w Internecie). Organy administracji mają obowiązek badać z urzędu treść żądania strony. Powinno to przejawiać się w dokładnej i obiektywnej ocenie zawartego w nim opisu stanu faktycznego, żądania oraz ewentualnych wniosków. Organ powinien też dążyć do ustalenia celu jakim kierowała się strona wnosząc dany środek i działać w sposób najbardziej dla strony właściwy (por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 21 września 2011 r. sygn. akt I SA/Gd 522/11). Przypomnieć należy, że zgodnie z art. 7 K.p.a. w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Ponadto zgodnie z treścią art. 9 K.p.a. organy administracji publicznej są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organy czuwają nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek. Przepis ten ma na celu zabezpieczenie interesów stron tego postępowania, aby wskutek nieznajomości prawa nie poniosły one szkody. Natomiast zgodnie z art. 8 § 1 K.p.a. organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania. Reasumując, uznać należy iż S. W. S. W. w S. przedwcześnie, bez przeprowadzenia właściwego postępowania i wezwania strony do sprecyzowania jej żądania zawartego w piśmie z dnia 18 grudnia 2017 r. uznał, iż zachodziły w niniejszym przypadku, podstawy do uznania iż K. M. odwołanie od decyzji z dnia [...] r. złożył dopiero w piśmie z dnia 10 stycznia 2018 r. tj. z uchybieniem terminu do jego wniesienia. Prowadząc ponownie postępowanie organ zwróci się do strony skarżącej o sprecyzowanie treści żądania zawartego w piśmie z dnia 18 grudnia 2017 r. udzielając jej niezbędnych wyjaśnień i wskazówek. Dopiero po dokonaniu tych ustaleń organ dokona ponownej kwalifikacji omawianego pisma, które pozwoli na wydanie stosownego rozstrzygnięcia, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.