II SA/Sz 366/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Arkadiusz Windak /spr./ Sędziowie: Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk- Meder po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. o wyłączenie sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego Elżbiety Makowskiej w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia: oddalić wniosek o wyłączenie sędziego R.S. na rozprawie w dniu 18 grudnia 2014 r. złożył pisemny wniosek o wyłączenie sędziego NSA Elżbiety Makowskiej od rozpoznania sprawy z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie z dnia [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. Jako podstawę wyłączenia sędziego NSA Elżbiety Makowskiej podał, że ww. sędzia w czasie posiedzenia Sądu w dniu 8 lutego 2012 r., w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 345/11 nie wykazała jako funkcjonariusz publiczny dobrej woli, aby postępowanie sądowe (proces sądowy), a następnie rozpoznanie sprawy prowadzone było zgodnie z zasadami i prawem demokratycznego państwa prawa, a ponadto kierowała się "omnipotencją władczą funkcjonariusza publicznego państwa totalitarnego". R.S. wyjaśnił, że dodatkowym powodem wyłączenia sędziego NSA Elżbiety Makowskiej jest oświadczenie sędziego, złożone podczas posiedzenia Sądu w dniu 8 lutego 2012 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 345/11. Ponadto wskazał, że z oświadczenia tego wynikać miało, że skarżący przyjmuje podczas rozprawy rolę przewodniczącego składu sędziowskiego, dyktując co należy zaprotokołować, jakie czynności podjąć i w którym momencie. Sędzia NSA Elżbieta Makowska w dniu 29 grudnia 2014 r. złożyła pisemne oświadczenie, że R.S. zna wyłącznie z rozpoznawanych spraw, w których występował jako strona oraz że z R.S nie łączy ją żaden stosunek prawny lub osobisty, o którym mowa w art. 18 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Natomiast prawdą jest, że złożyła oświadczenie, o którym mowa we wniosku skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) enumeratywnie wymienia przyczyny wyłączenia sędziego z mocy samego prawa. Stosownie natomiast do unormowań zawartych w art. 19 tej ustawy, niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego w danej sprawie. Oznacza to, że o wniosku o wyłączenie sędziego można mówić tylko wówczas, gdy odnosi się on do określonych sędziów i oparty jest na podstawach wskazujących na istnienie takich okoliczności, które wymagają oceny, czy wątpliwości co do bezstronności sędziego. Podkreślić należy, że okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego musi faktycznie wystąpić w danej sprawie oraz być uzasadniona, co wiąże się z przedstawieniem odpowiedniej argumentacji. W niniejszej sprawie R.S. składając wniosek, nie wskazał takich przyczyn, wymienionych w art. 19 ustawy, które uzasadniałyby wyłączenie sędziego NSA Elżbiety Makowskiej. Brak jest również podstaw do przyjęcia, że między ww. sędzią, a skarżącym zachodził stosunek osobisty tego rodzaju, iż mógłby wywołać wątpliwość co do bezstronności sędziego. Rozpatrywany wniosek R.S. oparty jest na odczuciach wnioskodawcy, które nie znajdują oparcia w materiałach niniejszej sprawy, a zatem brak jest podstaw prawnych w ramach art.18 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do uwzględnienia wniosku. Fakt podejmowania przez sędziego NSA Elżbietę Makowską w innej sprawie czynności niesatysfakcjonujących skarżącego nie stanowi powodu, który obiektywnie spowodowałby utratę zaufania co do bezstronności sędziego. Sama podejrzliwość strony, jej brak zaufania co do bezstronności sędziego, czy też przeświadczenie o prowadzeniu przez sędziego postępowania w sposób wadliwy i nieobiektywny, nie stanowią przesłanki uzasadniającej wyłączenie sędziego od orzekania w danej sprawie. Subiektywne przekonanie skarżącego co do istnienia przyczyn wyłączenia sędziego, nie poparte przy tym żadnymi dowodami, nie może stanowić podstawy wyłączenia sędziego stosownie do art. 19 P.p.s.a. (por.: postanowienie NSA z 6 maja 2014 r., sygn. akt I OZ 336/14, LEX nr 1467273). W literaturze wskazuje się, że wyłączenie sędziego nie może służyć umożliwieniu stronie wybierania składów sędziowskich według jej subiektywnego odczucia np. odnośnie trafności orzeczenia podjętego z udziałem danego sędziego. (Komentarz do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pod red. R. Hausera, M.Wierzbowskiego Wyd. C.H.Beck Warszawa 2011 str. 159). Sąd rozpoznający przedmiotowy wniosek podziela przywołane powyżej poglądy. Wobec powyższego zgłoszone przez skarżącego zastrzeżenia co do sposobu prowadzenia rozprawy przez sędziego NSA Elżbietę Makowską w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 345/11 nie mogą przesądzać o zaistnieniu przesłanek wyłączenia sędziego. W tych okolicznościach na podstawie art. 22 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniosek R.S. należało oddalić.