II SA/Sz 369/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Windak Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder Asesor WSA Krzysztof Szydłowski (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 września 2021 r. sprawy ze skargi J. P. na decyzję Wojewody Z. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchylenia, w wyniku wznowienia postępowania, decyzji w sprawie pozwolenia na rozbiórkę części budynku oraz odmowy udzielenia pozwolenia na rozbiórkę części budynku oddala skargę. Sygn. akt II SA/Sz [...] U Z A S A D N I E N I E Decyzją z dnia [...] roku nr [...], Wojewoda (dalej powoływany jako "Wojewoda" lub "organ odwoławczy"), po rozpatrzeniu odwołania J. P. (dalej: "Skarżąca") orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji nr [...] Starosty [...] z [...] r. (znak: [...]) uchylającej w toku wznowionego postępowania decyzję nr [...] z [...] r. w sprawie pozwolenia na rozbiórkę części budynku gospodarczego (nr ewid. [...]), położonego na terenie działki nr [...] w obrębie ewidencyjnym L. P., wydanej dla Skarżącej i odmawiającej udzielenia pozwolenia na rozbiórkę ww. części budynku gospodarczego. Jak podał w uzasadnieniu swojej decyzji organ odwoławczy, Starosta [...] decyzją nr [...] z [...] r. udzielił Skarżącej pozwolenia na rozbiórkę części budynku gospodarczego (nr ewid. [...]), położonego na terenie działki nr [...] w obrębie ewidencyjnym L. P.. W dniu [...] r. do Starostwa G. wpłynęło pismo W. D. i G. D. z prośbą o wstrzymanie rozbiórki budynku gospodarczego położonego na działce nr [...] w [...] z uwagi na fakt, że stwierdzono niezgodność granicy pomiędzy działkami nr [...] i [...] (w istocie zgodnie z dołączoną mapą chodziło nie działkę o nr ewid. [...] lecz [...] – przypis Sądu). Z załączonych do pisma dokumentów, tj. mapy ewidencyjnej gruntów oraz informacji z kartoteki budynków wynikało, że budynek gospodarczy oznaczony numerem ewidencyjnym [...] położony jest na dwóch działkach nr [...] i [...]. Starosta [...] postanowieniem z [...] r. wznowił z urzędu postępowanie w sprawie zakończonej ostateczną decyzją nr [...] z [...] r. w sprawie pozwolenia na rozbiórkę części budynku gospodarczego (nr ewid. [...]), położonego na terenie działki nr [...]. Ponadto postanowieniem wydanym w tej samej dacie, Starosta [...], wstrzymał wykonanie decyzji nr [...] z [...] r. w sprawie pozwolenia na rozbiórkę części budynku gospodarczego. Na skutek wniesionego zażalenia Wojewoda postanowieniem z [...] r. utrzymał w mocy postanowienie Starosty [...] z [...] r. wstrzymujące wykonanie decyzji nr [...] z [...] r. a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z 23.01.2020 r. sygn. akt: II SA/Sz [...] oddalił skargę wniesioną przez Skarżącą wskazując, że w zachodzi prawdopodobieństwo uchylenia we wznowionym postępowaniu decyzji Starosty [...] nr [...] z [...] r. W dalszym toku postępowania Starosta [...] decyzją z [...] r. uchylił we wznowionym postępowaniu decyzję nr [...] z [...] r. i orzekł o odmowie udzielenia pozwolenia na rozbiórkę części budynku gospodarczego. W wyniku wniesionego odwołania Wojewoda decyzją z [...] r. utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z [...] Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wniosła Skarżąca, zaś Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 27.08.2020 r. sygn. akt: II SA/Sz [...] uchylił decyzję Wojewody z [...] r. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd przyjął, że wskazane w uzasadnieniu uchylonej decyzji twierdzenia i dowody nie znajdują potwierdzenia w przedłożonym materiale dowodowym, w szczególności w aktach sprawy brak jest wypisów z ewidencji gruntów z zaznaczoną korektą przebiegu granic czy postanowienia o wznowieniu postępowania. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy organ odwoławczy wydał zaskarżoną aktualnie decyzję. W jej uzasadnieniu nadmienił, że według dokumentów przedstawionych przez W. i G. D. (k. 81- 95) objęty wnioskiem budynek położony jest na dwóch działkach nr [...] należącej do Skarżącej oraz nr [...] należącej do W. i G. D.. Z przedstawionych dokumentów w postaci wypisów z ewidencji gruntów i budynków ( k. 36 – 43) a także pisma Wydziału Geodezji, Kartografii i [...] Starostwa Powiatowego w G. z [...] r. – (k. 44) wynika, że na skutek błędu przy digitalizacji mapy L. P. budynek gospodarczy nr [...] ujęty został w ewidencji jako w całości położony na działce nr [...]. Wskazano, iż Wydział Geodezji, Kartografii i [...] Starostwa G. skorygował przebieg granicy pomiędzy działkami nr [...] i [...] w taki sposób, że przesunął ją w głąb działki nr [...], co zostało ujawnione na mapie ewidencyjnej z dnia [...] r. Na skutek powyższej korekty okazało się, że budynek gospodarczy nr [...] częściowo znajduje się również na działce nr [...] należącej do W. i G. D.. Jak wskazał Wojewoda, w powyższej sytuacji wnioskodawczyni (Skarżąca) winna była wskazać we wniosku o pozwolenie na rozbiórkę, że przeznaczony do rozbiórki budynek znajduje się na dwóch działkach, a ponadto winna była okazać zgodę właścicieli obiektu co do części budynku położonej na działce nr [...]. Nadmieniono, iż w toku wznowionego postępowania W. i G. D. oświadczyli, że nie wyrażali i nie wyrażają zgody na rozbiórkę budynku gospodarczego nr [...]. Stwierdzono także, że okoliczność innego (niż wskazywany we wniosku) przebiegu granicy pomiędzy działkami nr [...] i [...] istniała w dniu wydania decyzji Starosty [...] nr [...] z [...] r., ale nie była znana organowi. [...] przebiegu granicy pomiędzy tymi działkami, stanowiła jedynie potwierdzenie tej okoliczności. W tej sytuacji bez znaczenia na gruncie prawidłowego zastosowania przepisu art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. pozostaje fakt, że pismo Wydziału Geodezji wydane zostało później niż badana decyzja nr [...]. Podstawą wznowienia postępowania jest bowiem okoliczność wskazana w piśmie Wydziału Geodezji, a nie sam fakt wydania tego pisma. Odnosząc się do argumentów Skarżącej zgłaszanych w toku postępowania przed organem I instancji oraz podniesionych w odwołaniu sprowadzających się do twierdzenia, że posiada ona dokumenty potwierdzające uiszczanie podatku od nieruchomości organ odwoławczy wyjaśnił, że na gruncie przepisów ustawy Prawo budowlane, w szczególności co do wymogów dla uzyskania decyzji o pozwoleniu na rozbiórkę, argumenty te są bez znaczenia. Istotny jest bowiem rzeczywisty przebieg granicy pomiędzy działkami nr [...] i [...] oraz wynikający z tego fakt, że przewidziany do rozbiórki budynek gospodarczy nr [...] usytuowany jest na dwóch działkach i stanowi przedmiot współwłasności właścicieli tychże działek. Podkreślono, że Wojewoda nie kwestionuje prawdziwości czy wartości dowodowej przedłożonych przez Skarżącą dokumentów, jednakże dokumenty te i wynikające z nich informacje pozostają bez znaczenia na gruncie przedmiotowego postępowania. Niezależnie od powyższego organ nadmienił, że z uwagi na zakres wniosku z [...] r. o pozwolenie na rozbiórkę, tj. częściowe rozebranie budynku gospodarczego nr [...] i wybudowanie ściany działowej umożliwiającej funkcjonowanie pozostałej części omawianego budynku, decyzja powinna była obejmować pozwolenie na przebudowę i częściową rozbiórkę, a nie samą tylko rozbiórkę. Po doręczeniu powyższej decyzji Skarżąca, reprezentowana przez adwokata, wniosła skargę do sądu administracyjnego zarzucając zaskarżonemu rozstrzygnięciu: 1. Naruszenie przepisów prawa procesowego mających istotny wpływ na wynik sprawy: - art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a. polegające na zaniechaniu zebrania całości materiału dowodowego, w tym dokumentacji na którą powoływała się Skarżąca a przedstawiającą odmienne ustalenia, niż przyjęte przez organ w postępowaniu wznowieniowym, i tym samym wydanie zaskarżonej decyzji na podstawie niepełnego i wybiórczego materiału dowodowego, który nie obrazuje faktycznego stanu rzeczy, - art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 10 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a., polegające na zaniechaniu przez organ administracji wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy, w tym w szczególności nieustalenia, na jakiej podstawie i w oparciu o jaką dokumentację dokonano korekty granicy pomiędzy działkami [...] i [...], na skutek której ustalono, iż budynek (nr ewid. 232) położony jest na obu wskazanych działkach, zaś przedmiot rozbiórki położony jest na działce [...], stanowiącej własność W. i G. D., - art. 80 k.p.a. polegające na przeprowadzeniu przez organ II instancji dowolnej i pobieżnej oceny materiału dowodowego, sprowadzającej się do przyjęcia, iż organ I instancji prawidłowo uchylił decyzję nr [...] z dnia [...] roku w sprawie pozwolenia na rozbiórkę części budynku gospodarczego (nr ewid. 232), położonego na terenie działki [...] w obrębie ewidencyjnym Lisie Pole, wydanej dla Skarżącej i odmawiającej udzielenia pozwolenia na rozbiórkę części budynku gospodarczego, podczas gdy z dokumentów, w tym z wypisu z ewidencji gruntów i budynków z pisma z Wydziału Geodezji, Kartografii i [...] Starostwa Powiatowego w G. z [...] roku nie wynika, na jakiej podstawie dokonano korekty mapy, czy ustalenie nowych granic wskutek korekty mapy jest w ogóle dopuszczalne a nadto na podstawie jakich dowodów owa korekta nastąpiła, - art. 107 § 1 i 3 k.p.a. w zw. z art. 11 k.p.a., polegające na zaniechaniu wskazania w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia, w sposób precyzyjny, wyczerpujący i niebudzący wątpliwości faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, i poprzestanie jedynie na powieleniu stanowiska organu I instancji, wskazującego, iż na skutek korekty mapy, budynek gospodarczy nr [...] znajduje się częściowo również na działce nr [...] należącej do W. i G. D. Podnosząc powyższe, pełnomocnik Skarżącej wniósł o uchylenie decyzji organu I instancji z dnia [...] r. uchylającej decyzję nr [...] z dnia [...] roku w sprawie pozwolenia na rozbiórkę części budynku gospodarczego (nr ewid. 232), położonego na terenie działki [...] oraz uchylenie decyzji organu II instancji z dnia z dnia [...] Jak podkreślił w uzasadnieniu skargi pełnomocnik Skarżącej w jego ocenie organ II instancji nie wyjaśnił wszystkich okoliczności sprawy, w tym w szczególności nie ustalił, na jakiej podstawie i w oparciu o jaką dokumentację dokonano korekty granicy pomiędzy działkami [...] i [...], na skutek której ustalono, iż budynek (nr ewid. [...]) położony jest na obu wskazanych działkach, zaś przedmiot rozbiórki położony jest na działce [...], stanowiącej własność W. i G. D.. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika jedynie, iż owa korekta dokonana została z uwagi na błąd w digitalizacji mapy. Jednak zarówno organ I jak i II instancji nie wyjaśniły w sposób jednoznaczny, jaka była podstawa takich ustaleń, czy zgromadzony materiał dowodowy pozwalał jednoznacznie wykazać, iż przedmiotowa granica działek ustalona była w sposób nieprawidłowy i wymagała korekty a nadto czy dokonanie zmiany granic wskutek korekty mapy było dopuszczalne i wreszcie, na podstawie jakich dowodów owa korekta nastąpiła. Co do innego zarzutów wywiedziono, że skoro Skarżąca powoływała się na dokumenty przedstawiające odmienne ustalenia, organ winien był zgromadzić przedmiotowe dokumenty, dokonać analizy całości materiału dowodowego i dopiero na tej podstawie ustalać stan faktyczny sprawy. Tymczasem organ II instancji powielił jedynie stanowisko organu I instancji, nie wyjaśniając pozostających wciąż wątpliwości. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji oraz odniósł się do poszczególnych zarzutów Skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Niniejsza sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem [...], innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. 2020 r. poz. 374 ze zm.) w związku z wystąpieniem przesłanek w przepisie tym wymienionych. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej "p.p.s.a."), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy. Należy również podkreślić, że sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest wyłącznie w granicach danej sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Badana decyzja Wojewody zapadła w toku wznowionego postępowania mającego za przedmiot decyzję Starosty [...] nr [...] z [...] r. w sprawie pozwolenia na rozbiórkę części budynku gospodarczego (nr ewid. [...]). Decyzja o pozwoleniu na rozbiórkę została wydana w następstwie wniosku Skarżącej z [...] roku i dotyczyła części budynku gospodarczego, który miał być położny na działce [...] i stanowić własność wnioskodawczyni. Do powyższego wniosku dołączono w szczególności odręczny szkic działek [...] i [...] oraz wyciąg z mapy ewidencyjnej dla działki [...] w skali 1:5000 nr [...] Jak wynika z akt sprawy Starosta [...] zweryfikował tytuł prawny Skarżącej do objętej wnioskiem działki na podstawie powyższych danych oraz księgi wieczystej prowadzonej dla działki [...] oraz usytuowanie budynku na podstawie wydruku z systemu WebEwid. Następnie [...] r. do Starostwa G. wpłynęło pismo Wioletty i G. D. z prośbą o wstrzymanie rozbiórki budynku gospodarczego położonego na działce nr [...] w L. P. z uwagi na fakt, że stwierdzono niezgodność granicy pomiędzy działkami nr "[...] i [...]". Do powyższego pisma wnioskodawcy dołączyli wyrys z mapy ewidencyjnej gruntów w skali 1:500, wydany [...] r. Dołączono też informacje z [...] roku pochodzące z kartoteki budynków i rejestru gruntów. Z powyższych informacji wynika, że budynek nr [...] znajduje się w części o powierzchni [...] na działce [...] stanowiącej własność W. i G. D.. Jak wynika z powyższych dokumentów druga część budynku, o pow.[...], znajduje się na działce [...], stanowiącej własność Skarżącej. Powyższe usytuowanie budynku na dwóch działkach potwierdzono też w piśmie organu administracji geodezyjnej i kartograficznej z [...] roku, który to organ przy pomocy geodety powiatowego jest uprawniony do prowadzenia państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. W piśmie tym wskazano w szczególności, iż w oparciu o dokumenty znajdujące się z Powiatowym Zasobie Geodezyjnym i Kartograficznym w G. stwierdzono niezgodność granicy działek nr "[...] i [...]" z pierworysem mapy ewidencyjnej. Wyjaśniono też w jego treści, że podział działki nr [...] został wykonany w latach [...] i nie znaleziono szkiców z miarami podziałowymi. Po analizie materiałów geodezyjnych stwierdzono jednak, iż popełniono błąd podczas digitalizacji mapy ewidencyjnej L. P.. Granice działki nr [...] po podziale skorygowano w bazie EGiB. Warto zauważyć, że decyzja Starosty [...] z [...] roku dotyczyła pozwolenia na rozbiórkę części budynku gospodarczego "położonego na terenie działki nr [...]". Ponadto z wniosku z [...] roku wynika, iż Skarżąca zabiegała o pozwolenie na rozbiórkę części budynku o powierzchni [...] natomiast z przedłożonych przez Wiolettę i G. D. wypisów z kartoteki budynków i rejestru gruntów wynika, iż na działce [...] znajduje się jedynie część budynku o powierzchni [...] Mając na względzie treść wniosku o pozwolenie na rozbiórkę, w tym dołączony do wniosku odręczny szkic mającej zostać wyburzoną części budynku, nie ulega wątpliwości, iż chodziło część budynku nr [...], o powierzchni [...] która to część zgodnie z danymi w ewidencji gruntów i budynków znajduje się na działce [...] do której Skarżąca nie ma posiada tytułu prawnego. Stwierdzenie, że pozwolenie na rozbiórkę dotyczyło budynku w części leżącej na innej działce niż stanowiąca własność Skarżącej, ma podstawowe znacznie dla oceny prawidłowości zapadłego rozstrzygnięcia. Powyższą okoliczność ujawniono na podstawie informacji przekazanych przez sąsiadów Skarżącej, a organy administracji zasadnie uznały ją za ujawnienie istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych istniejących w dniu wydania decyzji, nieznanych organowi, tj. okoliczność opisaną w art. 145 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 735 z późn. zm. – dalej : "k.p.a."). W toku wznowionego postępowania Skarżąca przedstawiała swoje stanowisko w sprawie wywodząc iż "na poprzednich mapach z lat ubiegłych" budynek gospodarczy o nr ewide[...] był oznaczany jako leżący wyłącznie na działce [...]. Powyższe twierdzenia nie znajdują jednak zdaniem Sądu potwierdzenia w przedkładanych organowi dokumentach. W szczególności nie sposób opierać tego rodzaju twierdzeń na dołączonych do pisma z [...] roku wydruku z systemu WebEWiD, w którym wyraźnie wskazuje się "Dokument bez mocy prawnej" czy na kopii mapy skali 1:1000 z [...] roku o niepotwierdzonej aktualności. W badanej sprawie nie można też tracić z pola widzenia, że ujawniony organowi, odzwierciedlony na stosownym wypisie z Mapy Ewidencyjnej z [...] budynek oznaczony nr [...] mający w części być objęty rozbiórką, położny jest w granicach dwóch działek (362/5 i [...]) w ten sposób, że granice działek przebiegają po jego trzech ścianach (dwóch zewnętrznych i jednej wewnętrznej). Ów nietypowy przebieg granicy działki nie wynikał ze szkicu odręcznego przedłożonego przez Skarżącą wraz z wnioskiem o rozbiórkę. Podobnie, dołączony do wniosku wyciąg z mapy ewidencyjnej dla działki [...] (przed jej podziałem), powstały prawdopodobnie w [...] roku, z uwagi na ograniczoną czytelność oraz brak naniesienia budynków, nie pozwalał ustalić lokalizacji budynku objętego wnioskiem. Jak wynika z akt sprawy Starosta rozstrzygając w przedmiocie rozbiórki dokonał weryfikacji oświadczeń Skarżącej w tym zakresie w oparciu o wydruk z systemu WebEWID, na którym wyraźnie zaznaczono, iż nie ma on waloru dokumentu w postępowaniu administracyjnym, a materiały z zasobu geodezyjnego w tym z operatu ewidencji gruntów i budynków powinny być pozyskane z zasobu geodezyjnego Przedstawiona przez W. i G. D. Mapa Ewidencji Gruntów w skali 1:500, ma walor dokumentu urzędowego, została bowiem opracowana i wydana przez właściwy organ geodezyjny we właściwym trybie, w oparciu o dokumenty źródłowe. Podobnie walor taki mają także wypisy z kartoteki budynków i rejestru gruntów. Wreszcie przedstawione w piśmie wyjaśnienia organu geodezyjnego co do zaistnienia błędu w toku digitalizacji mapy jawią się jako wystarczające dla stwierdzenia, iż dane z systemu WebEwid, wykorzystane w toku postępowania zakończonego decyzją Starosty [...] nr [...] z [...] r. w sprawie pozwolenia na rozbiórkę części budynku gospodarczego nr ewid.[...], nie odzwierciedlały faktycznej treści ewidencji gruntów i kartotek co do położenia budynku objętego wnioskiem. Postępowanie organu budowalnego nie miało za przedmiot ustalania przebiegu granic pomiędzy nieruchomościami czy usytuowania budynku. Skoro powyższe ustalenia zostały poczynione przez organ geodezyjny, na podstawie państwowego zasobu geodezyjnego i nie zostały podważone w odpowiednim trybie, organ budowalny był zobowiązany do poczynienia w swoim postępowaniu ustaleń na ich podstawie. W szczególności organ budowalny nie był władny do weryfikacji prawidłowości działań organu geodezyjnego prowadzącego zasób geodezyjny. Natomiast jeśli Skarżąca się z takimi działaniami nie zgadzała była uprawniona do ich zaskarżenia we właściwym trybie. W ocenie Sądu organy winny były w postępowaniu mającym za przedmiot pozwolenie na rozbiórkę uwzględnić odzwierciedlony ewidencji gruntów przebieg granic i usytuowanie budynku oraz dane z kartotek na ustalone podstawie dokumentów źródłowych lub wypisów. Tymczasem, w realiach niniejszej sprawy, takie ustalania zostały dokonane w prawidłowy sposób dopiero w toku wznowionego postępowania. Dopiero zgromadzone na tym etapie dokumenty dawały podstawy do przyjęcia, iż w dacie rozstrzygania w sprawie rozbiórki budynku nr [...], wbrew twierdzeniom Skarżącej, zgodnie z treścią ewidencji gruntów i budynków był on położny częściowo na działce [...] częściowo zaś na działce [...]. Trafnie zatem uznano, że organ administracji budowalnej nie był uprawniony do wydania decyzji o pozwoleniu na rozbiórkę tej części budynku, która zgodnie z danymi ewidencji znajduje się na działce [...] i co do której Skarżąca nie dysponuje potwierdzonym w odpowiedni sposób tytułem prawnym. Wobec powyższego prawidłowo uznano, iż w toku wznowionego postępowania zasadnym było uchylenie badanej decyzji administracyjnej o pozwoleniu na rozbiórkę a dalej odmowa udzielenia takiej zgody. Warunkiem koniecznym dla uzyskania pozwolenia na rozbiórkę jest wykazanie się przez wnioskodawcę uprawnieniem do rozporządzania nieruchomością, co w świetle ujawnionych danych z ewidencji gruntów i budynków nie zostało w odpowiedni sposób potwierdzone. Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi warto zauważyć, iż w sprawie organ budowalny nie dokonywał "korekty granic", lecz w oparciu o stosowne dokumenty urzędowe ustalił, że dane przyjęte przy orzekaniu, nie ustalone pierwotnie w oparciu o odpowiednie dokumenty, nie znajdowały potwierdzenia w danych ewidencji gruntów i budynków. Skorygowane zapisy ewidencji gruntów, odzwierciedlone w systemie WebEWID, mogły być wykorzystywane co najwyżej jako materiał pomocniczy przy weryfikacji wniosku o rozbiórkę. Jednakże jeśli ich treść okazała się rozbieżna z danymi ewidencji gruntów i budynków, treść tych ostatnich dokumentów musiała być uwzględniona w toku orzekania. Końcowo warto podkreślić, iż Sąd nie jest uprawniony do rozstrzygania o prawie własności budynku lub gruntu, a jego rolą w niniejszym postępowaniu była ocena, czy w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy mogła ostać się w obrocie prawnym decyzja o pozwoleniu na rozbiórkę części budynku nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny dokonując oceny zaskarżonej decyzji nie dopatrzył się takich naruszeń prawa, które dawałyby podstawy do przyjęcia, iż rozstrzygnięcie zapadłe przed organem administracji było niezgodne z prawem. W świetle opisanych wyżej ustaleń należało bowiem stwierdzić, że organ administracji był uprawniony do uchylenia we wznowionym postępowaniu badanej decyzji w przedmiocie pozwolenia na rozbiórkę części budynku gospodarczego i odmowy udzielenia pozwolenia na rozbiórkę objętej wnioskiem części budynku gospodarczego. Stwierdziwszy powyższe oddalono skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.