II SA/Sz 38/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. C. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 19 lutego 2013 r., sygn. akt II SA/Sz 107/13, odrzucającym skargę J. C. na czynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w S. w przedmiocie przekazania wniosku postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego. Postanowieniem z dnia 19 lutego 2013 r., sygn. akt II SA/Sz 107/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę J.C. na czynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w przedmiocie przekazania wniosku organowi właściwemu. Powyższe postanowienie stało się prawomocne od dnia [...]. J.C. pismem z dnia [...] wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ze skargą o wznowienie postępowania sądowego w sprawie zakończonej ww. prawomocnym postanowieniem. Zarządzeniem sądu z dnia 22 stycznia 2015 r., skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania sądowego, poprzez: - nadesłanie odpisu tej skargi, - podanie ustawowej podstawy wznowienia, na której opiera swoje żądanie, określonej w art. 271- 274 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i jej uzasadnienia, - podanie okoliczności wskazujących zachowanie przez skarżącego terminu, o którym mowa w art. 277 ww. ustawy, do wniesienia przedmiotowej skargi, - określenie żądania uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie wraz z pouczeniem o skutkach jego niewykonania oraz informacją o treści art. 271 pkt 1 i 2, art. 272 § 1 i § 2, art. 273 § 1 - § 3, art. 274, art. 277 i art. 279 P.p.s.a., zostało doręczone skarżącemu w dniu 29 stycznia 2015 r. (dowód, k. 13 akt sądowych). W terminie przewidzianym do uzupełnienia ww. braków formalnych skargi, tj. w piśmie z dnia 30 stycznia 2015 r., skarżący wystąpił z wnioskiem o ustanowienie adwokata z urzędu, który uzupełnił następnie na druku urzędowym, wnosząc o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Postanowieniem z dnia 27 lutego 2015 r., sądu zwolnił skarżącego od ponoszenia kosztów sądowych oraz ustanowił adwokata w niniejszej sprawie. Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej poinformował sąd w piśmie z dnia [...] o wyznaczeniu adw. K.Ł., pełnomocnikiem J.C. W terminie zakreślonym w zarządzeniu sądowym z dnia 22 stycznia 2015 r., skarżący, nie udzielił merytorycznej odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania sądowego. W piśmie z dnia [...], ustanowiony z urzędu pełnomocnik J.C., poinformował sąd o niemożności uzyskania dokładnego stanowiska skarżącego w sprawie braków formalnych skargi. Pełnomocnik podjął próbę wykonania ww. zarządzenia sądowego, na podstawie dotychczas wyrażonego stanowiska skarżącego w sprawie. Jako podstawę wznowienia postępowania pełnomocnik powołał art. 273 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami. Dodał, że uzasadnienie stanowiska skarżącego, wobec braku z nim kontaktu, nie jest obecnie możliwe. Wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i uchylenie rozstrzygnięcia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga o wznowienie postępowania sądowego powinna odpowiadać wymogom formalnym pisma w postępowaniu sądowym, wskazanym w art. 46 i art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", oraz zawierać dodatkowe elementy wymienione w art. 279 tej ustawy. Zalicza się do nich: oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia, a więc wskazanie jednej z podstaw wznowienia wymienionych w art. 271–274, uzasadnienie podstawy wznowienia, a także okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi. Niezbędnym elementem skargi o wznowienie postępowania jest żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Treść tego żądania będzie zależała od przyjętej podstawy wznowienia. Powołany przez pełnomocnika skarżącego art. 273 § 1 P.p.s.a, stanowi, że można żądać wznowienia, na tej podstawie, że: 1) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym; 2) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa. Można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (§ 2), a także w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. sprawy (§ 3). Z powodu przestępstwa można żądać wznowienia jedynie wówczas, gdy czyn został ustalony prawomocnym wyrokiem skazującym, chyba że postępowanie karne nie może być wszczęte lub że zostało umorzone z innych przyczyn niż brak dowodów (art. 274 P.p.s.a.). Skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy (art. 277 P.p.s.a.). Stosownie do art. 280 § 1 P.p.s.a., sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Sąd odrzuci skargę o wznowienie postępowania, jeżeli została ona wniesiona z uchybieniem terminu lub nie jest oparta na przesłankach wznowienia postępowania sądowego, wymienionych w art. 271-274 ustawy. Z treści powołanego przepisu wynika zatem, iż warunkiem dopuszczalności skargi o wznowienie jest spełnienie łącznie dwóch przesłanek: wniesienie skargi w terminie i oparcie jej na ustawowej podstawie wznowienia, jak również jej uzasadnienie. Niespełnienie choćby jednego z wymienionych wyżej wymogów powoduje niemożność merytorycznego rozpoznania sprawy, a w konsekwencji odrzucenie skargi o wznowienie postępowania. W rozpatrywanej sprawie, brak było wskazania w skardze o wznowienie postępowania sądowego, ustawowej podstawy jej wniesienia oraz okoliczności powodujących istnienie wskazanej podstawy wznowienia, jak również odpisu tego pisma, które winno być doręczone stronie przeciwnej (organowi). Brak było również wyjaśnień skarżącego co do zachowania terminu do wniesienia przedmiotowej skargi oraz określenia żądania uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia. Wezwanie sądowe do uzupełnienia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania sądowego, w powołanym wyżej zakresie, zostało doręczone skarżącemu w dniu 29 stycznia 2015 r. wraz z pouczeniem o skutkach niewykonania tego wezwania. Siedmiodniowy termin do wykonania wezwania upływał skarżącemu w dniu 6 lutego 2015 r. (piątek). W zakreślonym w wezwaniu sądowym terminie, skarżący nie udzielił odpowiedzi zgodnej z treścią tego wezwania, ale zwrócił się do sądu o ustanowienie adwokata z urzędu. Należy przy tym podkreślić, że do dokonania czynności wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowego, czy uzupełnienia jej braków formalnych, nie jest wymagany przymus radcowsko – adwokacki. Fakt złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, a następnie ustanowienia pełnomocnika z urzędu, nie ma wpływu na termin do dokonania czynności procesowej w postępowaniu sądowym. Stanowić, może co najwyżej podstawę wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi, ale takiej czynności pełnomocnik składając pismo z dnia [...], ani też sam skarżący, w tej sprawie nie dokonał. Na marginesie wskazać należy, że pełnomocnik we wskazanym piśmie nie odniósł się do kwestii zachowania terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, a ponadto, jak wskazał, uzasadnienie stanowiska skarżącego, co do podnoszonej przez pełnomocnika przesłanki ustawowej wznowienia nie jest znane, z powodu braku z nim kontaktu. Reasumując sąd uznał, że termin zakreślony do uzupełnienia wskazanych braków formalnych pisma upłynął bezskutecznie, a spóźnione działania pełnomocnika skarżącego i tak nie mogą być uznane za skuteczne, co oznacza, że przedmiotowa skarga nie może być rozpoznana merytorycznie i podlega odrzuceniu. W tym stanie sprawy, sąd na podstawie art. 280 § 1 w związku z art. 277 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak na wstępie.