II SA/Sz 39/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Windak Sędziowie Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj, Asesor WSA Krzysztof Szydłowski (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dniu 9 czerwca 2022 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę. Decyzją z [...] września 2021 r. nr [...], Prezydent Miasta S. na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 2351 z późn. zm.) zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla Gminy Miasto S. obejmujące budowę budynku przedszkola publicznego oraz rozbiórkę istniejącej wiaty stalowej wraz z wykonaniem niezbędnej infrastruktury technicznej i zagospodarowaniem terenu przy ul. [...] w S. , dz. nr [...]. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła M. S. (dalej: Skarżąca), podnosząc zarzuty dotyczące przymiotu strony postępowania, wadliwości postępowania administracyjnego, prowadzonego z naruszeniem reguł dotyczących postępowania dowodowego, uniemożliwienia dostępu do akt sprawy, wydania pozwolenia na budowę pomimo nieuzyskania przez inwestora zezwolenia, o którym mowa w art. 56 ustawy o ochronie przyrody. Odwołująca, podnosiła również, iż przewidziana w ramach inwestycji wycinka drzew narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Po rozpatrzeniu powyższego odwołania, decyzją z [...] listopada 2021 r. nr [...], Wojewoda Z. orzekł o umorzeniu postępowania odwoławczego. Jak wskazał organ odwoławczy, Skarżąca nie brała udziału w postępowaniu organu I instancji i decyzja nie została jej doręczona. Stwierdzono jednak, iż wniosła odwołanie w terminie otwartym do wniesienia tego środka zaskarżenia, przy czym dla skuteczności tak wniesionego odwołania nie ma znaczenia fakt, że strony które brały udział w postępowaniu złożyły oświadczenie o zrzeczeniu się prawa do wniesienia odwołania. Wojewoda odnosząc się do stanowiska odwołującej, iż należało przyznać jej status strony postępowania w postępowaniu zakończonym zaskarżoną decyzja o pozwoleniu na budowę wyjaśnił, iż zgodnie z art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego stronami postępowania w sprawie pozwolenia na budowę są inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Przepis art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego stanowi lex specialis w stosunku do art. 28 Kodeksu postępowania administracyjnego, zgodnie z którym stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie, albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Tym samym status strony w postępowaniach o udzielenie pozwolenia na budowę oceniany jest wyłącznie w oparciu o art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego. Zgodnie z brzmieniem ww. przepisu, oprócz inwestora stroną postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę może być jedynie właściciel, użytkownik wieczysty lub zarządca nieruchomości znajdujący się na obszarze oddziaływania obiektu. Ustalenie kręgu stron postępowania, poza inwestorem, wymaga zatem prawidłowego określenia obszaru oddziaływania. Stosownie do definicji legalnej, zawartej w art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego, obszarem oddziaływania obiektu jest teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu, w tym zabudowy, tego terenu. Obszar oddziaływania ustala się zatem na podstawie przepisów odrębnych, które z uwagi na cechy obiektu budowlanego wprowadzają ograniczenia w zakresie zagospodarowania, w tym zabudowy terenu. Dla wyznaczenia obszaru oddziaływania obiektu należy dokonać oceny funkcji, formy, konstrukcji i innych cech charakterystycznych obiektu czy sposobu zagospodarowania terenu wokół obiektu, w stosunku do nakazów i zakazów zawartych w przepisach prawa. Wojewoda ustalił, że Skarżąca zamieszkuje przy ul. [...] w S. Zajmowany przez nią lokal nr [...] znajduje się w budynku wielorodzinnym zlokalizowanym na działce nr [...]. Jak wynika natomiast z treści odwołania, okna lokalu znajdują się od strony planowanego przedszkola. Budynek wielorodzinny usytuowany został w stosunku do granicy działki inwestycyjnej nr [...] w odległości ponad 30 m. Działka inwestycyjna położona jest na terenie objętym ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "[...] w S., przyjętego uchwałą Rady Miasta S. Nr [...] z [...] lutego 2018 r. (Dz. Urz. Woj. Zacho. z 2018 r., poz. [...]). Teren tej działki oznaczono w planie miejscowym symbolem [...] - określającym przeznaczenie na usługi w zakresie oświaty, żłobki, przedszkola, punkty opieki nad dziećmi (§ 108 planu miejscowego). Zgodnie z projektem budowlanym inwestycja obejmuje budowę budynku przedszkolnego wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną i zagospodarowaniem terenu. Projektowany budynek stanowić będzie budynek dwukondygnacyjny z otwartym wewnętrznym atrium i podpiwniczeniem w części północno - zachodnim budynku. Wysokość budynku nie przekroczy 9 m, zaś powierzchnia zabudowy wyniesie 3493 m2. Wokół granic inwestycji biegną niezbędne sieci - kanalizacji sanitarnej, wodociągowa, gazowa, energetyczna. Przyłącza do ww. sieci objęte zostaną odrębnym opracowaniem. Obsługa komunikacyjna docelowa terenu działki został przewidziana z ulicy P. i zaplanowanych dróg w planie miejscowym od strony północnej i południowej. Jako główną drogę dojścia i dojazdu do planowanego przedszkola przyjęto ul. P. (od strony wschodniej) i ulicę od strony północnej działki (inwestycja drogi realizowana według odrębnego opracowania). Jak ustalił organ odwoławczy, zgodnie z projektem zagospodarowania terenu budynek usytuowany zostanie mniej więcej w centralnej części działki, w odległości: ponad 27 m od wschodniej granicy działki inwestycyjnej (od strony z działką nr [...] stanowiącą ulicę P. ), od 18,14 m do 10,63 m od zachodniej granicy dziatki inwestycyjnej (od strony z działką nr [...] i [...]) oraz ponad 45 m od granicy północnej i południowej działki inwestycyjnej. W ocenie organu administracji usytuowanie projektowanego obiektu na działce inwestycyjnej nastąpiło stosownie do wymagań §12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2019 r., poz. 1065, zwanego dalej: rozporządzeniem), zgodnie z którym jeżeli z przepisów § 13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271- 273 lub przepisów odrębnych określających dopuszczalne odległości niektórych budowli od budynków nie wynikają inne wymagania, budynek na działce budowlanej należy sytuować od granicy tej działki w odległości nie mniejszej niż: 4 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z oknami lub drzwiami w stronę tej granicy; 3 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą bez okien i drzwi w stronę tej granicy. Usytuowanie projektowanego budynku nastąpiło również z zachowaniem nieprzekraczalnej linii zabudowy wyznaczonej na załączniku nr 1 do planu miejscowego. Od strony północnej na działce inwestycyjnej zaprojektowano wjazd oraz parking składający się z 32 stanowisk postojowych. Usytuowanie stanowisk postojowych nastąpiło w odległości ponad 10 m od granicy działki inwestycyjnej oraz prawie 15m od projektowanego budynku przedszkola. Miejsca postojowe zlokalizowane zostały zgodnie z normami §19 rozporządzenia określającymi odległość stanowisk postojowych od placu zabaw dla dzieci, boiska dla dzieci i młodzieży, okien pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi w budynku opieki zdrowotnej, w budynku oświaty i wychowania, w budynku mieszkalnym, w budynku zamieszkania zbiorowego, oraz określającymi odległość stanowisk postojowych od granicy działki inwestycyjnej. Od strony północno - zachodniej zlokalizowano wiatę śmietnikową oraz trafostację. Lokalizacja miejsca na gromadzenie odpadów stałych nastąpiła zgodnie z zapisami § 23 rozporządzenia. Lokalizację trafostacji na terenie elementarnym [...] dopuszczają postanowienia planu miejscowego (§ 108 ust. 6 pkt 3 planu miejscowego). Od strony południowej działki inwestycyjnej zaprojektowano boisko, plac zabaw w postaci strefy rekreacji - place rekreacyjne, górkę saneczkową, tyrolkę, zjeżdżalnię terenową, ścieżkę sensoryczno-sprawnościową. W odległości 10 m od ww. obiektów nie znajdują się linie rozgraniczające ulicę, okna pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi, miejsca gromadzenia odpadów stałych oraz stanowiska postojowe (spełniono wymagania § 40 rozporządzenia). Od strony południowej zaprojektowano jednocześnie ogród warzywno-kwiatowy jako przestrzeń eko-edukacji dla najmłodszych. W stosunku do zabudowy wielorodzinnej zlokalizowanej na działkach nr [...] i [...], w tym w stosunku do budynku, w którym znajduje się lokal odwołującej się, projektowany budynek zlokalizowany jest w odległości ponad 40 m. Uwzględniając formę i konstrukcję projektowanego obiektu, sposób zagospodarowania terenu inwestycji, oraz wzajemną lokalizację projektowanej zabudowy w stosunku do lokalu strony odwołującej się w przedmiotowej sprawie nie występuje zjawisko zacieniania i przesłaniania. Organ stwierdził ponadto, że projekt zagospodarowania terenu został uzgodniony przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych pod względem zgodności z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej oraz przez rzeczoznawcę do spraw sanitarno-higienicznych pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych. Na podstawie wykonanych badań geotechnicznych oraz udostępnionego opracowania dokumentacji geotechnicznej stwierdzono, że w obszarze projektowanego obiektu panują proste warunki gruntowe, zaś na podstawie rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z 25 kwietnia 2012 r. w sprawie ustalenia geotechnicznych warunków posadowienia obiektów budowlanych (Dz. U. z 2012 r., poz. 463) dla projektowanego obiektu ustalono pierwszą kategorię geotechniczną. Teren inwestycji nie jest objęty ochroną konserwatorską, nie zalicza się do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, o których mowa w rozporządzeniu Rady Ministrów z 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2019 r., poz. 1839), oraz nie jest położony na obszarze Natura 2000, jak i nie jest objęty inną przestrzenną formą ochrony przyrody Według ustaleń Wojewody w świetle przepisów ustawy z 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2021 r., poz. 1098) nie wynika, by zezwolenie, o którym mowa w art. 56 ww. ustawy wymagane było przed uzyskaniem przez inwestora pozwolenia na budowę, jak twierdzi strona odwołująca się, a tym samym nie można mówić o naruszeniu art. 33 ust. 2 Prawa budowlanego. Nieuzyskanie stosownego zezwolenia nie wpływa zatem na procedurę udzielenia pozwolenia na budowę. Zgodnie z projektem zagospodarowania terenu od strony zachodniej planuje się wykonać pas zwartej zieleni wielopiętrowej drzewiasto-krzewiastej szerokości 5 m. Odpowiada to postanowieniom szczegółowym planu miejscowego, tj. § 108 ust. 2 pkt 3, zgodnie z którym wzdłuż granicy z terenem [...] (działki nr [...] i [...]) obowiązuje realizacja pasa zwartej zieleni wielopiętrowej, drzewiasto-krzewiastej o szerokości min. 5 m, oddzielającego funkcjonalnie i optycznie tereny sąsiednie. Zieleń projektowana stanowić będzie nasadzenia zastępcze za drzewa wycinane. Mimo, że teren elementarny [...] położony jest na terenie ochrony pośredniej ujęcia wody podziemnej S. nie stwierdzono by inwestycja naruszała przepisy rozporządzenia Nr 4/2004 Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w S. z 28 października 2004 r. w sprawie ustanowienia strefy ochronnej ujęcia wody podziemnej "S." w S. (Dz. U. z 2004 r. Nr 82, poz. 1434). Jak wynika z projektu budowlanego powierzchnia parkingów oraz wszystkich nawierzchni utwardzonych została zaprojektowana w sposób umożliwiający odprowadzanie wody opadowej do wpustów kanalizacji deszczowej. Rozwiązanie to zapobiega przedostawaniu się ewentualnej wody opadowej na tereny sąsiednie. Przeznaczona do rozbiórki wiata znajduje się od strony zachodniej. W ocenie organu odwoławczego po analizie dokumentacji zgromadzonej w sprawie, nie stwierdzono by działka nr [...], a tym bardziej lokal nr [...] znajdujący się w budynku wielorodzinnym położonym na ww. działce przy ul. P. w S. , znajdował się w obszarze oddziaływania inwestycji. Tym samym uznano, że nie ma podstaw do przyznania stronie odwołującej się statusu strony w postępowaniu mającym za przedmiot pozwolenie na budowę. To zaś stoi na przeszkodzie rozpatrzeniu zarzutów dotyczących zaskarżonej decyzji, obligując organ odwoławczy do umorzenia postępowania odwoławczego. Pismem z dnia [...] grudnia 2021 r. Skarżąca wystąpiła ze skargą na decyzję Wojewody zarzucając naruszenie: 1. przepisów prawa materialnego: a) art. 28 ust. 2 Prawa Budowlanego przez niedopuszczenie odwołującej do udziału w postępowaniu w charakterze strony; b) art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego przez błędne uznanie, że nieruchomość strony Skarżącej leży poza obszarem oddziaływania inwestycji; c) art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego w zw. z art. 140 i 144 Kodeksu cywilnego w zw. z § 6 ust. 2 uchwały Rady Miasta S. Nr [...] z dnia 27 lutego 2018 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "[...] w S. przez jego błędne niezastosowanie i nieuwzględnienie uzasadnionych interesów osób trzecich, a w konsekwencji udzielenie pozwolenia na budowę inwestycji, które te interesy narusza. 2. przepisów prawa procesowego: a) art. 8 k.p.a. przez prowadzenie postępowania administracyjnego w sposób niebudzący zaufania do władzy publicznej; b) art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. przez umorzenie postępowania, podczas gdy nie zachodziła ani przesłanka podmiotowa, ani przedmiotowa do jego umorzenia, c) art. 10 k.p.a. w zw. z art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, przez uniemożliwienie stronie czynnego udziału w każdym stadium postępowania, d) art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. przez zaniechanie pełnego wyjaśnienia okoliczności niniejszej sprawy, w tym błędne przyjęcie, iż realizacja inwestycji objętej wnioskiem o pozwolenie na budowę nie narusza interesów osób trzecich, a także przez zaniechanie uzasadnienia na jakich podstawach ustalono obszar oddziaływania inwestycji. Wskazując na powyższe Skarżąca zawnioskowała o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, uchylenie poprzedzającej decyzji organu I instancji oraz o zwrot kosztów postępowania. W uzasadnieniu Skarżąca podkreśliła, iż jest właścicielką lokalu mieszkalnego położonego przy ulicy P. w S., a także przynależnej do mieszkania piwnicy. Nadmieniła, że Osiedle G. jest niemal całkowicie pozbawione publicznych terenów zieleni. To rejon, który niezwykle żywiołowo się urbanizował po 1989 roku, a na ponad 15 ha powstało wielkie centrum handlowe. Na tymże obszarze 15 ha zabudowanego lub utwardzonego betonem i asfaltem terenu w bezpośrednim sąsiedztwie Osiedla "Z. " parkujące samochody emitują ogromne ilości trujących gazów a także pyłu zawieszonego. Pas zadrzewionego terenu wzdłuż ul. P. pełni istotną rolę w powiązaniach ekologicznych zachodniej części S. pełni istotną rolę klimatyczną oraz retencji wody. Jest to istotne, albowiem teren Os. "Z. " został bardzo intensywnie zabudowany i łącznie z drogami dojazdowymi parkingami większość jego powierzchni nie pełni już roli retencyjnej. Odnosząc się definicji obszaru oddziaływania inwestycji Skarżąca, wskazując na przepisy prawa cywilnego dotyczące własności stanęła na stanowisku, iż jako właściciel nieruchomości graniczącej bezpośrednio z terenem planowanej inwestycji ma interes prawny w sprawie pozwolenia na budowę, bowiem charakter przedmiotowego budynku może potencjalnie spowodować ograniczenia w korzystaniu z jej działki gruntowej. Ograniczenie takie może wynikać między innymi z immisji generowanych przez planowaną inwestycję. Nadto zdaniem Skarżącej zarówno organ I, jak i II instancji, w ogóle nie dokonał analizy oddziaływania inwestycji na nieruchomość Skarżącej w kontekście chociażby hałasu, jaki będzie generowany po wybudowaniu tak dużego przedszkola. Zdaniem Skarżącej planowane przedszkole na blisko 400 dzieci będzie generowało duży hałas, a także ruch aut, które są źródłem również zanieczyszczeń środowiska, co niewątpliwie zmniejszy komfort życia okolicznych mieszkańców, w tym Skarżącej. Skarżąca posiada okna bezpośrednio od strony planowanego przedszkola, w tym w bardzo bliskiej odległości od planowanego boiska. Zasady doświadczenia życiowego wskazują, iż hałas ten będzie słyszalny przez Skarżącą, zatem uznać należy, iż jej nieruchomość znajduje na obszarze oddziaływania inwestycji. Nadto po wybudowaniu przedszkola, cena nieruchomości Skarżącej będzie niższa, aniżeli w sąsiedztwie bogatego terenu leśnego. Skarżąca wskazała też, iż kilka miesięcy temu, w wyniku obfitych opadów deszczu, doszło do zalania jej piwnicy. Zabetonowanie terenu znajdującego się w bezpośredniej okolicy może w przyszłości przyczynić się do jeszcze większego zalania jej nieruchomości, co także świadczy, iż winien jej przysługiwać przymiot strony w postępowaniu administracyjnym. Skarżąca winna mieć możliwość wzięcia udziału w postępowaniu administracyjnym na prawach strony w celu zweryfikowania założeń projektowych w zakresie chociażby rozwiązań dotyczących odprowadzania wód. Zdaniem Skarżącej, przedstawione dowody wykazują możliwy duży wpływ planowanej inwestycji na jej nieruchomość. Powinna ona także mieć możliwość zweryfikowania założeń projektowych także w kontekście zjawiska zacieniania i przesłaniania. Organ odwoławczy wskazał, że wysokość budynku nie przekroczy 9 metrów, zaś Skarżąca mieszka na drugim piętrze (ok. 5 metrów) i ma widok z okna wprost na teren planowanego przedszkola. Skarżąca wskazała także na występującą jej zdaniem sprzeczność projektu budowlanego z zapisami miejscowego planu zagospodarowania dla tego terenu. Ów plan zakazuje w § 6 ust. 2 uchwały wycinki wartościowego drzewostanu, które to pojęcie zostało zdefiniowane w słowiczku uchwały. Tymczasem na liście drzew będących w kolizji z budynkiem i zagospodarowaniem terenu są drzewa, które zgodnie ze słowniczkiem planu stanowią wartościowy drzewostan, którego wycinka jest bezwzględnie zakazana. Tym samym bez wycinki wartościowego drzewostanu nie jest możliwe wybudowanie budynku przedszkola i zrealizowanie inwestycji, co z kolei podważa sens wycinki także innych drzew. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Niniejsza sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. 2020 r. poz. 374 ze zm.) w związku z wystąpieniem przesłanek w przepisie tym wymienionych. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 137), sądy administracyjne są właściwe do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych, przy czym decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez sąd następuje tylko w przypadku stwierdzenia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy - art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.). Zakres kontroli Sądu wyznacza art. 134 p.p.s.a. stanowiący, iż sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Kontroli sądu została poddana decyzja Wojewody, na mocy której, umorzono postępowanie odwoławcze nie dopatrzywszy się u odwołującej statusu strony postępowania przeprowadzonego w I instancji przez Prezydenta Miasta S., a mającego za przedmiot decyzję zatwierdzająca projekt budowalny i udzielającą pozwolenia na budowę budynku przedszkola publicznego oraz rozbiórkę istniejącej wiaty stalowej wraz z wykonaniem niezbędnej infrastruktury technicznej i zagospodarowaniem terenu. Osią sporu pomiędzy organem odwoławczym a Skarżąca jej to czy nieruchomość odwołującej znajduje się w obszarze odziaływania inwestycji objętej decyzją o pozwoleniu na budowę. W sprawie nie jest natomiast sporne, iż Skarżąca jest właścicielką lokalu mieszkalnego znajdującego się na działce nr [...] w budynku wielorodzinnym a okna jej mieszkania znajdują się od strony planowanego przedszkola. Ów budynek wielorodzinny został usytuowany w stosunku do granicy działki inwestycyjnej nr [...] w odległości ponad 30 m. Natomiast planowany budynek przedszkola ma zostać usytuowany mniej więcej w centralnej części działki inwestycyjnej, w odległości od 18,14 m do 10,63 m od zachodniej granicy działki inwestycyjnej (tj. od strony działki nr [...] i [...]). Budynek przedszkola zaprojektowano jako dwukondygnacyjny z otwartym wewnętrznym atrium i podpiwniczeniem w części północno - zachodnim budynku, przy czym wysokość budynku nie przekroczy 9 m. Według oświadczenia Skarżącej mieszka ona na drugim piętrze (ok. 5 m) i ma widok z okna wprost na teren planowanego przedszkola. Komunikacja docelowa terenu działki inwestycyjnej ma zaś następować z ulicy P. i zaplanowanych dróg w planie miejscowym od strony północnej i południowej. Jak trafnie wskazał organ administracji status strony w postępowaniach o udzielenie pozwolenia na budowę oceniany jest wyłącznie w oparciu o art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego a zatem stroną postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę może być jedynie właściciel, użytkownik wieczysty lub zarządca nieruchomości znajdujący się na obszarze oddziaływania obiektu. Skarżąca upatruje swojego uprawnienia w powyższym zakresie w tym, iż przedszkole będzie generowało duży hałas, a także ruch aut, który jest źródłem zanieczyszczeń środowiska. Jak twierdzi obniży to jej komfort życia oraz obniży wartość nieruchomości a także z uwagi na zabudowanie kolejnych terenów może w przyszłości przyczynić się do jeszcze większego zalania jej nieruchomości (piwnicy), co miało miejsce już kilka miesięcy wcześniej, w wyniku obfitych opadów deszczu. Wskazuje też na potrzebę weryfikacji założeń projektowych także w kontekście zjawiska zacieniania i przesłaniania oraz odpływu wód opadowych. W ocenie Sądu organ odwoławczy trafnie ocenił, iż w realiach badanej sprawy brak jest podstaw do uznania, iż lokal mieszkalny Skarżącej znajduje się w obszarze oddziaływania inwestycji objętej pozwoleniem na budowę. Przy ocenie powyższej okoliczności w pierwszej kolejności należy zauważyć, iż zgodnie z ustaleniami organu odwoławczego planowany budynek przedszkola ma być zlokalizowany w odległości ponad 40 m w stosunku do zabudowy wielorodzinnej zlokalizowanej na działkach nr [...] i [...], w tym w stosunku do budynku, w którym znajduje się lokal Skarżącej. Budynek Skarżącej położony w odległości 30 m od granicy działek. Natomiast budynek przedszkola ma być też posadowiony w odległości od 18,14 m do 10,63 m od zachodniej granicy działki inwestycyjnej z działkami nr [...] i [...]. Zatem przy uwzględnieniu planowanej wysokości budynku przedszkola - 9m, nie sposób kwestionować ustalenia organu, iż w badanej sprawie nie sposób zatem mówić o takim zacienianiu nieruchomości Skarżącej, aby miało to wpływ na możliwość jej zagospodarowania. Odnosząc się do zarzutów Skarżącej dotyczących hałasu oraz innych zanieczyszczeń (immisji), które mają jej zdaniem negatywnie wpływać na jej komfort oraz wartość nieruchomości również brak było podstaw do przypisania jej statusu strony. Warto dostrzegać, iż jak zauważył organ odwoławczy, zgodnie z projektem zagospodarowania terenu od strony zachodniej planuje się wykonać pas zwartej zieleni wielopiętrowej drzewiasto-krzewiastej szerokości 5 m. Powyższe ma niewątpliwie znacznie dla izolacji akustycznej oraz zanieczyszczeń potencjalnie generowanych przez ruch samochodów. Przy czym twierdzenia Skarżącej o spadku wartości jej nieruchomości w następstwie zrealizowania inwestycji objętej pozwoleniem są wysoce subiektywne i nie odnoszą się do takiej okoliczności, iż skoro jej nieruchomość jest położona na terenie dużego osiedla na obrzeżach miasta wojewódzkiego, dostęp dla potencjalnych nabywców lokali mieszkalnych do takich elementów infrastruktury jak przedszkole publiczne w niedalekim sąsiedztwie również jest cechą istotną dla wartości rynkowej. Natomiast argumentacja dotycząca możliwości zalewania nieruchomości Skarżącej w następstwie obfitych opadów, którą oparto o zdarzenie mające miejsce w przeszłości również nie świadczy takim o wpływie planowanej inwestycji na jej nieruchomość, aby uznać ją za stronę. Jak trafnie dostrzegł Wojewoda inwestycja została zaprojektowana w sposób umożliwiający odprowadzanie wody opadowej do wpustów kanalizacji deszczowej co zapobiega przedostawaniu się ewentualnej wody opadowej na tereny sąsiednie. Inwestycja powyższa w zakresie retencji wody była też analizowana z uwagi położenia na terenie ochrony pośredniej ujęcia wody podziemnej S i nie stwierdzono by inwestycja naruszała przepisy rozporządzenia Nr [...] Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w S. z [...] października 2004 r. w sprawie ustanowienia strefy ochronnej ujęcia wody podziemnej "S" w S. (Dz. U. z 2004 r. Nr 82, poz. 1434). Wobec powyższego Sąd nie dopatrzył się podstaw do zakwestionowania stanowiska organu odwoławczego, iż działka nr [...], a tym bardziej lokal mieszkalny Skarżącej nie znajduje się w obszarze oddziaływania inwestycji. Takie ustalanie czyniło uzasadnionym umorzenie postępowania odwoławczego. Mając powyższe na uwadze, nie znajdując podstaw do zakwestionowania zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.