II SA/Sz 410/06
WyrokWSA w Szczecinie2006-08-23
Skład orzekający: Elżbieta Makowska, Iwona Tomaszewska, Arkadiusz Windak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy osoba ubiegająca się o świadczenie przedemerytalne, która w dniu ukończenia wieku uprawniającego do świadczenia nie posiadała statusu osoby bezrobotnej, może je otrzymać, jeśli w przeszłości spełniała pozostałe warunki?Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając, że odmowa przyznania świadczenia przedemerytalnego była zgodna z prawem. Kluczowym warunkiem przyznania świadczenia, zgodnie z art. 37k ust. 9 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, jest posiadanie statusu osoby bezrobotnej w okresie spełniania pozostałych przesłanek. Skarżąca utraciła ten status przed dniem ukończenia wieku uprawniającego do świadczenia, co skutkowało brakiem spełnienia wszystkich wymogów formalnych.Stan faktyczny
Skarżąca złożyła wniosek o przyznanie świadczenia przedemerytalnego. Organ I instancji odmówił przyznania świadczenia, wskazując na niespełnienie wymogu posiadania statusu osoby bezrobotnej w dniu ukończenia wieku uprawniającego. Wojewoda utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Skarżąca wniosła skargę do sądu, podnosząc argumenty o swojej trudnej sytuacji materialnej i osobistej oraz o tym, że zabrakło jej kilku dni do spełnienia warunków.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska Sędziowie Sędzia NSA Iwona Tomaszewska /spr./ Asesor WSA Arkadiusz Windak Protokolant Małgorzata Frej po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 sierpnia 2006 r. sprawy ze skargi S. N. na decyzję Wojewody z dnia [...], nr [...] w przedmiocie świadczenia przedemerytalnego o d d a l a skargę
S. N. w dniu [...] złożyła do Starosty wniosek o przyznanie świadczenia przedemerytalnego.
Starosta decyzją z dnia [...]., na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. b, art. 150b ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2004r. Nr 99, poz. 1001 ze zm.) w związku z art. 37 k ust. 9 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tekst jednolity Dz.U. z 2001r. Nr 6 poz. 56 ze zm.) oraz art. 104 kpa, odmówił S. N. przyznania świadczenia przedemerytalnego.
Organ I instancji w uzasadnieniu decyzji wskazał, że zgodnie z art. 150 b ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, pracownikowi byłego przedsiębiorstwa gospodarki rolnej przysługuje świadczenie przedemerytalne, jeżeli w okresie od [...] do [...] spełniał warunki określone w art. 37 k ust. 9 ustawy z dnia 14 grudnia1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, w brzmieniu obowiązującym w dniu 1 stycznia 2002r., czyli jeżeli posiadał status bezrobotnego oraz spełniał łącznie następujące warunki:
1/ osiągnął wiek – co najmniej 50 lat kobieta i 55 lat mężczyzna,
2/ posiadał okres uprawniający do emerytury – wynoszący co najmniej 20 lat dla
kobiet i 25 lat dla mężczyzn,
3/ był zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy w państwowym przedsiębiorstwie
gospodarki rolnej przez okres co najmniej 10 lat,
4/ zamieszkiwał w powiecie (gminie) uznanym za zagrożony szczególnie wysokim
bezrobociem strukturalnym.
Organ ustalił, że S. N. przepracowała w sumie [...], w tym w przedsiębiorstwie gospodarki rolnej [...].
W dniu [...], ukończyła [...] rok życia, lecz w tym dniu nie była zarejestrowana jako osoba bezrobotna oraz nie posiadała statusu osoby bezrobotnej, co wynika z decyzji Starosty z dnia [...] o utracie przez S. N. statusu osoby bezrobotnej z dniem [...]. W związku z powyższym Starosta uznał, że S. N. nie spełniła jednego z wymogów formalnych uprawniających do przyznania świadczenia przedemerytalnego.
S. N. złożyła od powyższej decyzji odwołanie, w którym podniosła, że decyzja jest krzywdząca.
Wskazała, że jest osobą bezrobotną od [...].
W przedsiębiorstwie gospodarki rolnej przepracowała [...] lata, a przyczyną zaprzestania zgłaszania się do urzędu pracy była trudna sytuacja materialna i osobista, w jakiej się
w tym czasie znalazła.
Wojewoda decyzją z dnia [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz 150 b ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz art. 37 k ust. 9 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2001r. Nr 6 poz. 56 ze zm.) – w brzmieniu obowiązującym na dzień 1 stycznia 2002r. - utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
Wojewoda w uzasadnieniu decyzji przytoczył, identycznie jak organ I instancji obowiązujący i mający zastosowanie w sprawie stan prawny oraz ustalił, że S. N. posiada okres uprawiający do emerytury, była zatrudniona w pełnym wymiarze czasu pracy w państwowym przedsiębiorstwie gospodarki rolnej przez okres [...] lat.
W dniu [...] S. N. ukończyła [...], zatem w tym dniu osiągnęła wiek uprawniający kobiety do otrzymania świadczenia przedemerytalnego. Jednakże w dniu tym nie była zarejestrowana w urzędzie pracyi nie posiadała statusu osoby bezrobotnej. Strona utraciła status osoby bezrobotnej z dniem [...].
W tych okolicznościach Wojewoda uznał, że S. N. nie spełnia wszystkich warunków określonych w art. 37k ust. 9 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w Szczecinie złożyła S. N..
W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła te same argumenty, które zawarła
w odwołaniu od decyzji organu I instancji oraz podkreśliła swoją trudną sytuację osobistą i materialną.
Skarżąca wskazała, że zabrakło Jej [...] dni do otrzymania świadczenia przedemerytalnego, bowiem z dniem [...] utraciła status osoby bezrobotnej natomiast w dniu [...] ukończyła [...] rok życia, tłumacząc, że nie wiedziała o istniejących przepisach dotyczących przyznawania świadczeń przedemerytalnych.
Wojewoda odpowiadając na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:
Skarga nie jest zasadna, bowiem sądowa kontrola zaskarżonej decyzji dokonana według kryterium zgodności z prawem i w granicach rozstrzygania sądu zakreślonych
w art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) nie dostarczyła podstaw do stwierdzenia , że decyzja ta niezgodna jest z prawem.
W związku z podnoszonymi w skardze okolicznościami dotyczącymi sytuacji materialnej i zdrowotnej skarżący i Jej męża, wyjaśnić trzeba, że sądowa kontrola legalności decyzji prowadzi do uchylenia decyzji ewentualnie stwierdzenia jej nieważności wówczas, gdy decyzja to w istotny sposób narusza prawo (materialne lub procesowe). W przypadku zgodności decyzji z prawem skarga podlega oddanemu. W toku tej kontroli Sąd nie bierze pod uwagę względów poza prawnych, a więc takich, które nie wynikają z przepisów prawa materialnego mających zastosowanie w konkretnej sprawie. Wobec tego okoliczności dotyczące sytuacji rodzinnej i majątkowej skarżącej są bezprzedmiotowe dla rozstrzygnięcia sprawy.
Organy orzekające w sprawie trafnie przyjęły, że wniosek skarżącej z dnia [...] o przyznanie świadczenia przedemerytalnego należało rozpatrzeć na podstawie art. 150b ust.1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. nr 99, poz. 1001 ze zm.).
Przepis ten stanowi, że "Pracownikowi byłego przedsiębiorstwa gospodarki rolnej przysługuje świadczenie przedemerytalne, jeżeli w okresie od [...] do
[...] spełniał warunki określone w art. 37k ust.9 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, w brzmieniu obowiązującym w dniu 1 stycznia 2002r. z wyłączeniem wyrazów "w dniu 7 listopada 2001r.". Cytowany art. 150 "b" dodany został przez art. 1 pkt 76 ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o zmianie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. Nr 164, poz. 1366)
z dniem 1 listopada 2005r..
Zgodnie z art. 37 k ust.9 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu
w brzmieniu wymaganym przez art. 150 "b" ust.1 ustawy o promocji zatrudnienia
i instytucjach rynku pracy "Pracownikowi byłego państwowego przedsiębiorstwa gospodarki rolnej przysługuje świadczenie przedemerytalne jeżeli posiadał status bezrobotnego oraz spełniał łącznie następujące warunki:
1/ osiągnął wiek – co najmniej 50 lat kobieta i 55 lat mężczyzna,
2/ posiadał okres upoważniający do emerytury – wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn,
3/ był zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy w państwowym przedsiębiorstwie gospodarki rolnej przez okres co najmniej 10 lat,
4/ zamieszkiwał w powiecie /gminie/ uznanym za zagrożony szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym".
Z treści przytoczonych przepisów wynika, że osoby ubiegające się o świadczenie przedemerytalne muszą wykazać, że w okresie pomiędzy 1 stycznia 2002r. do 31 lipca 2004r. /na któryś dzień/ spełniały łącznie przesłanki do uzyskania tego świadczenia określone w art. 37 k ust. 9 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, łącznie z posiadaniem statusu bezrobotnego.
Jest poza sporem, że skarżąca w dniu [...] kiedy to ukończyła [...] lat spełniała warunki ustawowe, poza wymogiem posiadania statusu osoby bezrobotnej, który utraciła z dniem [...].
W tych okolicznościach faktycznych i prawnych odmowa przyznania skarżącej wnioskowanego świadczenia jest zgodna z prawem.
W tym stanie sprawy należało oddalić skargę na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło