II SA/Sz 367/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. H. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z Jej skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Pismem z dnia [...] r. A. H., złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r, utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nakazującą wymienionej rozbiórkę zbiornika osadowego na ścieki sanitarne, zlokalizowanego na granicy działek nr [...] oraz [...] przy. ul. [...] W skardze strona zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podniosła, że po wykonaniu decyzji zostanie pozbawiona dostępu do kanalizacji sanitarnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2012 r. poz. 1270 z późn. zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W razie wniesienia skargi organ, który wydał decyzję lub postanowienie, może wstrzymać z urzędu lub na wniosek wykonanie zaskarżonego aktu w całości lub części (§ 2), jednakże po przekazaniu skargi przez organ sądowi, właściwym do udzielenia ochrony tymczasowej jest sąd (§ 3). Jak wynika z przytoczonej powyżej regulacji prawnej, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu spoczywa na wnioskodawcy, który obowiązany jest uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi może spowodować dla niego skutki, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W ocenie Sądu, wniosek strony skarżącej winien zostać uwzględniony, ponieważ w dostateczny sposób uprawdopodobniła ona konieczność wstrzymania zaskarżonej decyzji z uwagi na możliwość wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków oraz wyrządzenia znacznej szkody. Jak wskazała skarżąca, wykonanie zaskarżonej decyzji pozbawi ją dostępu do kanalizacji sanitarnej. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowane jest stanowisko, że rozbiórka obiektu budowlanego przed zakończeniem sprawy sądowoadministracyjnej ze swej istoty wiąże się z potencjalnym niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a to z tego powodu, że nakaz rozbiórki może okazać się wadliwy. W razie uwzględnienia skargi skutki nieuzasadnionej rozbiórki dotkną właściciela obiektu, a ewentualnie udzielona mu ochrona okaże się iluzoryczna (por. orzeczenia NSA z dnia 8 września 2009 r., sygn. akt II OZ 828/10, LEX nr 743922, z dnia 27 listopada 2009 r., sygn. akt II OZ 1047/09, LEX nr 587385 i z dnia 27 października 2005 r., sygn. akt II OZ 897/05, niepubl.). Z przytoczonych względów przyjmuje się również, iż wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji w przedmiocie rozbiórki nie wymaga szczegółowego uzasadnienia (por. postanowienie NSA z 21 lipca 2010 r. sygn. akt II OSK 515/10). Tym samym należy uznać, że w przedmiotowej sprawie zachodzą wskazane wyżej przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.