II SA/Sz 373/19

PostanowienieWSA w Szczecinie2019-04-30

Skład orzekający: sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postępowanie sądowoadministracyjne powinno zostać umorzone, gdy organ administracji publicznej uwzględnił skargę w całości w trybie autokontroli, eliminując z obrotu prawnego zaskarżoną decyzję?
Ratio decidendi
Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, gdy organ administracji publicznej, w trybie art. 54 § 3 PPSA, uwzględni skargę w całości, eliminując zaskarżoną decyzję z obrotu prawnego. W takiej sytuacji sąd powinien umorzyć postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 PPSA, ponieważ dalsze procedowanie staje się zbędne.
Stan faktyczny
Skarżący R. R. W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na decyzję Rektora Uniwersytetu S. odmawiającą przyznania mu stypendium doktoranckiego. Rektor Uniwersytetu S. wniósł o umorzenie postępowania, informując, że uchylił zaskarżoną decyzję i przyznał skarżącemu stypendium. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe i zasądzono od Rektora Uniwersytetu S. na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym skargi R. R. W. na decyzję Rektora Uniwersytetu S. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie stypendium doktoranckiego postanawia: 1/ umorzyć postępowanie sądowe, 2/ zasądzić od Rektora Uniwersytetu S. na rzecz skarżącego kwotę [...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. R. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Rektora Uniwersytetu S. z dnia [...] r., nr [...] odmawiającą przyznania skarżącemu - będącemu doktorantem Wydziału Prawa i Administracji, stypendium doktoranckiego w roku akademickim [...]. W odpowiedzi na skargę Rektor Uniwersytetu S. wniósł o umorzenie postępowania sądowego, podnosząc, że skarga R. W. została w całości uwzględniona. Organ dołączył swoją decyzję wydaną w dniu [...] r. mocą której uchylił zaskarżoną decyzję własną z dnia [...] r. i przyznał skarżącemu stypendium doktoranckie w okresie od dnia [...] r. (za rok akademicki [...]) w wysokości [...] zł miesięcznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: W myśl art. 54 § 3 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm. dalej "p.p.s.a.") organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie 30 dni od dnia jej otrzymania. Z kolei stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych niż te wskazane w § 1 pkt 1 i 2. Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe "z innych przyczyn", gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku, przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Tym samym do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie powyższego przepisu należy bez wątpienia uwzględnienie skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. (w ramach tzw. autokontroli). Powoduje ono bowiem wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu, co czyni zbędnym dalsze procedowanie sprawie. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że kwestionowana w skardze decyzja Rektora S. z dnia [...] r. została wyeliminowana z obrotu prawnego przez organ w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a., co potwierdza znajdująca się w aktach sprawy decyzja tego organu z dnia [...] r. W tej sytuacji Sąd uznał za zasadne umorzenie postępowania sądowego, gdyż w następstwie wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji dalsze postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe. Z tych względów należało orzec jak w pkt 1 sentencji postanowienia. Ponadto w punkcie 2 Sąd, na mocy art. 201 § 1 p.p.s.a. orzekł o obowiązku zwrotu od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania poniesionych w sprawie, tj. wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 200 zł.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło