II SA/Sz 391/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. R. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 25 września 2014 r., sygn. akt II SA/Sz 391/14 oddalającego skargę W. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego p o s t a n a w i a: przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 25 września 2014 r. oddalił skargę W. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie zasiłku stałego. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 22 października 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 62 akt sądowych). W dniu 24 października 2014 r. W. R. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 17 listopada 2014 r. Sąd przyznał prawo pomocy w żądanym zakresie. Pismem z dnia 15 grudnia 2014 r. Wicedziekan Okręgowej Rady Adwokackiej poinformował, że pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego wyznaczono adwokata w osobie P. T. W dniu 7 stycznia 2015 r. pełnomocnik skarżącego nadał w urzędzie pocztowym skargę kasacyjną od wyroku Sądu z dnia 25 września 2014 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia ww. skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu adw. P. T. podniósł, iż wniosek złożył w terminie krótszym, niż termin przewidziany na sporządzenie skargi kasacyjnej, liczony od momentu zawiadomienia go o wyznaczeniu jego osoby pełnomocnikiem z urzędu. Natomiast siedmiodniowy termin do złożenia wniosku należy liczyć najwcześniej od dnia zapoznania się przez niego z aktami sprawy, co nastąpiło w dniu 30 grudnia 2014 r. Nadto pełnomocnik wskazał, że W. R. w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika. Wniosek ten był uzasadniony, zaś postępowanie związane z wyznaczeniem pełnomocnika z urzędu zakończyło się po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Okoliczności te, zdaniem pełnomocnika, przesądzają jednoznacznie, że doszło do uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej bez winy skarżącego, albowiem ze względu na status majątkowy, nie posiadał on możliwości skorzystania z pomocy innej osoby posiadającej uprawnienie do wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Wniosek o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.), przy czym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.). Jednocześnie z wnioskiem należy dopełnić czynności, dla której określony był termin (art. 87 § 3 P.p.s.a.). Warunki powyższe muszą być spełnione łącznie, aby wniosek mógł zostać rozpatrzony pozytywnie. Wynikający z art. 87 § 1 wskazanej wyżej ustawy wymóg złożenia wniosku o przywrócenie terminu w terminie siedmiodniowym, od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, jest warunkiem rozpoznania wniosku, którego badanie następuje w pierwszej kolejności, przed dokonaniem jego merytorycznej oceny. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych przyjmuję się, iż przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia środka zaskarżenia przez pełnomocnika ustanowionego przez sąd ustaje w dniu, w którym pełnomocnik miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później jednak niż dzień upływu 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie (por. postanowienia NSA z dnia 1 października 2010 r. sygn. akt I OZ 725/10, Lex nr 741980 oraz z dnia 14 maja 2009 r. sygn. akt II FZ 125/09, Lex nr 564223). Jak wynika z akt sądowych, pismo Wicedziekana Okręgowej Rady Adwokackiej w sprawie wyznaczenia adw. P. T. na pełnomocnika W. R. w niniejszej sprawie zostało wydane w dniu 15 grudnia 2014 r., zaś pełnomocnik skarżącego zapoznał się w aktami sprawy w dniu 30 grudnia 2014 r. W tej sytuacji zbędne było badanie kwestii daty doręczenia pisma Wicedziekana Okręgowej Rady Adwokackiej wyznaczonemu pełnomocnikowi z urzędu, skoro wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wniesiono w dniu 7 stycznia 2014 r., co świadczy o dochowaniu terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 P.p.s.a. Jednocześnie podkreślenia wymaga, że pełnomocnik załączył do wniosku skargę kasacyjną, dopełniając tym samym czynności niedokonanej w zakreślonym ustawowo terminie. Przechodząc do merytorycznej oceny wniosku należy stwierdzić, że w sprawie zaistniały okoliczności pozwalające na uznanie, iż skarżący nie ponosi winy w nieterminowym dokonaniu czynności procesowej jaką jest złożenie skargi kasacyjnej. Oceniając wniosek Sąd wziął pod uwagę okoliczność, że w myśl obowiązujących przepisów prawa uprawnionym do wniesienia skargi kasacyjnej jest jedynie profesjonalny pełnomocnik, a skarżący ze względu na sytuację majątkową nie posiadał środków finansowych na opłacenie pełnomocnika z wyboru, co uniemożliwiało mu sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w terminie. Ponadto Sąd uwzględnił również fakt, że w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej skarżący podjął działania, w wyniku których uzyskał prawo do pełnomocnika z urzędu. Wprawdzie wystąpienie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w postaci ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej nie wpływa na bieg tego terminu, jednakże wyznaczenie pełnomocnika z urzędu po upływie ww. terminu, w okolicznościach niniejszej sprawy, świadczy o braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Reasumując należy uznać, że ze względu na dopełnienie wymogów formalnych wynikających z art. 87 P.p.s.a. jak i brak winy skarżącego w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, przedmiotowy wniosek zasługuje na uwzględnienie. Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.