II SA/Sz 395/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj Sędziowie Sędzia NSA Stefan Kłosowski (spr.), Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 września 2021 r. sprawy ze skargi D. C. na decyzję Z. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nakazania doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego oddala skargę. Starosta [...] decyzją z dnia [...] maja 2012 r., nr [...], znak: [...] udzielił G. R. pozwolenia na budowę obejmującą przebudowę przystanku komunikacji publicznej z budową obiektu kasowego, toalety ogólnodostępnej i punktu informacji turystycznej (etap I obejmował punkt informacji turystycznej o powierzchni zabudowy - 127,50m2, powierzchni użytkowej - 90,94 m2 i kubaturze - 522,00m3) wraz z wewnętrznymi i zewnętrznymi instalacjami sanitarnymi i elektrycznymi - przy ul. [...] w R. , na działkach o numerach geodezyjnych: [...] [...], [...], i [...] w obrębie [...] Decyzją Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2018 r., znak: [...] ww. pozwolenie na budowę zostało przeniesione za zgodą stron na rzecz D. C., działającego jako "N. B. C. D. C., zwany dalej: "inwestor", "strona", "skarżący". Następnie, na wniosek inwestora decyzją Starosty [...] z dnia [...] maja 2018 r., znak: [...] ww. pozwolenie na budowę zostało zmienione w zakresie istotnych zmian zagospodarowania terenu działek o aktualnych numerach geodezyjnych: [...], [...], [...] i [...] oraz architektury, konstrukcji i wewnętrznych instalacji elektrycznych punktu informacji turystycznej. W dniu [...] czerwca 2019 r. inwestor wystąpił do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. (zwany dalej "PINB") o udzielenie pozwolenia na użytkowanie inwestycji objętej ww. pozwoleniem. PINB, po przeprowadzeniu obowiązkowej kontroli, decyzją z dnia [...] lipca 2019 r., znak: [...] udzielił inwestorowi pozwolenia na użytkowanie obiektu punktu informacji turystycznej na terenie działki nr [...], [...], [...] i [...] przy ul. [...] w R. , zrealizowanych jako I etap inwestycji pod nazwą "przebudowa przystanku komunikacji publicznej z budową obiektu kasowego, toalety ogólnodostępnej i punktu informacji turystycznej, pod warunkiem wykonania w budynku informacji turystycznej (po uzyskaniu stosownych pozwoleń na budowę), nieprzewidzianego w zatwierdzonym projekcie ustępu ogólnodostępnego, celem spełnienia wymagań określonych w § 84 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, w terminie do dnia [...] czerwca 2020 r. Jednocześnie organ I instancji nałożył na inwestora obowiązek wykonania w ww. terminie wentylacji pomieszczeń zgodnie z zatwierdzonymi rozwiązaniami projektowymi. W dniu [...] sierpnia 2020 r. PINB przeprowadził czynności kontrolne ww. obiektu punktu informacji turystycznej, w trakcie których stwierdził między innymi, że w przekazanym do użytkowania obiekcie nie wykonano ustępu ogólnodostępnego oraz nie wykonano wentylacji zgodnie z zatwierdzonymi rozwiązaniami projektowymi. Organ I instancji ustalił ponadto, że inwestor bez pozwolenia na budowę dokonał rozbudowy obiektu w części wykraczającej poza nieprzekraczalną linię zabudowy od strony ulicy [...], wyznaczoną w projekcie budowlanym na podstawie ustaleń decyzji Wójta G. R. nr [...] z dnia [...] stycznia 2010 r., o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego w odległości 4 m od granicy pasa drogowego ulicy [...]. W ramach wykonanych robót wyburzono ścianę zewnętrzną obiektu od strony ul. [...] przebiegającej po nieprzekraczalnej linii zabudowy, natomiast po obrysie niezabudowanego wcześniej podestu betonowego (w przyziemiu) i attyki (w górnej części), wychodzących poza nieprzekraczalna linię zabudowy wykonano zewnętrzną przegrodę ścienną z przeszklenia powiększając kubaturę i powierzchnię budynku. Wykonano także rozbudowę obiektu w części wykraczającej poza nieprzekraczalną linię zabudowy od strony ulicy [...], wyznaczoną w projekcie budowlanym w odległości 4 m od granicy pasa drogowego ul. [...]. W ramach wykonanych robót przebudowano ściany zewnętrzne po zewnętrznym obrysie zabudowując wystające elementy detali architektonicznych (zabudowano powierzchnię w obrysie attyki oraz w obrysie bloków wykonanych w kształcie ściętych ostrosłupów). W wyniku tych robót zwiększyła się kubatura i powierzchnia obiektu. Rozwiązania projektowe w tym zakresie obrazujące stan poprzedni zostały przedstawione na rysunkach, wchodzących w skład zatwierdzonego projektu budowlanego stanowiącego załącznik do decyzji Starosty [...] nr [...] z dnia [...] maja 2018 r. o zmianie udzielonego pozwolenia na budowę - między innymi: rys. A/06, rys.PZT-01, rys. A/03, rys. A/05, rys. A/07". W oparciu o dokonane ustalenia PINB, decyzją z dnia [...] października 2020 r., znak: [...], na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane nakazał D. C. doprowadzenie do stanu poprzedniego rozbudowanego bez pozwolenia na budowę obiektu punktu informacji turystycznej wybudowanego na dz. o nr. [...], [...], [...] i [...], u zbiegu ulic [...] i [...] w R. . Doprowadzenie do stanu poprzedniego należało wykonać poprzez dokonanie rozbiórki wybudowanych bez pozwolenia na budowę z naruszeniem nieprzekraczalnych linii zabudowy zewnętrznych przegród ściennych i odtworzenie zewnętrznych przegród ściennych wzdłuż nieprzekraczalnych linii zabudowy. Nieprzekraczalne linie zabudowy określone zostały w decyzji Wójta G. R. nr [...] z dnia [...] stycznia 2010 r., o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego - w odległości 4 m od granicy pasa drogowego ulicy [...] i w odległości 4 m od granicy pasa drogowego ulicy [...]. Od ww. decyzji odwołał się inwestor samowolnie wykonanych robót budowlanych, zarzucając skarżonemu orzeczeniu naruszenie: - art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, - art. 7, art. 8, art. 40 § 2, art. 75 i art. 77 K.p.a. wskutek nieprzeprowadzenia postępowania dowodowego w zakresie niezbędnym do ustalenia stanu prawnego i faktycznego obiektu objętego decyzją nakazującą w konsekwencji wadliwe ustalenie stanu faktycznego istotnego dla rozstrzygnięcia sprawy, naruszając zasadę prawdy obiektywnej i zasady pogłębiania zaufania obywateli. Zdaniem strony, w sprawie niesporne jest, że na dzień kontroli dotychczasowe elementy budowlane wykraczające, zgodnie z pozwoleniem na budowę i pozwoleniem na użytkowanie, poza nieprzekraczalna linię zabudowy zostały tymczasowo zasłonięte przesłonami szklanymi tworzącymi zabezpieczenie obiektu po zakończeniu sezonu handlowego 2020 r. Skarżący wyjaśnił, że szklane elementy sporne wykraczające poza linie zabudowy usunięte zostaną przed sezonem handlowym 2021r., a więc pod koniec kwietnia, kiedy przystąpi do użytkowania obiektu, mającego charakter sezonowy. Montażu tymczasowych zabezpieczeń obiektu nie można traktować jako wykonywania robót budowlanych i to jeszcze prowadzących do uznania, że obiekt został rozbudowany bez pozwolenia na budowę. W wyniku przeprowadzenia postępowania odwoławczego, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej : "ZWINB", "organ odwoławczy") decyzją z dnia [...] lutego 2021 r., znak: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, art. 51 ust. 1 pkt 1 w związku z 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy wskazał, że z ustaleń PINB wynika, że inwestor nie posiadał pozwolenia na wykonanie rozbudowy obiektu informacji turystycznej przy zbiegu ulic [...] i [...] w R. . W ocenie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, porównując rozwiązania projektowe przedstawione w zatwierdzonym projekcie budowlanym (stanowiącym załącznik do decyzji Starosty [...] z dnia [...] maja 2018 r., rys. PZT-01 - zagospodarowanie terenu, rys. A/06 - Elewacja 1 od strony ul. [...], rys. nr A/07 - Elewacja 4 od strony ul. [...], będących także podstawą do udzielonego w dniu [...] lipca 2019 r. pozwolenia na użytkowanie) z dokumentacją fotograficzną wykonaną przez PINB podczas czynności kontrolnych przeprowadzonych w dniu [...] sierpnia 2020 r. oraz zapisami w protokole z tej kontroli, należy stwierdzić, że roboty budowlane wykonane przez inwestora wykraczają poza nieprzekraczalne linie zabudowy od strony ulicy [...] i ul. [...] - wyznaczone w projekcie budowlanym na podstawie ustaleń decyzji Wójta G. R. nr [...] z dnia [...] stycznia 2010 r., o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, w której zostało zapisane między innymi, że linia zabudowy - linia nieprzekraczalna od 4,00 m od strony ul. [...] i ul. [...], możliwe przekroczenie linii dla konstrukcji parterowych wiat i zadaszeń (...) ". Zdaniem organu odwoławczego samowolnie wykonana rozbudowa doprowadziła do tego, że została przekroczona nieprzekraczalna linia zabudowy, gdyż inwestor po obrysie obiektu zabudował podcienie, tj. parterowe konstrukcje wiat i zadaszeń, włączając je do powierzchni obiektu-punktu informacji turystycznej. Wykonanie robót budowlanych w miejscu niedopuszczalnym obowiązującymi przepisami, w niniejszym przypadku jest to decyzja Wójta G. R. nr [...] z dnia [...] stycznia 2010 r. o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, wyklucza przeprowadzenie postępowania legalizacyjnego. Należało zatem, na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, nakazać doprowadzenie ww. obiektu informacji turystycznej do stanu poprzedniego. Odnosząc się do argumentów przedstawionych w odwołaniu organ odwoławczy wskazał, że materiał dowodowy zgromadzony przez PINB w sposób jednoznaczny wskazuje, że roboty budowlane wykonane przez skarżącego naruszają ustalenia decyzji Wójta G. R. nr [...] z dnia [...] stycznia 2010 r. o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Organ stwierdził, iż w decyzji tej zostało wyraźnie określone, że przekroczenie linii zabudowy możliwe jest tylko dla konstrukcji parterowych wiat i zadaszeń. Roboty, które wykonał skarżący spowodowały, że elementy przedmiotowego obiektu budowlanego, znajdujące się poza ww. nieprzekraczalnymi liniami zabudowy, utraciły charakter wiat i zadaszeń. Powyższą decyzję D. C., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy: - art. 7, art. 75 i art. 77 K.p.a. polegające na nie zgromadzeniu i nierozpatrzeniu w sposób zgodny z zasadami postępowania administracyjnego materiału dowodowego, a także pominięciu konieczności jednoznacznego wyjaśnienia okoliczności stanowiących podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, co spowodowało powstanie błędu w ustaleniach faktycznych polegającego na nieprawidłowym przyjęciu, że inwestor wykonał roboty budowalne prowadzące do rozbudowy bez pozwolenia obiektu informacji turystycznej (podczas gdy brak jest w aktach sprawy dowodów na tę okoliczność) oraz że tymczasowe szklane przesłony zabezpieczające obiekt poza sezonem można traktować jako wykonanie robót budowlanych; - art. 80 K.p.a. poprzez dokonanie dowolnej oceny materiału dowodowego i bezpodstawne przyjęcie, że doszło do rozbudowy obiektu bez wymaganego pozwolenia na budowę; - art. 107 § 3 K.p.a. poprzez niezawarcie w uzasadnieniu wszystkich jego elementów; - naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego. Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi podał, że organ II Instancji jedynie lakonicznie na ostatniej stronie decyzji odniósł się do argumentacji przestawionej w odwołaniu wskazując, że elementy przedmiotowego obiektu znajdują się poza nieprzekraczalnymi liniami zabudowy i utraciły charakter wiat i zadaszeń. W ocenie strony skarżącej, jeden akapit zaskarżonej decyzji, niezawierający wyczerpującego wyjaśnienia swojego stanowiska uznać należy za sprzeczny z zasadami postępowania administracyjnego. Zdaniem skarżącego, w aktach sprawy zabrakło dowodów potwierdzających w sposób niepozostawiający wątpliwości czy i w jaki sposób doszło do wykonania przez niego rozbudowy obiektu bez uzyskania stosownych zezwoleń. Za niewystarczające bowiem uznać należy oparcie zaskarżonych decyzji wyłącznie o dokumentację fotograficzną, bowiem nie stanowi ona dokumentu urzędowego. Jest to jedynie dowód potwierdzający istnienie na przedstawionych fotografiach stanu rzeczy. W zgromadzonym materiale dowodowym brak jest bowiem dowodu o charakterze dokumentu urzędowego, mogącego w sposób fachowy i dokładny określić rozmiar i zakres naruszenia. W ocenie skarżącego, niesporne jest, że na dzień kontroli dotychczasowe elementy budowlane wykraczające, zgodnie z pozwoleniem na budowę i pozwoleniem na użytkowanie, poza nieprzekraczalną linię zabudowy zostały tymczasowo zasłonięte przesłonami szklanymi tworzącymi zabezpieczenie obiektu po zakończeniu sezony handlowego 2020 r. Skarżący wyjaśnił dalej, że sporne szklane elementy wykraczające poza linie zabudowy usunięte zostaną przed sezonem handlowym 2021 r., a więc pod koniec kwietnia, kiedy przystąpi do użytkowania obiektu, mającego charakter sezonowy. Tym samym montażu tymczasowych zabezpieczeń obiektu nie można traktować jako wykonywania robót budowlanych i to jeszcze prowadzących do uznania, że obiekt został rozbudowany bez pozwolenia na budowę. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), zwana dalej: "P.p.s.a." sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Przeprowadzona przez Sąd, według wskazanych wyżej kryteriów, kontrola legalności zaskarżonej decyzji, a także - z mocy art. 135 P.p.s.a. - poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, wykazała, że akty te nie zostały wydane z naruszeniem przepisów prawa w stopniu uzasadniającym ich uchylenie. Sąd nie stwierdził nieprawidłowości zarówno co do ustalenia stanu faktycznego sprawy, jak i w zakresie zastosowania do niego przepisów prawa. Zdaniem Sądu, postępowanie wyjaśniające zostało przeprowadzone prawidłowo, ustalenia organów nie pozostawiają wątpliwości co do ich prawidłowości, a ocena dokonana na podstawie przyjętych ustaleń znajduje umocowanie w zgromadzonym materiale dowodowym. Kontroli legalności w niniejszej sprawie poddano decyzję Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, którą utrzymano w mocy decyzję PINB nakazującą skarżącemu doprowadzenie do stanu poprzedniego rozbudowanego bez pozwolenia na budowę obiektu punktu informacji turystycznej, wybudowanego na dz. o nr [...], [...], [...] i [...], u zbiegu ulic [...] i [...] w R. , poprzez dokonanie rozbiórki wybudowanych bez pozwolenia na budowę, z naruszeniem nieprzekraczalnych linii zabudowy zewnętrznych przegród ściennych i odtworzenie zewnętrznych przegród ściennych wzdłuż nieprzekraczalnych linii zabudowy – określonej w decyzji Wójta G. R. z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...]. Podstawę materialnoprawną wydanych decyzji stanowił art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r., poz. 1333, zwanej dalej : Prawo budowlane), zgodnie z którym właściwy organ nadzoru budowlanego przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, w drodze decyzji, nakazuje zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. Zgodnie natomiast z art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego przepisy ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 stosuje się odpowiednio, jeżeli roboty budowlane, w przypadkach innych niż określone w art. 48 albo w art. 49b, zostały wykonane w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1, a więc m.in. do robót budowlanych wykonywanych bez wymaganej decyzji o pozwoleniu na budowę. Celem postępowania naprawczego jest doprowadzenie wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, co oznacza, że nakazy wymienione w art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego mogą być zastosowane tylko w takim przypadku, gdy nastąpiło naruszenie prawa niedające się usunąć i wykonane roboty budowlane nie mogą być w żaden sposób doprowadzone do stanu zgodnego z prawem. Niewątpliwie z taką sytuacją mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie. Jak bowiem wynika z prawidłowych ustaleń organów, wynikających z protokołu oględzin robót budowlanych lub obiektu budowlanego z dnia [...] sierpnia 2020 r., na skutek wykonania robót wyburzono ścianę zewnętrzną obiektu od strony ulicy [...] przebiegającej po nieprzekraczalnej linii zabudowy, natomiast po obrysie niezabudowanego wcześniej podestu betonowego (w przyziemiu) i attyki (w górnej części) wychodzących poza nieprzekraczalną linię zabudowy wykonano zewnętrzną przegrodę ścienną z przeszklenia, powiększając kubaturę i powierzchnie budynku. Wykonano także rozbudowę obiektu w części wykraczającej poza nieprzekraczalną linię zabudowy od strony ulicy [...], wyznaczoną w projekcie budowlanym w odległości 4 m od granicy pasa drogowego ulicy [...]. W ramach wykonanych robót przebudowano ściany zewnętrzne po zewnętrznym obrysie zabudowując wystające elementy detali architektonicznych (zabudowano powierzchnię w obrysie attyki oraz w obrysie bloków wykonanych w kształcie ściętych ostrosłupów). Skarżący nie zakwestionował ustalenia, iż w wyniku tych robót zwiększyła się kubatura i powierzchnie obiektu. Z uwagi na ww. zakres wykonanych przez skarżącego prac stwierdzić należy, że organy nadzoru budowlanego prawidłowo uznały, że na wykonanie spornej rozbudowy skarżący winien był uzyskać decyzję o pozwoleniu na budowę. Przepisy Prawa budowlanego wprowadziły zasadę wyrażoną w art. 28, zgodnie z którą budowę można rozpocząć po wcześniejszym uzyskaniu pozwolenia na budowę zamierzonego przedsięwzięcia inwestycyjnego. Wyjątek od tej zasady stanowią przepisy art. 29-31 Prawa budowlanego, które umożliwiają m.in. wykonywanie obiektów budowlanych lub robót budowlanych na podstawie zgłoszenia, lecz te przepisy nie dotyczą rozważanego przypadku. W związku z ustaleniem organów, że inwestor nie legitymuje się wymaganym pozwoleniem na budowę, właściwie wdrożono tryb naprawczy określony art. 50-51 Prawa budowlanego. Podkreślenia także wymaga, że w niniejszej sprawie przedmiotowy obiekt znajduje się na terenie, na którym nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, w związku z czym organy słusznie oceniały zgodność obiektu z decyzją Wójta G. R. o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego z dnia [...] stycznia 2010 r., [...] i ustaliły, że linia zabudowy przedmiotowego obiektu po wykonaniu wyżej opisanych robót, przekroczyła linię zabudowy określoną w ww. decyzji. Z treści tej decyzji wynika jedynie możliwość przekroczenia linii w odniesieniu do konstrukcji parterowych wiat i zadaszeń. Słusznie zatem organ wskazał, że przekroczenie linii zabudowy przez inwestora wyklucza możliwość przeprowadzenia postępowania legalizacyjnego. Z przedstawionych wyżej przyczyn Sąd nie stwierdził, by zaskarżona decyzja naruszała wymienione w skardze przepisy prawa materialnego i procesowego. Zdaniem Sądu, wbrew twierdzeniu skarżącego, organy dokonały wystarczających dla podjęcia rozstrzygnięcia ustaleń co do stanu faktycznego oraz w sposób prawidłowy oceniły zebrany w sprawie materiał dowodowy, stosując się do zasad regulujących postępowanie administracyjne, określonych w art. 7, art. 8 § 1, art. 77 § 1 oraz art. 80 K.p.a. W zaistniałych okolicznościach faktycznych sprawy obowiązujące przepisy prawa dostarczyły podstaw do wydania nakazu przywrócenia stanu poprzedniego rozbudowanego punktu informacji turystycznej. Sąd miał również na uwadze to, że ustalenia i ocena organów znalazły wyraz w uzasadnieniu decyzji spełniającym wymogi z art. 107 § 3 K.p.a. Odnotowania także wymaga, że organ odwoławczy odniósł się do mających znaczenie w sprawie zarzutów odwołania oraz zajął w tym zakresie trafne stanowisko. Poza tym Sąd nie dostrzegł z urzędu wad postępowania, które mogłyby mieć istotny wpływ na treść zapadłego w sprawie rozstrzygnięcia. W tym stanie rzeczy, uznając, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, skargę należało oddalić na podstawie art. 151 P.p.s.a.