II SA/Sz 414/16

Dnia 2 stycznia 2017 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie Bożena Gonzalez Perea po rozpoznaniu w dniu 2 stycznia 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata J. C. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 28 lipca 2016 r. sygn. akt II SA/Sz 414/16 wydanego w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego p o s t a n a w i a przyznać adwokatowi J. C. od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie – kwotę [...] złotych, która obejmuje kwotę [...] zł, powiększoną o kwotę należnego podatku od towarów i usług, z tytułu kosztów pomocy prawnej udzielonej na zasadzie prawa pomocy Wyrokiem z dnia 28 lipca 2016 r. (doręczonym skarżącej wraz z uzasadnieniem w dniu [...]) Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. oddalił skargę M.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. W dniu [...] skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 18 października 2016 r. przyznano skarżącej adwokata z urzędu, umorzono natomiast postępowanie w zakresie dotyczącym zwolnienia od kosztów sądowych. W dniu [...] Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w S. wyznaczył pełnomocnikiem skarżącej adwokata J.C. W dniu [...] pełnomocnik skarżącej nadał w urzędzie pocztowym opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku, wraz z wnioskiem o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego w ramach prawa pomocy, określa – mające zastosowanie w sprawie z mocy art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) - rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1801). W myśl § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b ww. rozporządzenia, stawka maksymalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, wynosi 50 % opłaty maksymalnej określonej (w niniejszej sprawie) w oparciu o § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c na kwotę 480 zł, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł. Ponieważ w rozpoznawanej sprawie wyznaczony z urzędu adwokat nie reprezentował skarżącej w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, maksymalna stawka opłaty wynosi 75 % z kwoty 480 zł. Stosownie do treści § 4 ust. 1 i 2 cytowanego rozporządzenia, opłatę ustala się w wysokości co najmniej ½ opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż ½ opłaty maksymalnej następuje z uwzględnieniem stopnia zawiłości sprawy oraz nakładu pracy adwokata oraz wkładu jego pracy w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, wartości przedmiotu sprawy, wkładu pracy radcy prawnego w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie, a także trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności. Opłatę, o której mowa w ust. 1, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług (§ 4 ust. 3 rozporządzenia). W przedmiotowej sprawie brak było podstaw do ustalenia opłaty w wysokości wyższej niż ½ opłaty maksymalnej za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Nie uzasadniał tego stopień zawiłości sprawy, nakład pracy adwokata, jego wkład w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy ani czynności podjęte w sprawie, czy też obszerność zgromadzonego materiału dowodowego. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w powiazaniu z § 4 ust. 1 i 2 oraz § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b powołanego wyżej rozporządzenia, należało przyznać pełnomocnikowi koszty nieopłaconej pomocy prawnej - za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie - w kwocie 180 złotych powiększone o stawkę należnego podatku VAT.