II SA/Sz 386/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Dolecki Sędziowie Asesor WSA Katarzyna Grzegorczyk - Meder Asesor WSA Kazimierz Maczewski /spr./ Protokolant sekr. sąd. Małgorzata Płocharska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 czerwca 2005 r. sprawy ze skargi I. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami oddala skargę Decyzją z dnia [...] r. Nr [...], działając na podstawie art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. — Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 515 ze zm.), Starosta orzekł o cofnięciu I. N. uprawnień do kierowania pojazdami wg kat. [...], wobec stwierdzenia, że I. N. nie poddał się badaniom lekarskim, do których został zobowiązany decyzją tegoż Starosty z dnia [...] r. nr [...]. W odwołaniu od decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami I. N. podniósł, że została ona wydana na podstawie błędnej oceny jego stanu zdrowia, przy uwzględnieniu dokumentów znajdujących się w dyspozycji Starosty. Wskazując, że stan jego zdrowia uległ poprawie, wobec pomyślnie zakończonego leczenia [...], I. N. załączył do odwołania opinię sądowo-lekarską oraz kartę informacyjną leczenia szpitalnego i w związku z tym zarzucił decyzji, że jej uzasadnienie oparte zostało na nieistniejącym już schorzeniu. Po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] r. nr [...], wydaną na podstawie art. 138 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071) oraz art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 515 ze zm.), Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Starosty. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie I. N., wnosząc o uchylenie decyzji Samorządowego Kolegiom Odwoławczego, podniósł zarzut, iż została ona wydana na podstawie "błędnych okoliczności stanowiących uzasadnienie decyzji". W uzasadnieniu skargi skarżący powtórzył argumenty przytoczone w odwołaniu oraz wyjaśnił, iż nie poddał się nakazanym badaniom lekarskim z powodu braku pieniędzy na ich opłacenie ([...] zł oraz koszty dojazdu do [...]). Skarżący wyjaśnił ponadto, iż nie odwoływał się od decyzji nakazującej poddanie się badaniom lekarskim, gdyż w innej jego sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że nie jest kompetentne do zmiany decyzji I instancji i dlatego uznał, że wnoszenie odwołania nie przyniosło by zamierzonego skutku, a zaskarżona decyzja zostałaby utrzymana w mocy. Skarżący podkreślił także, iż o ile uda mu się zebrać odpowiednią kwotę na opłacenie kosztów badań lekarskich na pewno podda się tym badaniom. Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, nie znajdując podstaw do zmiany stanowiska wyrażonego w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje: Skarga nie jest zasadna, nie istnieją bowiem przesłanki do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa materialnego lub z naruszeniem prawa procesowego, w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. W myśl art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. — Prawo o ruchu drogowym (Dz. U z 2003 r. Nr 58, poz. 515 ze zm.), decyzję o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym wydaje starosta w razie niepoddania się kierowcy badaniu lekarskiemu w trybie określonym w art. 122 ust. 1 pkt 3 — 5 tej ustawy, tj. między innymi w przypadku skierowania na badania decyzją starosty w przypadkach nasuwających zastrzeżenia co do stanu zdrowia (pkt 4). W niniejszej sprawie decyzją Starosty z dnia [...] r. nr [...] na podstawie art. 122 ust. 1 pkt 4 omawianej ustawy skierowano skarżącego I. N. na takie badania lekarskie w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem, przy czym w uzasadnieniu decyzji stwierdzono, że niepoddanie się tym badaniom "spowoduje cofnięcie uprawnień do kierowania pojazdami w oparciu o art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. b ustawy – prawo o ruchu drogowym". Ponadto decyzja ta zawierała pouczenie o prawie wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w terminie 14 dni od jej otrzymania. Decyzja została doręczona skarżącemu w dniu [...] r., który nie wniósł od niej odwołania, lecz pismem bez daty, doręczonym w dniu [...] r., wystąpił do starosty o przedłużenie terminu wykonania badań. Termin ten został przedłużony do [...] r., jednak skarżący nie poddał się wyznaczonym mu badaniom. Decyzja starosty o skierowaniu skarżącego na badania lekarskie stała się więc ostateczna i wobec niepoddania się tym badaniom przez skarżącego, starosta – wykonując dyspozycję przepisu art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. b wymienionej ustawy Prawo o ruchu drogowym – orzekł o cofnięciu skarżącemu uprawnienia do kierowania pojazdami według kategorii [...]. Decyzja ta została utrzymana w mocy przez organ odwoławczy. Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego Sąd uznał, że została ona wydana zgodnie z obowiązującym przepisami prawa materialnego, a przy jej wydaniu nie zostały naruszone przepisy postępowania w stopniu, który mógłby mieć wpływ na treść tej decyzji. Stwierdzić też należy, że w postępowaniu odwoławczym prowadzonym w niniejszej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie było uprawnione do badania zasadności skierowania skarżącego na badania lekarskie, bowiem kwestie te mogły być badane jedynie w odrębnym postępowaniu, w razie wniesienia przez I. N. odwołania od decyzji Starosty z dnia [...]r. orzekającej o skierowaniu na takie badania. Dla oceny legalności zaskarżonej decyzji nie ma też znaczenia podnoszony przez skarżącego argument braku środków finansowych na wykonanie badań lekarskich, gdyż taki fakt również nie mógł być uwzględniony przez organ odwoławczy w sprawie o cofnięcie uprawnień do kierowania pojazdami. Nie znajdując więc podstaw do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja narusza prawo, skargę należało oddalić (art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).