II SA/Sz 401/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółki A. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia 14 lutego 2011 r. Nr 420000-IGRR-92800-71/11/BG w przedmiocie zmiany decyzji dotyczącej zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych postanawia na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postępowanie zawiesić do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytania prawnego zadanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w sprawie III SA/Gd 261/10 oraz rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny pytania prawnego zadanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w sprawie II SA/Po 549/10. G. Spółka z o. o. w [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...]utrzymującą w mocy własną decyzję z dnia [...]na podstawie której Dyrektor Izby Celnej w [...] odmówił zmiany lokalizacji punktu gier na automatach o niskich wygranych. W uzasadnieniu skargi Spółka wskazała, że zaskarżona decyzja narusza przepisy procedury, albowiem została wydana na podstawie przepisów ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, której projektu, wbrew wymogom dyrektywy nr 98/34/WE, nie notyfikowano w Komisji Europejskiej, chociaż zawierała przepisy techniczne, co powinno skutkować uznaniem ustawy za nieobowiązującą i odmową jej stosowania. Nadto, według skarżącej zaskarżona decyzja narusza fundamentalne zasady prawa Unii Europejskiej oraz przepisy Konstytucji RP. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Postanowieniem z dnia 16 listopada 2010 r., wydanym w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 261/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 267 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej, postanowił skierować do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej następujące pytania prejudycjalne: "Czy przepis art. 1 pkt 11 Dyrektywy nr 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiający procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz.U.UE.L.98.204.37 ze zm.) powinien być interpretowany w ten sposób, że do "przepisów technicznych", których projekty powinny zostać przekazane Komisji zgodnie z art. 8 ust. 1 wymienionej dyrektywy należy taki przepis ustawowy, który zakazuje zmiany zezwoleń na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w zakresie zmiany miejsca urządzania gry". Natomiast, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu orzeczeniem z dnia 8 grudnia 2010 r., sygn. akt II SA/Po 549/10 , postanowił przedstawić Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne czy art. 135 ust. 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 z 2009 r.) uniemożliwiający podmiotom prowadzącym działalność gospodarczą polegającą na urządzaniu gier na automatach o niskich wygranych odnośnie przedsięwzięć podjętych przed dniem 1 stycznia 2010 r. dopuszczalną wcześniej zmianę miejsca urządzania gry ustalonego w uprzednio wydanym zezwoleniu, nie jest niezgodny z wyrażoną w art. 2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej zasadą ochrony interesów w toku podmiotów prowadzących takową działalność, które - w zaufaniu do dotychczasowych przepisów - rozpoczęły realizację sześcioletnich przedsięwzięć gospodarczych. Zdaniem Sądu, odpowiedź na pytanie czy ustawa z 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz.U. z 2010 r., nr 127, poz. 857) zawiera przepisy techniczne, które winny podlegać notyfikacji przez Komisję Europejską zgodnie z przepisami Dyrektywy nr 98/34/WE z dnia 22.06.1998 r., a co za tym idzie czy przepisy ustawy mogły być stosowane przez organy administracji, skoro bezspornym jest że procedury notyfikacji nie przeprowadzono, jest zagadnieniem mającym wpływ na wynik niniejszej sprawy. Z kolei uzyskanie odpowiedzi na pytanie prawne postawione Trybunałowi Konstytucyjnemu (tożsame z żądaniem skargi w tej sprawie), ma wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, albowiem art. 135 ust. 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, stanowił materialnoprawną podstawę decyzji będącej przedmiotem zaskarżenia. Ewentualne ustalenie, że przepis ten jest niezgodny z art. 2 Konstytucji RP przesądzi o konieczności uchylenia zaskarżonej decyzji, albowiem znajdzie wtedy zastosowanie art. 135 ust. 1 w zw. z art. 51 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 lit. a powołanej wyżej ustawy. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzekł jak na wstępie.