II SA/Sz 38/09

Dnia 29 lipca 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku H. S. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego Z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wygaszenia decyzji stwierdzającej prowadzenie uprawy leśnej i przyznającej prawo do wypłaty comiesięcznego ekwiwalentu za wyłączenie gruntu z upraw rolnych i prowadzenie uprawy leśnej p o s t a n a w i a przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnić od kosztów i ustanowić adwokata. Skarżąca w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienie od kosztów i ustanowienie adwokata. We wniosku o przyznanie prawa pomocy, uzupełnionym na wezwanie Sądu stosownymi dokumentami ( przekaz pocztowy dot. renty – [...] zł, rachunki za mieszkanie – [...] zł, wodę - [...] zł, gaz – [...], energię elektr. – [...] zł ) oraz oświadczeniem, z którego wynika, iż nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej, prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe oraz, że od [...] r. otrzymuje dodatek mieszkaniowy w kwocie [...] zł. Łącznie więc miesięczne dochody H. S. wynoszą [...] zł, niezbędne zaś wydatki związane z utrzymaniem mieszkania około [...] zł. Zgodnie z art. 245 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania - art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Należy podkreślić, że udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe. Sąd mając na uwadze wiek skarżącej oraz sytuację zdrowotną i finansową uznał, że skarżąca nie jest w stanie ponieść samodzielnie jakichkolwiek kosztów postępowania i orzekł, jak w sentencji.