II SA/Sz 400/25

PostanowienieWSA w Szczecinie2025-07-31

Skład orzekający: Wiesław Drabik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga Komitetu Wyborczego może zostać odrzucona z powodu braku dokumentu potwierdzającego umocowanie osoby podpisującej skargę oraz nieuiszczenia wpisu sądowego, pomimo argumentacji o braku możliwości wydatkowania środków po złożeniu sprawozdania finansowego?
Ratio decidendi
Skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. z powodu nieusunięcia w terminie braku formalnego w postaci braku dokumentu potwierdzającego umocowanie osoby podpisującej skargę. Dodatkowo, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego, mimo wezwania. Argumentacja strony skarżącej dotycząca ograniczeń w wydatkowaniu środków po złożeniu sprawozdania finansowego nie zwalnia z obowiązku wykazania umocowania i uiszczenia wpisu, zwłaszcza gdy nie została udokumentowana.
Stan faktyczny
Komitet Wyborczy złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koszalinie w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia. Sąd wezwał stronę skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu potwierdzającego upoważnienie osoby podpisującej skargę do reprezentacji oraz do uiszczenia wpisu sądowego. Strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych, argumentując niemożnością wydatkowania środków po złożeniu sprawozdania finansowego, co nie zostało udokumentowane.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Wiesław Drabik po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. W. N. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koszalinie z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia postanawia: odrzucić skargę. Komitet Wyborczy [...] wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koszalinie z 11 kwietnia 2025 r., nr SKO.4122.2081.2024 wydaną w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia. Zarządzeniami z 10 czerwca 2025 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wezwał stronę skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi, poprzez złożenie dokumentu, z którego wynika upoważnienie E. A. do reprezentowania strony skarżącej przez sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi, a ponadto wezwał stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie siedmiodniowym od daty doręczenia wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka sądowa zawierająca wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, została doręczona stronie skarżącej w dniu 30 czerwca 2025 r. (dowód: potwierdzenia odbioru, k. 12 akt sądowych). W odpowiedzi na wezwanie sądowe, w piśmie z 3 lipca 2025 r. strona skarżąca, zastępowana przez radcę prawnego poinformowała, że uiszczenie opłaty od skargi przez skarżącą nie jest możliwe. Wskazała, że jako Komitet Wyborczy złożyła organowi wyborczemu sprawozdanie finansowe, zaś art. 129 § 2 pkt 2 Kodeksu wyborczego zabrania wydatkowania środków, przez komitety wyborcze, po dniu złożenia sprawozdania finansowego. Strona skarżąca nie odpowiedziała na wezwanie do złożenie dokumentu, z którego wynika upoważnienie osoby, która podpisała skargę do reprezentowania strony skarżącej przez sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi. Z notatki urzędowej sporządzonej w dniu 30 lipca 2025 r. wynika, że w dokumentach księgowych opłat sądowych nie stwierdzono wpłaty wpisu sądowego do przedmiotowej sprawy (dowód: k. 15 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., przywoływanej dalej jako: "p.p.s.a."), skarga, jako pismo procesowe w rozumieniu art. 45 p.p.s.a, powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, w tym powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 34 p.p.s.a., strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu (art. 28 § 1 p.p.s.a.). Z art. 29 p.p.s.a. wynika, że przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony (art. 29 p.p.s.a.) stanowi brak formalny, którego usunięcie w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a., polega na przedstawieniu dokumentu obrazującego sposób . W sytuacji, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o uzupełnienie pisma lub poprawienia w terminie siedmiodniowym, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Niewykonanie w terminie nałożonego przez sąd obowiązku przedstawienia wskazanego wyżej dokumentów powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Wniesiona do Sądu skarga została podpisana przez E. A., będącą zgodnie z treścią skargi, pełnomocnikiem finansowym skarżącego Komitetu Wyborczego. Do skargi nie dołączono jednak dokumentów pozwalających ustalić osoby uprawnione do reprezentacji strony skarżącej i zweryfikowania czy osoba podpisana pod skargą do tych osób należy. W celu usunięcia wskazanego braku skargi, zarządzeniem z 10 czerwca 2025 r., strona skarżąca została wezwana do przedłożenia dokumentu, z którego wynika upoważnienie E. Z. do reprezentowania strony skarżącej przed sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi. Ponadto Sąd wskazuje, że stosownie do art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są: skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Termin do uiszczenia wpisu wynosi siedem dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 p.p.s.a.). Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. Przesyłkę z ww. wezwaniem sądowym do usunięcia braku formalnego skargi oraz z odpisem zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, doręczono stronie skarżącej w dniu 30 czerwca 2025 r. Siedmiodniowy termin do usunięcia braków skargi upływał w dniu 7 lipca 2025 r. (poniedziałek). W zakreślonym terminie strona skarżąca nie nadesłała dokumentu wykazującego, że działanie osoby podpisującej skargę, jest zgodne z zasadą reprezentacji strony skarżącej (art. 29 p.p.s.a.), co było wystarczającym powodem do odrzucenia skargi, z uwagi na nieusunięcie braku formalnego skargi w terminie. W piśmie z 3 lipca 2025 r., strona skarżąca, zastępowana przez radcę prawnego, w ogóle nie odniosła się do wezwania sądowego do nadesłania dokumentu wykazującego prawo do reprezentacji przez osobę podpisującą skargę. Strona skarżąca nie uiściła ponadto wymaganego wpisu sądowego od skargi. Sąd wskazuje, że wywody skarżącej, zastępowanej przez profesjonalnego pełnomocnika, dotyczące złożenia sprawozdania finansowego przez Komitet Wyborczy, dotyczą zdolności sądowej podmiotu, ale okoliczności tego rodzaju nie zostały jednak w jakikolwiek sposób udokumentowane przez profesjonalnego pełnomocnika. Dokumentów tego rodzaju brak jest też w aktach administracyjnych sprawy. Istotne na obecnym etapie sprawy jest to, że nie został usunięty przez skarżącą brak w zakresie wykazania podpisania skargi przez osobę uprawnioną. Podpis na dokumencie jest formą złożenia oświadczenia woli lub wiedzy i służy identyfikacji podmiotu, który to oświadczenie złożył. W zaistniałej sytuacji, skardze nie można było nadać biegu. Z tych względów Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł o odrzuceniu skargi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło