II SA/Sz 417/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie : Przewodniczący sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z Jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie opłaty za zajęcie pasa drogowego p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji E.P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję Zarządu Dróg Miejskich wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta w dniu [...] w przedmiocie zezwolenia na czasowe zajęcie pasa drogowego ul. [...] (droga powiatowa, dz. Nr [...], obr. [...]) w [...] i ustalenia opłaty za zajęcie tego pasa drogowego w wysokości [...] zł. W piśmie z dnia [...] skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w trybie art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zdaniem skarżącego, zaskarżona decyzja jak i decyzja ją poprzedzająca zostaną uchylone, a zatem uiszczenie wymierzonej opłaty stanowiłoby nieuzasadnione zaliczkowanie Zarządu Dróg Miejskich, na co go nie stać. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Z kolei art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powołanego wyżej przepisu wynikają dwie przesłanki, podlegające weryfikacji sądu, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu tj. zaistnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym obowiązek uprawdopodobnienia zajścia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, spoczywa na wnioskodawcy (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 października 2011 r., sygn. akt I FSK 1427/11, publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu (czynności) winno więc wskazywać konkretne zdarzenia i okoliczności świadczące o możliwości wyrządzenia skarżącemu określonej, znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd stwierdził, że wniosek skarżącego powyższych wymogów nie spełnia. Skarżący nie wskazał żadnych okoliczności umożliwiających ocenę zasadności jego wniosku, natomiast argument odnoszący się do prawidłowości decyzji, której dotyczy wniosek o wstrzymanie, nie stanowi przesłanki przemawiającej za wstrzymaniem wykonania tej decyzji. Ustawodawca nie wiąże bowiem, choćby w najmniejszym stopniu wystąpienia podstaw udzielenia ochrony tymczasowej z prawdopodobieństwem uwzględnienia skargi na decyzję. Na tym etapie sprawy, sąd nie bada zasadności skargi, lecz jedynie zaistnienie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Analiza akt sprawy również nie wykazała podstaw do zastosowania względem skarżącego ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 P.p.s.a. Mając na względzie powyższe, sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak na wstępie.