II SA/Sz 395/08

Dnia 27 maja 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia N S A - Stefan Kłosowski po rozpatrzeniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 maja 2008 r. wniosku Spółki A. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z jej skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu. Spółka z o.o. X z siedzibą w S., reprezentowana przez pełnomocnika, pismem z dnia 15 kwietnia 2008 r., wniosła skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z (...(, w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu tymczasowego – namiotu (...(, ustawionego na działce nr (...( w U.M., bez wymaganego prawem pozwolenia właściwego organu. Jednocześnie ze skargą, Spółka złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w całości, do czasu rozpoznania jej skargi. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje realne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz trudnych do odwrócenia skutków. Usunięcie spornego namiotu narazi bowiem stronę na znaczne koszty związane nie tylko z jego usunięciem, ale również konserwacją i przechowywaniem. Skarżąca wskazała również, że obecnie od połowy maja do końca sierpnia trwa sezon letni, w którym korzystanie z przedmiotowego namiotu jest niezbędne do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie ogródka piwnego, zlokalizowanego przy obiekcie gastronomicznym, należącym do skarżącej. Z kolei, osiągane w tym okresie dochody muszą wystarczyć skarżącej na pokrycie kosztów prowadzonej działalności oraz utrzymanie obiektów hotelowych - przez cały rok kalendarzowy. Strona nadmieniła także, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wpłynie w żaden sposób na bezpieczeństwo publiczne, natomiast ma istotne znaczenie dla bytu skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DzU Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki wstrzymania aktu zachodzą, wówczas gdy istnieje ryzyko, że wykonanie aktu w przypadku stwierdzenia w toku sądowej kontroli, iż narusza on obowiązujący stan prawny spowoduje szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu poprzedniego, bądź powrót do stanu poprzedniego będzie wymagał znacznego nakładu sił i środków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej. Skarżąca we wniosku wskazała, że wykonanie zaskarżonego aktu narazi ją na znaczne koszty związane z rozbiórką przedmiotowego namiotu, jego konserwacją i przechowywaniem. Ponadto pozbawi skarżącą dochodów, niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej w przeciągu całego roku kalendarzowego. W ocenie Sądu, okoliczności przywołane przez skarżącą świadczą o tym, iż wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby doprowadzić do wyrządzenia Spółce znacznej szkody. W rozpatrywanej sprawie zachodzi zatem przesłanka, o której mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., uzasadniająca wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.