II SA/Sz 397/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel, Sędziowie Sędzia NSA Elżbieta Makowska,, Sędzia WSA Maria Mysiak (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Aneta Kukla, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 23 października 2014 r. sprawy ze skargi B. K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. przyznaje od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na rzecz adwokat K. B.-K. wynagrodzenie w kwocie [...] zł ([...]), obejmujące należny podatek od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] r., nr [...] , na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2013 r., poz. 267), stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez B. K. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., znak: [...] , nakazującej B. K. rozebrać budynek mieszkalny jednorodzinny wybudowany w M. na działce nr [...] W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy wskazał, iż zaskarżona decyzja organu pierwszej instancji, zawierająca prawidłowe pouczenie o możliwości wniesienia odwołania, została doręczona B. K. w dniu [...] r. Strona wniosła odwołanie, nadając pismo w placówce pocztowej, w dniu [...] r. Na tej podstawie organ odwoławczy uznał, iż skarżący uchybili terminowi do wniesienia odwołania od zaskarżonej decyzji, który upłynął w dniu 17 lutego 2014 r. B. K. zaskarżył powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego W uzasadnieniu skargi opisał jak doszło do wybudowania budynku mieszkalnego, którego dotyczy nakaz rozbiórki, oraz wskazał na solidność jego wykonania i przydatność. Na rozprawie w dniu 23 października 2014 r., ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącego, wniósł o uwzględnienie skargi wskazując, że faktycznie odwołanie zostało złożone w areszcie śledczym w dniu 5 lutego 2014 r, a więc w terminie do wniesienia odwołania. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego obowiązującymi w dacie jego wydania. Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, należy stwierdzić, że skarga jest zasadna. Prawidłowość doręczenia B. K. decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie budzi wątpliwości. Doręczenie przesyłki do rąk adresata, przebywającego w Areszcie Śledczym miało miejsce [...] r. Oznacza to, iż termin do wniesienia odwołania upływał 17 lutego 2014 r. Natomiast ze znajdującego się aktach sprawy potwierdzenia odbioru korespondencji adresowanej do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego wynika, że B. K. omawiany środek zaskarżenia złożył w administracji Aresztu Śledczego w dniu 5 lutego 2014 r. Osobom pozbawionym wolności, doręczeń dokonuje się za pośrednictwem zarządu odpowiedniego zakładu karnego. Jeśli zatem taka osoba przed upływem terminu zaskarżenia złoży pismo w administracji aresztu śledczego, to brak jest podstaw do stwierdzenia uchybienia terminu, jeśli funkcjonariusz Służby Więziennej nada pismu dalszy bieg z wywołującym procesowe skutki opóźnieniem. Powyższe jednoznacznie wynika z treści przepisu art. 57 § 5 pkt 6 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2013 r., poz. 267) – dalej "K.p.a.", który stanowi, że termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało złożone przez osobę pozbawioną wolności w administracji zakładu karnego. W takiej sytuacji, wydając zaskarżone postanowienie, organ odwoławczy naruszył przepis art. 134 K.p.a., bowiem stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania, mimo że nie było podstaw do przyjęcia, że odwołanie wniesione zostało po terminie. Naruszenie to uznać należy za mające istotny wpływ na wynik sprawy. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U., poz. 270 ze zm.), orzeczono jak w pkt I sentencji. Koszty należne pełnomocnikowi, w osobie adwokata, zostały przyznane w oparciu o art. 250 powołanej wyżej ustawy oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461).