II SA/Sz 372/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Wiesław Drabik po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia D. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 3 listopada 2025 r. sygn. akt II SA/Sz 372/25 w sprawie z Jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koszalinie z dnia [...] lutego 2025 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie wymierzenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia postanawia odrzucić zażalenie. Pismem z 25 kwietnia 2025 r. D. S. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koszalinie z 26 marca 2025 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję własną organu z 20 maja 2024 r. odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta K. z 5 września 2023 r., nr [...], w sprawie wymierzenia skarżącej kary pieniężnej w wysokości [...] zł za zajęcie, bez zezwolenia zarządcy drogi, pasa drogowego drogi kategorii gminnej (działka nr [...] obr. ew. [...] w K.), poprzez umieszczenie kiosku sprzedaży ulicznej. W treści skargi zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z 24 lipca 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji z 26 marca 2025 r. Skarżąca wniosła zażalenie na ww. postanowienie Sądu. Zaś w piśmie z 3 października 2025 r. skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta K. z 5 września 2023 r. w sprawie wymierzenia kary pieniężnej podnosząc, że pojawiły się nowe okoliczności faktyczne, istotne dla oceny ustawowych przesłanek przyznania ochrony tymczasowej. Postanowieniem z 3 listopada 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odmówił wstrzymania wykonania decyzji objętej wnioskiem. Skarżąca pismem z 16 grudnia 2025 r. wniosła zażalenie na ww. postanowienie Sądu. W wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału II Sądu z 31 grudnia 2025 r., wezwano skarżącą, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia, do usunięcia braku formalnego zażalenia poprzez nadesłanie odpisu własnoręcznie podpisanego zażalenia lub uwierzytelnionej kopii oraz do usunięcia braku fiskalnego zażalenia poprzez uiszczenie wpisu sądowego od zażalenia, zgodnie z doręczonym odpisem zarządzenia. Ww. korespondencję sądową doręczono 27 stycznia 2026 r. (k. 86 akt sądowych). 3 lutego 2026 r. skarżąca nadała do Sądu "pismo w sprawie skargi do WSA", z którego nie wynika, że nie dotyczy usunięcia ww. braków zażalenia (k. 87 akt sądowych). Z kolei z notatki urzędowej pracownika Sądu z 2 marca 2026 r. wynika, że w dokumentach księgowych Sądu nie odnotowano należnego wpisu od zażalenia (k. 91 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: W myśl art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143, ze zm.; dalej "p.p.s.a") wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Stosownie do brzmienia art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. Jak stanowi przepis art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Termin do usunięcia wskazanego braku minął bezskutecznie z upływem 3 lutego 2026 r. (wtorek). Brak formalny zażalenia z 16 grudnia 2025 r. nie został uzupełniony, a zatem nie można było nadać mu biegu. W tej sytuacji, wobec nieuzupełnienia braku formalnego zażalenia, należało odrzucić je na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Jak wynika z akt sprawy, wezwanie do uiszczenia wpisu od zażalenia zostało prawidłowo doręczone skarżącej 27 stycznia 2026 r. Zatem ustawowy termin dla dokonania tej czynności upływał 3 lutego 2026 r. (wtorek). Tymczasem wpis nie został uiszczony. Brak uiszczenie wpisu od zażalenia w terminie skutkuje odrzuceniem tego środka zaskarżenia. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., zażalenie odrzucił.