II SA/Sz 406/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Stefan Kłosowski,, Sędzia WSA Maria Mysiak, Protokolant Aneta Kukla, po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2011 r. na rozprawie sprawy z wniosku Z. S. o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 17 grudnia 2008 r. w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego p o s t a n a w i a I. odmówić wykładni wyroku, II. przyznać na rzecz adw. S. R. od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. kwotę [...] zł., obejmującą należny podatek od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wyrokiem z dnia 17 grudnia 2008 r. sygn. akt II SA/Sz 406/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę M. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego. W uzasadnieniu wyroku wskazano, że z ustaleń dokonanych przez organy wynika, że w piwnicy budynku przy ul. [...] w [...] został zdemontowany piec gazowy c.o. obsługujący lokale mieszkalne nr [...] wraz z przyłączeniami do pieca. Ponadto zostały zdemontowane rury wodne c.o. oraz gazowe, a na ich miejsce zostały wykonane nowe tylko do lokalu nr [...] Lokal nr [...] został odłączony od starego pieca, jak również zdemontowane zostały wszystkie podłączenia. W związku z tym, że opisane wyżej roboty budowlane wykonane zostały samowolnie bez uprzedniego zgłoszenia z naruszeniem uzasadnionego interesu osób trzecich (mieszkańców lokalu nr 2) należało skargę oddalić. W wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej, złożonej przez skarżącą od wyżej wymienionego wyroku sądu pierwszej instancji, Naczelny Sąd Administracyjny, wyrokiem z dnia 19 lutego 2010 r. sygn. akt II OSK 417/09, oddalił skargę kasacyjną, wskazując, ze nakaz doprowadzenia samowolnie wykonanych robót budowlanych do stanu poprzedniego należy rozumieć dokładnie tak, jak to określono w osnowie decyzji z dnia [...] r. Nie może być to jednak stan, "który realnie powoduje zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia" albo stan stwarzający "bezpośrednie zagrożenie życia i zdrowia mieszkańców posesji przy ul. [...] w [...]". Pismem z dnia [...] r., uzupełnionym pismami z dnia [...] i z dnia [...] r., uczestnik postępowania Z. S. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w wniosek o dokonanie wykładni wyroku Sądu z dnia 17 grudnia 2008 r. Z. S. wniosła przede wszystkim o wyjaśnienie, czy przywrócenie stanu poprzedniego oznacza bezwzględnie przywrócenie stanu, jaki był przed dokonaniem przez M. K. samowoli budowlanej, polegającego na podłączeniu do jednego pieca gazowego instalacji grzewczych umożliwiających ogrzewanie zarówno mieszkania skarżącej, jak i wnioskodawczyni, czy też za przywrócenie stanu poprzedniego można uznać wybudowanie nowej linii wodno-gazowej i zamontowanie – obok "starego" pieca – nowego pieca gazowego umożliwiającego ogrzewanie wyłącznie mieszkania skarżącej. Pismem z dnia [...] r. M. K. wniosła o oddalenie wniosku Z. S. o dokonanie wykładni wyroku z dnia 17 grudnia 2008 r. Na rozprawie w dniu 12 stycznia 2011 r. pełnomocnik wnioskodawczyni podtrzymał jej wniosek o wykładnię sentencji i uzasadnienia przedmiotowego wyroku w części opisującej treść decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. w brzmieniu "(...) obowiązek doprowadzenia wykonanych robót budowlanych budynku przy ul. [...] w [...] do stanu poprzedniego przez podłączenie kotła c.o. znajdującego się w piwnicy budynku do instalacji c.o. w sposób umożliwiający ogrzewanie mieszkania nr [...]. Pełnomocnik wnioskodawczyni wskazał ponadto, że skarżąca samowolnie doprowadziła do lokalu nr [...] ogrzewanie poprzez zamontowanie pieca, który poprzednio był użytkowany przez oba lokale. Do swojego mieszkania, czyli lokalu nr [...], zamontowała nową instalację i nowy piec. Jest tylko jeden licznik na nazwisko skarżącej, do którego wnioskodawczyni nie ma dostępu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważy, co następuje: Zgodnie z treścią art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Treść powyższego przepisu wskazuje zatem, że konieczność dokonania wykładni, którą odnieść należy zarówno do sentencji, jak i uzasadnienia wyroku, zachodzi jedynie wówczas, gdy treść orzeczenia jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Mając na uwadze powyższe kryteria dopuszczalności dokonania wykładni stwierdzić należy, że przedmiotowy wyrok nie nasuwa żadnych wątpliwości. W szczególności należy podnieść, iż wyżej wymieniony wyrok oddala skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego, zatem samo rozstrzygnięcie nie może budzić wątpliwości interpretacyjnych. Tym samym Sąd uznał, iż zaskarżona decyzja, utrzymująca w mocy decyzję organu powiatowego nakładającą na skarżącą obowiązek doprowadzenia do stanu poprzedniego samowolnie wykonanych robót budowlanych, nie narusza prawa. Analogiczne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny, który wyrokiem z dnia 19 lutego 2010 r. oddalił skargę kasacyjną M. K. od wyroku tutejszego Sądu z dnia 17 grudnia 2008 r. Natomiast motywy, którymi Sąd kierował się przy wydaniu tego orzeczenia zostały wyrażone w jego uzasadnieniu, sporządzonym na wniosek skarżącej. W ocenie Sądu, treść uzasadnienia wyroku została sformułowana w sposób jasny i zrozumiały, zatem również w tym zakresie brak było podstaw do dokonywania wykładni. Sąd jednoznacznie bowiem wyjaśnił, iż z uwagi na fakt wykonania przez skarżącą robót budowlanych w budynku przy ul. [...] w [...] bez uprzedniego zgłoszenia z naruszeniem uzasadnionego interesu osób trzecich należało skargę oddalić. Odmienne stanowisko wnioskodawczyni w tym względzie nie mogło odnieść skutku w postaci uwzględnienia jej wniosku i dokonania wykładni przedmiotowego wyroku w zakresie jego uzasadnienia, bowiem jak wynika z treści wniosku, doprecyzowanego na rozprawie w dniu 12 stycznia 2011 r., intencją wnioskodawczyni było spowodowanie wyjaśnienia wątpliwości dotyczących uzasadnienia wyroku w części opisującej treść decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. w brzmieniu "(...) obowiązek doprowadzenia wykonanych robót budowlanych budynku przy ul. [...] w [...] do stanu poprzedniego przez podłączenie kotła c.o. znajdującego się w piwnicy budynku do instalacji c.o. w sposób umożliwiający ogrzewanie mieszkania nr [...] (...)". Innymi słowy uznać należy, że przedmiotowy wniosek o dokonanie wykładni wyroku w zakresie jego uzasadnienia stanowi w rzeczywistości wniosek o wyjaśnienie wątpliwości co do treści przywołanej wyżej decyzji organu pierwszej instancji. To z kolei wykracza poza ramy instytucji wykładni wyroku. Na marginesie wskazać należy, że jeżeli treść decyzji wydanej w toku postępowania administracyjnego nasuwa wątpliwości lub jest dla strony niezrozumiała, to może ona, stosownie do treści art. 113 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, wystąpić do właściwego o wyjaśnienie w drodze postanowienia wątpliwości co do treści decyzji. Reasumując stwierdzić należy, że skoro sentencja wyroku sformułowana jest w sposób, który pozwala na odczytanie jej znaczenia, a uzasadnienie wyroku jest zgodne z podjętym rozstrzygnięciem, nie było podstaw do dokonywania wykładni. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 158 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 250 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).