II SA/Sz 392/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Mysiak po rozpoznaniu w dniu 10 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata R. M. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata z urzędu w sprawie ze skargi T. T. na decyzję Uczelnianej Komisji do spraw Pomocy Materialnej Uniwersytetu z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stypendium socjalnego postanawia: przyznać adwokatowi R. M. od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wynagrodzenie w kwocie [...] (słownie: [...]) złotych, obejmujące kwotę [...] złotych powiększoną o kwotę należnego podatku od towarów i usług, z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu Sygn. akt II SA/Sz 392/13 P O S T A N O W I E N I E Dnia 10 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Mysiak po rozpoznaniu w dniu 10 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie z Jego skargi na decyzję Uczelnianej Komisji do spraw Pomocy Materialnej Uniwersytetu z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stypendium socjalnego postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 29 maja 2013 r. oddalił skargę T.T. na decyzję Uczelnianej Komisji do spraw Pomocy Materialnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stypendium socjalnego. Postanowieniem z dnia 24 czerwca 2013 r. Sąd przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Pismem z dnia [...] Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej poinformował Sąd o wyznaczeniu pełnomocnika dla skarżącego w osobie adwokata R.M. W dniu [...] wpłynęła do Sądu opinia pełnomocnika o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wydanego w niniejszej sprawie w dniu 29 maja 2013 r. wraz z wnioskiem o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego. Adwokat uzasadniając wniosek zawarł oświadczenie, że koszty te nie zostały zapłacone przez stronę ani w całości, ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu w sprawie, w ramach prawa pomocy, określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461). Z § 2 ust. 2 rozporządzenia wynika, że podstawę zasądzenia powyższej opłaty stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5 rozporządzenia. Opłata ta nie może być jednak wyższa niż sześciokrotna stawka minimalna ani przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b ww. rozporządzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym drugiej instancji dla adwokata wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Sąd orzekając o wysokości opłaty za czynności adwokata z tytułu zastępstwa procesowego z urzędu, obowiązany jest do podwyższenia opłaty o kwotę podatku od towarów i usług, liczoną według stawki obowiązującej w dniu orzekania (§ 2 ust. 3). Ponieważ w niniejszej sprawie stawka minimalna określona w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c powołanego rozporządzenia wynosi 240 zł, to należne wnioskodawcy wynagrodzenie za dokonaną czynność ze względu na to, że nie prowadził sprawy w pierwszej instancji przysługuje w wysokości 75% stawki, tj. w kwocie 180 zł, powiększonej o podatek VAT wg stawki 23 %, tj. o kwotę 41,40 zł. W tej sytuacji orzeczono jak na wstępie, na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b oraz § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Sygn. akt II SA/Sz 392/13 Uzasadnienie : Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 29 maja 2013 r. oddalił skargę T.T. na decyzję Uczelnianej Komisji do spraw Pomocy Materialnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stypendium socjalnego. Postanowieniem z dnia 24 czerwca 2013 r. Sąd przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Pismem z dnia [...] Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej poinformował Sąd o wyznaczeniu pełnomocnika dla skarżącego w osobie adwokata R.M. W dniu [...] wpłynęło do Sądu pismo, w którym skarżący zwrócił się z wnioskiem o przyznanie adwokata z urzędu do wniesienia skargi konstytucyjnej do Trybunału Konstytucyjnego związanej z problematyką niezłożenia skargi kasacyjnej przez adwokata wyznaczonego z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : W myśl art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Stosownie do § 2 ww. artykułu, przyznanie prawa pomocy przed lub w toku postępowania rozpoznawczego obejmuje także postępowanie egzekucyjne. Z powyższego przepisu wynika jednoznacznie, że prawo pomocy obejmuje swoim zakresem tylko postępowanie przed sądem administracyjnym, w tym postępowanie egzekucyjne. W ustawie brak jest jakiegokolwiek innego przepisu, który regulowałby zakres prawa pomocy z uwagi na tryb postępowania. Tym samym brak jest podstawy prawnej z której można byłoby wywieść, aby prawo pomocy mogło odnosić się również do innego postępowania aniżeli prowadzonego przed sądem administracyjnym. Tak więc, skoro obowiązująca ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika celem reprezentowania danego podmiotu w postępowaniu innym niż sądowoadministracyjne, ani też celem podjęcia w imieniu tego podmiotu czynności prowadzących do inicjowania postępowania innego niż sądowoadministracyjne, zatem wniosek skarżącego o ustanowienie adwokata celem wniesienia skargi konstytucyjnej do Trybunału Konstytucyjnego nie może zostać uwzględniony. Na marginesie należy zaznaczyć, że jeżeli skarżący, ze względu na sytuację majątkową, nie jest w stanie opłacić kosztów sporządzenia skargi konstytucyjnej przez adwokata lub radcę prawnego, to ze stosownym wnioskiem powinien zwrócić się do sądu rejonowego jego miejsca zamieszkania, co wynika wprost z art. 48 ust. 2 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym. Z tego względu, na podstawie art. 243 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.