II SA/Sz 370/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym skargi J. C. na działanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie nienależytego wykonywania działań postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia [...] J.C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę "do Prezesa WSA o podjęcie działań wraz z sądem wobec Prezesa SKO J.N., który to od [...] celowo i umyślnie ochrania w drodze płatnej protekcji wraz z kolesiami SKO działania mafii przestępczej Burmistrza [...] i Dyrektor E.G., tj. zaplanowane działanie mafijno – korupcyjne na ogromną skalę (...)". Mając na względzie fakt, że z treści ww. pisma nie wynikało, jak należy je zakwalifikować sąd zobowiązał J.C. do jednoznacznego sprecyzowania jego treści poprzez wskazanie (na piśmie w 2-ch egzemplarzach): - czy jest to skarga na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli tak, to należało podać datę i numer zaskarżonego rozstrzygnięcia oraz określić naruszenie prawa lub interesu prawnego; - ewentualnie, jeżeli skarga dotyczy bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania należało wskazać przedmiot postępowania administracyjnego, w którym organ ten jest bezczynny lub przewlekle prowadził postępowanie - w terminie 7 dni, pod rygorem uznania, że pismo skarżącego z dnia [...] stanowi skargę powszechną, której przedmiotem może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy, uregulowaną przepisami działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego (art.221 i następne). Nadto sąd pouczył J.C. o treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270) oraz że przedmiot skargi precyzuje sam skarżący, a sąd nie może domniemywać intencji skarżącego w tym zakresie. W odpowiedzi na zobowiązanie sądu J.C. w piśmie z dnia [...] wskazał między innymi, że "podtrzymuje tu złożony do sądu wniosek z [...] wg prawa art. 63 i 64 § 1 p.p.s.a. odnośnie usunięcia tu naruszenia prawa (...), tj. Pan Prezes i Jego urząd SKO działają na szkodę interesu skarżącego oraz pozbawiają go prawa obrony, a także możności działania, tj. sprzeczne z prawem Kpa i art. 28 kpa w zw. z art. 9,10 i 11 kpa". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270), kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W rozpatrywanej sprawie stwierdzić należy, że J.C. w istocie wniósł do sądu administracyjnego skargę, która ma charakter skargi powszechnej, określonej przepisami art. 227 i następne K.p.a. Wyjaśnić trzeba, że przedmiotem skargi powszechnej, może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Skarga ta wnoszona jest w związku z już podjętym działaniem organu, ewentualnie w związku z brakiem takiego działania i ma na celu zwrócenie uwagi właściwym organom na wszelkie nieprawidłowości powstałe w wyniku takiego działania lub zaniechania. Postępowanie w sprawie tego typu skarg ma cechy samodzielnego jednoinstancyjnego postępowania administracyjnego uproszczonego i kończy się czynnością materialno-techniczną, określoną w art. 238 § 1 K.p.a., informującą stronę o sposobie załatwienia skargi. Działania administracji publicznej będące przedmiotem tego typu skarg nie podlegają kognicji sądów administracyjnych, nie mieszczą się bowiem w katalogu czynności i aktów, o których mowa w cytowanym wyżej art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W konsekwencji w przypadku wniesienia skargi do organu administracji na podstawie art. 227 i nast. K.p.a., stronie nie służy skarga do sądu administracyjnego, ani na bezczynność organu, ani na wynik tego postępowania W tym stanie rzeczy, sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.