II SA/Sz 381/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2008r.. na posiedzeniu niejawnym wniosku F. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie z Jego skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: przyznać F. G. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od koszów sądowych oraz ustanowienie adwokata F.G. wniósł skargę na decyzję Wojewody dotyczącą wymeldowania. Wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi, poprzez nadesłanie jej odpisu oraz do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie (...( skarżący pismem z dnia 23 maja 2008r. uzupełnionym na formularzu PPF z dnia 26 czerwca 2008r. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, a ponadto wśród kopii licznych dokumentów i pism kierowanych wcześniej do innych organów nadesłał także kopię skargi. We wniosku o prawo pomocy F.G. wykazał, że z nikim nie pozostaje w gospodarstwie domowym a jego dochód stanowi renta w kwocie (...(. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 245 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej określanej skrótem P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego , doradcy podatkowego, lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Zważywszy na to, że skarżący utrzymuje się wyłącznie z renty w wysokości (...( uznać trzeba, że jest to dochód tak niski, że nie ma wątpliwości, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Dlatego wniosek o prawo pomocy zasługuje na uwzględnienie z tym jednak zaznaczeniem, że jego przyznanie dotyczy tylko sprawy sądowej wywołanej wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargą na decyzję Wojewody w przedmiocie wymeldowania. Z powyższych względów orzec należało jak w sentencji na podstawie art. 243 § 1, 244 § 1, 245 § 2, 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.