II SA/Sz 401/07
PostanowienieWSA w Szczecinie2007-12-18
Skład orzekający: Henryk Dolecki
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy stanowisko organu administracji publicznej dotyczące uprawnień projektanta, wyrażone w piśmie informacyjnym, może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a.?Ratio decidendi
Stanowisko organu administracji publicznej dotyczące uprawnień projektanta, wyrażone w piśmie informacyjnym, nie jest aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a tym samym nie podlega kontroli sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Skarga w takiej sprawie podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.Stan faktyczny
Projektant T.P.-Z. wykonał projekt budowlany dla inwestycji. Organ administracji architektoniczno-budowlanej zakwestionował zakres jego uprawnień, zobowiązując inwestora do zapewnienia wykonania projektu przez osobę z właściwymi uprawnieniami. Projektant zwrócił się do organu o podstawę prawną tej oceny, a następnie wniósł skargę do WSA na stanowisko organu, twierdząc, że posiada uprawnienia do projektowania w specjalności architektonicznej. Sąd wezwał skarżącego do doprecyzowania przedmiotu skargi, po czym uznał, że skarga nie podlega kognicji sądu administracyjnego.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 18 grudnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia N S A - Henryk Dolecki po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. P.-Z. na stanowisko Prezydenta Miasta w przedmiocie posiadanych uprawnień do projektowania w specjalności architektonicznej postanawia: odrzucić skargę
W toku postępowania administracyjnego, zainicjowanego wnioskiem J.M. o pozwolenie na roboty budowlane związane z przebudową mieszkania w budynku wielorodzinnym, polegającą na wydzieleniu pomieszczenia kuchni – łazienki, projekt budowlany zawierający rozwiązania architektoniczne, konstrukcyjne i instalacji wykonał jeden projektant – T.P.-Z.
Organ administracji architektoniczno-budowlanej, przed wydaniem decyzji w przedmiotowej sprawie, zbadał m.in., czy projekt budowlany został wykonany przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane. W ocenie tego organu, zakres posiadanych przez T.P.-Z. uprawnień budowlanych został ograniczony do sporządzania obiektów budowlanych o prostej architekturze. Stosownie do powyższego, postanowieniem z (...(, organ zobowiązał J.M. do usunięcia braków dokumentów i projektu budowlanego, m.in. poprzez zapewnienie wykonania projektu budowlanego części architektonicznej przez osobę z właściwymi uprawnieniami budowlanymi wraz z zaświadczeniem potwierdzającym przynależność do izby zawodowej oraz oświadczeniem, o którym mowa w art. 20 ust. 4 ustawy – Prawo budowlane.
Pismem z dnia 24 lutego 2007 r. T.P.-Z. wystąpił do organu z prośbą o podanie podstawy prawnej "zakwestionowania" jego uprawnień do projektowania w specjalności architektonicznej. Odpowiedzi na powyższe zapytanie organ udzielił w piśmie z dnia 7 marca 2007 r., informując o przepisach oraz okolicznościach faktycznych, które zaważyły na ocenie organu.
T.P.-Z., pismem z dnia 24 marca 2007 r., wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. na błędną interpretację posiadanych uprawnień. Wskazał on, iż zaskarża stanowisko organu, przyjęte w postanowieniu z dnia (...( oraz wyjaśnieniu uzupełniającym z dnia (...(. W uzasadnieniu skargi, przywołując treść przepisów art. 2 ustawy z dnia 31 stycznia 1961 r. – Prawo budowlane (DzU Nr 7, poz. 46 ze zm.), skarżący wskazał, iż skoro ma prawo opracować projekt architektoniczny takich obiektów jak dom kultury, szkoły, przychodni, domu wczasowego, hali sportowej, może także sporządzić projekt adaptacji i wydzielenia z kuchni łazienki w lokalu mieszkalnym. Każdy budynek jest bowiem konstrukcją inżynierską.
W związku z wątpliwościami odnośnie przedmiotu skargi, Sąd zobowiązał skarżącego do jednoznacznego określenia, czego dotyczy złożone przez niego pismo. Odpowiadając na wezwanie Sądu, skarżący wskazał, iż pismo z dnia 24 marca 2007 r. stanowi "skargę na działalność Urzędu, uniemożliwiającą wykonywanie zawodu zgodnie z posiadanymi uprawnieniami (przy błędnym interpretowaniu ich)", którą wnosi na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DzU Nr 153, poz. 1270 ze zm.; ustawa zwana dalej: P.p.s.a.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju przed sądami administracyjnymi (DzU Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do treści P.p.s.a., owa kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 cyt. ustawy).
Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 1 wskazanej powyżej ustawy, w sytuacji, gdy wniesiono skargę w sprawie, która nie należy do właściwości sądu administracyjnego, sąd skargę taką odrzuca.
Mając na uwadze okoliczności sprawy oraz treść pism skarżącego z 24 i 28 listopada 2007 r., Sąd uznał, iż przedmiotem skargi w rozpatrywanej sprawie jest stanowisko Prezydenta Miasta S. w kwestii nieposiadania przez T.P.-Z. uprawnień do sporządzenia projektu budowlanego w sprawie o pozwolenie na roboty budowlane związane z przebudową mieszkania, które zostało wyrażone w postanowieniu organu z dnia (...( oraz piśmie z dnia (...(.
W ocenie Sądu, wniesiona przez T.P.-Z. skarga we wskazanym przedmiocie nie podlega merytorycznemu rozpoznaniu, z uwagi na to, iż nie dotyczy aktu ani czynności objętych zakresem właściwości sądów administracyjnych.
Jak wynika z akt sprawy, postanowienie Prezydenta Miasta S. z dnia (...( zostało wydane w trybie art. 35 ust. 3 ustawy – Prawo budowlane. Na postanowienie to nie służy zażalenie (art. 141 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (j.t.: DzU z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.; ustawa zwana dalej: K.p.a.), nie kończy ono postępowania, nie jest również postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty - i w konsekwencji nie przysługuje na nie skarga do sądu administracyjnego. Natomiast można zaskarżyć je w odwołaniu od decyzji wydanej w następstwie tego postanowienia, czyli od decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę (art. 142 K.p.a.), a następnie - w skardze na decyzję organu odwoławczego wniesionej do sądu administracyjnego (art. 3 § 2 pkt 1 P.p.s.a). Przy czym zarówno odwołanie, jak i skarga służą wyłącznie stronie postępowania administracyjnego, nie przysługują zaś innym podmiotom uczestniczącym w postępowaniu np. w charakterze świadka, biegłego, czy osoby sporządzającej dany projekt budowlany.
Z kolei pismo Prezydenta Miasta S. nie jest decyzją ani postanowieniem. Pismo to – wbrew twierdzeniu skarżącego – nie jest również innym aktem (czynnością) z zakresu administracji publicznej, dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Akt lub czynność, aby uznać je za podlegające kontroli sądu administracyjnego, muszą bowiem spełniać łącznie cztery warunki, to jest: nie mogą mieć charakteru decyzji lub postanowienia wydanego w postępowaniu jurysdykcyjnym, egzekucyjnym lub zabezpieczającym; muszą mieć charakter publicznoprawny; muszą być skierowane do indywidualnego podmiotu; muszą dotyczyć uprawnień indywidualnego podmiotu lub jego obowiązków wynikających wprost z przepisów prawa, a więc musi istnieć ścisły związek między przepisem prawa, który określa uprawnienie lub obowiązek, a aktem lub czynnością, która dotyczy takiego uprawnienia lub obowiązku.
Tymczasem pismo z dnia (...( ma wyłącznie charakter informacyjny, albowiem zawiera ono wyjaśnienie co do podstaw prawnych, zgodnie z którymi organ przyjął, iż T.P.-Z. nie posiada wymaganych uprawnień do sporządzenia projektu budowlanego w sprawie o pozwolenie na roboty budowlane związane z przebudową mieszkania. W jego treści organ nie dokonał jednostronnego wykreowania sytuacji prawnej skarżącego, nie nałożył nań żadnych obowiązków, ani też nie nadał czy cofnął żadnych praw, które wynikają z przepisów prawa. Pismo to nie rodzi także dla skarżącego żadnych skutków na przyszłość.
W tych okolicznościach, skarga jako niepodlegająca kognicji sądu administracyjnego podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło