II SA/Sz 365/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Mysiak po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z Jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. D.M., reprezentowany przez pełnomocnika adw. A.N., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...], nr [...], mocą której organ odwoławczy uchylił decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...] wraz postanowieniem tego organu z dnia [...] i orzekł o nałożeniu na skarżącego kary pieniężnej w łącznej wysokości [...] zł, z tytułu wykonywania transportu drogowego bez wymaganej licencji oraz za wykonywanie przewozu drogowego pojazdem niewyposażonym w urządzenie rejestrujące lub cyfrowe urządzenie rejestrujące. Jednocześnie w skardze, D.M. zwrócił się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że wykonanie tego rozstrzygnięcia wyrządzi mu znaczne szkody. Skarżący wyjaśnił, że nie dysponuje środkami finansowymi na pokrycie nałożonej kary i w konsekwencji organ musiałby prowadzić egzekucję poprzez sprzedaż majątku skarżącego, co może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Z kolei art. 61 § 3 wskazanej ustawy stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że zastosowanie tymczasowej ochrony, polegającej na wstrzymaniu wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia wiązać się musi ze spełnieniem, co najmniej jednej ustawowej przesłanki, tj. wystąpienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W takiej sytuacji obowiązkiem wnioskodawcy jest przedstawienie konkretnych okoliczności, które w realiach danej sprawy świadczyć będą o zasadności żądania, a korelatem tego obowiązku po stronie sądu jest powinność zbadania, czy powoływane przez wnioskodawcę okoliczności można zakwalifikować jako niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. D.M. na poparcie swego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazał na możliwość wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków, wynikających z uiszczenia kary pieniężnej w wysokości [...] zł, co przy braku po jego stronie środków finansowych, może w konsekwencji doprowadzić do sprzedaż majątku skarżącego przez organ, w drodze egzekucji. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że w przypadku decyzji o charakterze pieniężnym (świadczenia opłaty, uiszczenie kar pieniężnych) kierowanych do przedsiębiorców, warunkiem zastosowania instytucji wstrzymania wykonania decyzji, będzie uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących, że wyegzekwowanie określonej kwoty, skutkować będzie utratą płynności finansowej i upadłością firmy. Uznaje się, że nieodwracalny skutek, o którym mowa w powołanym wyżej art. 61 § 3 P.p.s.a., wynikać może np. ze sprzedaży aktywów przedsiębiorstwa, równoznacznych z niepowetowaną stratą dla skarżącego (por. postanowienie NSA z dnia 24 czerwca 2008r., sygn. akt I FSK 982/08, opubl. w LEX nr 594321). Również w przypadku sprzedaży nieruchomości w drodze licytacji może zostać wyrządzona znaczna szkoda, bowiem nieruchomość sprzedawana w drodze licytacji może osiągnąć dużo niższą cenę niż gdyby była sprzedawana przez skarżącego jako właściciela, który byłby zainteresowany uzyskaniem jak najwyższej ceny sprzedaży. Okoliczności te uzasadniają wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 18 sierpnia 2010 r., sygn. akt II FSK 1664/10, opubl. w Lex nr 663273). W świetle okoliczności przytoczonych przez skarżącego, prowadzącego działalność gospodarczą jako osoba fizyczna, polegającą na wykonywaniu transportu drogowego towarów, przyjąć należy, iż wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia jest zasadny. Za uwzględnieniem przedmiotowego wniosku przemawia wysokość nałożonej na skarżącego kary pieniężnej - [...] zł, której poniesienie, biorąc pod uwagę zakres prowadzonej przez skarżącego działalności gospodarczej oraz osiągane z tego tytułu dochody w wysokości [...] zł brutto miesięcznie (dowód k. 6 verte w aktach administracyjnych sprawy), może doprowadzić do utraty płynności finansowej przewoźnika, co w konsekwencji skutkować może wyprzedażą majątku strony, a tym samym czyni prawdopodobnym likwidację działalności gospodarczej i utratę przez skarżącego środków koniecznego utrzymania. Reasumując przyjąć należało, że skarżący wykazał wystąpienie jednej z przesłanek, o których jest mowa w treści powołanego wyżej art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec, jak na wstępie.