II SA/Sz 412/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj po rozpoznaniu w dniu 14 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. K. i M. Z. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z Ich skargi na decyzję Wojewody Z. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji D. K. i M. Z. złożyły skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej wraz z linią energetyczną zasilającą na terenie działki nr [...] w D. . W skardze strona zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (uzupełniony pismem z dnia 12 kwietnia 2018 r.), uzasadniając go tym, że ewentualne wykonanie tej decyzji spowoduje szkodliwą emisję pola elektromagnetycznego mającego niekorzystny wpływ na zdrowie i życie mieszkańców okolicznych działek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, zwanej dalej: "p.p.s.a."), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zastosowanie ochrony tymczasowej w toku postępowania sądowoadministracyjnego ma charakter wyjątkowy. Jej realizacja może nastąpić tylko w przypadku zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., przy czym okoliczności wskazane we wniosku muszą mieć charakter konkretny. Wskazać należy, że realizacja, na podstawie udzielonego pozwolenia na budowę, zamierzenia budowlanego prowadzi często do trwałej zmiany, chociaż na różną skalę, otoczenia tej inwestycji. W ramach rozpoznania wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę Sąd nie ocenia jednak prawidłowości wydania tej decyzji w aspekcie jej zgodności z prawem, ale to czy jej wykonanie, jeszcze przed prawomocnym jej skontrolowaniem, może doprowadzić do sytuacji wyjątkowych, zagrażających chronionym dobrom skarżących. Nie chodzi tutaj przy tym o niebezpieczeństwo wyrządzenia jakiejkolwiek szkody, ale takiej, która może przybrać znaczne rozmiary, a także o sytuację taką, w której powrót do stanu poprzedniego będzie w zasadzie niemożliwy lub będzie wymagał znacznych nakładów sił i środków. O ile, zatem można przyjąć uwagi skarżących, że realizacja inwestycji w ich sąsiedztwie będzie się wiązać z pewnymi niedogodnościami, o tyle nie można uznać, że okoliczności przytoczone we wniosku, mają taki charakter, jaki wymagany jest przez art. 61 § 3 p.p.s.a. dla udzielenia skarżącym ochrony tymczasowej (por. postanowienie NSA z dnia 25 kwietnia 2014 r., II OSK 988/14, LEX nr 1459452). W niniejszej sprawie skarżące wskazały na szkodliwy wpływ inwestycji na zdrowie i życie mieszkańców okolicznych działek w sposób bardzo ogólnikowy. Możliwość wystąpienia tego typu zagrożenia nie została w jakikolwiek sposób uprawdopodobniona. Nadto, o ewentualnej emisji w tym zakresie można mówić dopiero na etapie użytkowania obiektu, co w niniejszej sytuacji faktycznej wiąże się z koniecznością uzyskania przez inwestora pozwolenia na użytkowanie. Nie można zatem przyjąć, że zrealizowanie inwestycji doprowadzi do nieodwracalnych skutków. Dodatkowo, skutki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji dotyczą przede wszystkim interesów inwestora. To inwestor przygotowując proces budowlany, na jego realizację korzysta często z zaciągniętych kredytów udzielanych przez instytucje finansowe, które uzależniają wypłatę kolejnych transz od stopnia zaawansowania wykonywanych robót budowlanych. W związku z tym ryzyko prowadzenia robót przed rozpoznaniem skargi przez Sąd ponosi jedynie inwestor i to na nim spoczywać będzie obowiązek przywrócenia stanu poprzedniego w razie, gdyby okazało się, że w wyniku rozpoznania skargi zaskarżona decyzja zostanie uchylona. Biorąc pod uwagę powyższą argumentację, należy stwierdzić, że skarżące nie uprawdopodobniły, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, a tym samym, iż zachodzi konieczność zastosowania żądanej przez nie ochrony tymczasowej, zatem sformułowany przez skarżące wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługiwał na uwzględnienie. Kierując się powyższym, Sąd orzekł, jak na wstępie, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a.