II SA/Sz 397/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2008 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.G. na postanowienie Naczelnego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania wyjaśniającego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę E. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na postępowanie organów samorządu lekarzy wobec lekarza który odmówił przyjazdu karetki pogotowia ratunkowego do chorego ojca skarżącej. Do skargi E. G. załączyła postanowienie Naczelnego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej [...] utrzymujące w mocy postanowienie Okręgowego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej w S. odmawiające wszczęcia postępowania wyjaśniającego dotyczącego odpowiedzialności zawodowej lekarza. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Skarga dotyczy postępowania organów samorządu lekarzy w sprawie dotyczącej odpowiedzialności zawodowej lekarza. Sprawowanie sądownictwa w zakresie odpowiedzialności zawodowej lekarzy należy w myśl ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o izbach lekarskich (Dz. U. Nr 30 poz. 158 ze zm.) do samorządu lekarzy. Zgodnie z art. 41 tej ustawy, członkowie samorządu lekarzy podlegają odpowiedzialności zawodowej przed sądami lekarskimi za postępowanie sprzeczne z zasadami etyki i deontologii zawodowej oraz za naruszenie przepisów o wykonywaniu zawodu lekarza. Sprawy dotyczące odpowiedzialności zawodowej lekarzy rozpatrują okręgowe sądy lekarskie i Naczelny Sąd Lekarski (art. 46 tej ustawy). Członkowie sądów lekarskich w zakresie orzekania są niezawiśli i podlegają tylko ustawom oraz obowiązującym zasadom etyki i deontologii zawodowej (art. 54 ustawy). Właściwy rzecznik odpowiedzialności zawodowej jest natomiast oskarżycielem w postępowaniu dotyczącym odpowiedzialności zawodowej lekarzy (art. 52), a do postępowania tego stosuje się w zakresie nie uregulowanym w ustawie przepisy Kodeksu postępowania karnego. Z powołanych wyżej przepisów wynika, że sprawy dotyczące odpowiedzialności zawodowej lekarzy nie toczą się w trybie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego ani nie podlegają orzecznictwu sądów administracyjnych. Ustalenie odpowiedzialności zawodowej lekarza następuje bowiem w trybie i na zasadach przewidzianym ustawą o izbach lekarskich, a sądem właściwym do orzekania w tych sprawach jest okręgowy sąd lekarski w I instancji oraz Naczelny Sąd Lekarski jako sąd odwoławczy. Ustawa o izbach lekarskich nie przewiduje właściwości sądów administracyjnych w sprawach dotyczących odpowiedzialności zawodowej lekarzy. Sprawa będąca przedmiotem skargi nie należy do spraw określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zatem skarga do sądu administracyjnego w niniejszej sprawie nie przysługuje. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę jako nie należącą do właściwości sądu administracyjnego należało odrzucić.