II SA/Sz 387/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka - Kuligowska po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z Jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia : odmówić przyznania prawa pomocy W dniu 24 marca 2016 r. (data nadania pisma pocztą) J. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. (na jednym egzemplarzu poprawiono na r.) utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...]r. o zatrzymaniu prawa jazdy kategorii. Decyzja ta została doręczona J. K. w dniu [...] r., co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru decyzji SKO oraz z wydruku z emonitoringu przesyłek pocztowych poleconych. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o odrzucenie skargi z uwagi na uchybienie terminowi do jej wniesienia. . W 4 maja 2016 r. skarżący przedłożył do akt formularz prawa pomocy zawierający wniosek o zwolnienie go z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w tej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Przedmiotem rozpoznania Sądu jest wniosek skarżącego o zwolnienie go od kosztów sądowych w postepowaniu sądowym wszczętym na skutek skargi Samorządowego Kolegium Odwoławczego Nr [...] wydaną w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy. W myśl art. 243 § 1 pkt 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednakże, zgodnie z art. 247 P.p.s.a., prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. O oczywistej bezzasadności skargi można mówić, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej, nie ulega najmniejszej wątpliwości, że skarga nie może zostać uwzględniona. Przy czym bezzasadność skargi powinna wynikać z jasnych, bezwzględnie obowiązujących przepisów, niepodlegających różnej wykładni. Chodzi więc o sytuację, w której obowiązujące prawo jasno i jednoznacznie wyklucza możliwość uwzględnienia żądania strony skarżącej. Do takich sytuacji należy okoliczność wniesienia skargi z oczywistym uchybieniem terminu – w sytuacji braku wniosku i podstaw do jego przywrócenia (por. R. Hauser, M. W., Komentarz Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wydanie 2, Wydawnictwo C.H. Beck, W. 2013 r., s 905). Sąd stwierdził, że skarga została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia, albowiem skarżący nadał skargę do Sądu w dniu 24 marca 2016 r., podczas gdy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 23 marca 2016 r. Skarga jest zatem oczywiście bezzasadna i nie podlega rozpoznaniu przez Sąd, co stanowi podstawę do odmowy przyznania stronie prawa pomocy, na zasadzie art. 247 P.p.s.a. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W tej sytuacji Sąd stwierdził, ze zachodzą przesłanki do odmowy przyznania skarżącemu prawa pomocy na podstawie art. 247 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o czym Sąd orzekł na wstępie.