II SA/Sz 366/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Gebel (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Danuta Strzelecka –Kuligowska Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. o wyłączenie sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego Stefana Kłosowskiego od rozpoznania sprawy ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia: oddalić wniosek o wyłączenie sędziego NSA Stefana Kłosowskiego Sygn. akt II SA/Sz 366/12 POSTANOWIENIE Dnia 10 lipca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Gebel (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Danuta Strzelecka –Kuligowska Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Katarzynę Grzegorczyk- Meder od rozpoznania sprawy ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia: na podstawie art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze. zm.) wyłączyć sędziego WSA Katarzynę Grzegorczyk –Meder od rozpoznania niniejszej sprawy. R. S. na rozprawie w dniu [...] r. złożył pisemny wniosek o wyłączenie sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego Stefana Kłosowskiego, od rozpoznania sprawy z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. Skarżący, Jako podstawę wyłączenia sędziego NSA Stefana Kłosowskiego podał kierowanie się przez ww. sędziego w szczególności "omnipotencją władczą funkcjonariusza publicznego państwa totalitarnego, stosowanie metody imponderabiliów i peerelowskiego pozytywizmu prawnego z okresu reżimu komunistyczno –peerelowskiego w sprawach: SA/Sz 2337/02, SA/Sz 2847/02, II SA/Sz 501/08". Sędzia NSA Stefan Kłosowski w dniu 8 lipca 2013 r. złożył do akt sprawy oświadczenie, w którym wskazał, że nie istnieją przesłanki wymienione w art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze. zm.), ani też okoliczności tego rodzaju, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w rozpoznawanej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał co następuje: Postępowanie przed sądem administracyjnym toczy się według przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze. zm.), zwanej dalej "ustawą". Instytucję wyłączenia sędziego normują przepisy art. 18–24 ustawy. Przyczyny wyłączenia sędziego z mocy samej ustawy zostały enumeratywnie wymienione w art. 18 powołanej ustawy. Stanowią one bezwzględne przesłanki wyłączenia sędziego. Zgodnie z art. 18 § 1 tej ustawy "sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienie kończącego postępowanie w sprawie; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Artykuł 19 ustawy, określa względne przesłanki wyłączenia sędziego i stanowi, że niezależnie od wymienionych w art. 18 przyczyn wyłączenia, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Z wyjaśnienia złożonego przez sędziego NSA Stefana Kłosowskiego w dniu 8 lipca 2013 r. wynika, że nie istnieją ani przesłanki z art.18 ustawy ani też okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w rozpoznawanej sprawie. Wyjaśnienia te, nie budzą wątpliwości w świetle materiału znajdującego się w aktach sprawy. Skarżący, w swoim wniosku o wyłączenie sędziego, nie wskazał żadnej z ustawowych przesłanek uzasadniających wyłączenie z mocy prawa, na podstawie art. 18 ustawy. Nie przytoczył też żadnych okoliczności, które stanowiłyby przesłankę wyłączenia sędziego w trybie art. 19 ustawy. W swoim wniosku powołał się natomiast na stosowanie przez sędziego "omnipotencji władczej funkcjonariusza publicznego państwa totalitarnego" oraz zachowanie sędziego w innych wymienionych sprawach, wszczętych przed sądem przez skarżącego. Wniosek o wyłączenie sędziego jest instytucją procesową, która ma zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w takim składzie orzekającym, w którym sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych związków z rozpoznawaną sprawą. Instytucja ta ma zatem zagwarantować eliminowanie przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami co do bezstronności sędziego i jego obiektywizmu w rozpoznaniu określonej sprawy. W ocenie składu orzekającego w niniejszej sprawie, w świetle przytoczonych przez skarżącego podstaw wyłączenia sędziego NSA Stefana Kłosowskiego oraz całości akt postępowania sądowego w sprawie, tego rodzaju wątpliwości nie występują. Natomiast udział sędziego NSA Stefana Kłosowskiego w rozpoznawaniu innych spraw skarżącego, nie daje podstawy do wyłączenia sędziego, jeśli nie zachodzą rzeczywiste powody wskazujące na brak tej bezstronności, a takich powodów skarżący nie podał. Wobec powyższego należy wskazać, że w sprawie brak jest podstaw prawnych do uwzględnienia wniosku. W tych okolicznościach, na podstawie art. 22 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniosek R. S. należało oddalić.