II SA/Sz 393/14

Dnia 14 grudnia 2016 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie Bożena Gonzalez Perea po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata Z. Ś. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu w pierwszej instancji w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego p o s t a n a w i a przyznać adwokatowi Z. Ś. od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie – kwotę [...] (słownie: [...]) złotych, która obejmuje kwotę [...] zł, powiększoną o kwotę należnego podatku od towarów i usług, z tytułu kosztów pomocy prawnej udzielonej na zasadzie prawa pomocy Postanowieniem z dnia [...] r. skarżącemu zostało przyznane w niniejszej sprawie prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. W dniu [...] r. Okręgowa Rada Adwokacka w S. wyznaczyła pełnomocnikiem skarżącego adwokata Z. Ś.. W dniu [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. oddalił skargę R.S. na decyzję będącą przedmiotem skargi. Pełnomocnik skarżącego podczas rozprawy złożył wniosek przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego w ramach prawa pomocy, określa – mające zastosowanie w sprawie z mocy art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) - rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1801). W myśl § 21 ust. 1 pkt 1 lit c ww. rozporządzenia, stawka maksymalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji wynosi (w niniejszej sprawie) 480 zł. Jednak stosownie do treści § 4 ust. 1 i 2 cytowanego rozporządzenia, opłatę ustala się w wysokości co najmniej ½ opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż ½ opłaty maksymalnej następuje z uwzględnieniem stopnia zawiłości sprawy oraz nakładu pracy adwokata oraz wkładu jego pracy w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, wartości przedmiotu sprawy, wkładu pracy adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie, a także trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności. Opłatę, o której mowa w ust. 1, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług (§ 4 ust. 3 rozporządzenia). W przedmiotowej sprawie adwokat Z. Ś został wyznaczony pełnomocnikiem skarżącego w dniu [...] r., a wyrok kończący postępowanie w pierwszej instancji zapadł na pierwszym posiedzeniu z udziałem tego pełnomocnika, w dniu [...] r. Mając na uwadze stopień zawiłości sprawy, nakład pracy pełnomocnika i jego stopień przyczynienia się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, liczbę stawiennictw w Sądzie, czynności podjęte w sprawie, brak było podstaw do ustalania opłaty w kwocie wyższej niż ½ opłaty maksymalnej. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w powiazaniu z § 4 ust. 1 i 2 oraz § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c powołanego wyżej rozporządzenia, należało przyznać pełnomocnikowi koszty nieopłaconej pomocy prawnej - za udział w postępowaniu w pierwszej instancji - w kwocie 240 złotych powiększone o stawkę należnego podatku VAT.