II SA/Sz 418/09

Dnia 21 maja 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia NSA Iwona Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2009 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. i R. T. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z Ich skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie dodatkowej opłaty rocznej z tytułu niezagospodarowania w terminie nieruchomości p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji J. i R. T. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji ustalającą skarżącym dodatkową opłatę roczną w kwocie [...] zł z tytułu niedotrzymania terminów zagospodarowania nieruchomości oddanej w użytkowanie wieczyste. W skardze zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, z uwagi na kwotę dodatkowej opłaty rocznej. Zarządzeniem z dnia [...] r. Sąd zobowiązał skarżących do uzupełnienia zawartego w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez wskazanie okoliczności świadczących o tym, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, pod rygorem odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W piśmie z dnia [...] r. stanowiącym odpowiedź na wezwanie Sądu skarżący wskazali, że kwota pieniężna ustalona decyzją wynosi blisko [...] zł a w sytuacji gdy czekają Ich wydatki na zabudowę działki, utrata pieniędzy objętych zaskarżoną decyzją stanowi oczywisty uszczerbek w budżecie skarżących. Do pisma załączyli kserokopię umowy zawartej w dniu [...] r. na wykonanie projektu budynku usługowo-handlowego z niezbędną infrastrukturą przy ul. P. w S., kserokopię umowy na dostarczanie wody do tej nieruchomości, oraz kserokopię zbiorczego zestawienia kosztów zadania inwestycyjnego sporządzonego przez projektanta, z którego wynika, że koszt inwestycji wynosi [...] zł. Ponadto, w piśmie z dnia [...] r. (złożonym w Sądzie w dniu [...] r.) wnioskodawcy wskazali, że kwota pieniężna objęta zaskarżoną decyzją jest znaczna, wynosi ona bowiem równowartość półtorarocznego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w sektorze przedsiębiorstw, które w [...] r. wynosiło [...] zł. Oświadczyli, że konieczność zapłaty tak znacznej kwoty wstrzyma działania inwestycyjne, a skarżący planują zbudowanie apteki i zakładu fryzjerskiego, co wiąże się też z uzyskaniem kredytu, do czego potrzebne są środki własne. W tej sytuacji konieczność uiszczenia dodatkowej opłaty rocznej stawia skarżących niejako "pod murem". Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. - wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do art. 61 § 3 tej ustawy, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do poprzedniego stanu. Wykonanie decyzji dotyczącej należności pieniężnej nie w każdym przypadku musi łączyć się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub trudnymi do odwrócenia skutkami, gdyż w razie uwzględnienia skargi i uchylenia decyzji skarżący może otrzymać zwrot uiszczonej kwoty. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej – post. NSA z 30 listopada 2004 r., GZ 120/04 (Lex Polonica nr 402376). Przedmiotem skargi jest decyzja nakładająca na skarżących dodatkową opłatę roczną z tytułu niezabudowania w terminie nieruchomości gruntowej oddanej skarżącym w użytkowanie wieczyste. To prawda że kwota opłaty jest znaczna, jednakże wnioskodawcy, pomimo wezwania Sądu, nie uprawdopodobnili, że wykonanie decyzji przed rozpoznaniem skargi spowoduje skutki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Samo powoływanie się na wysokość opłaty oraz jej relację do średniego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw, a także na czekające wnioskodawców wydatki inwestycyjne nie jest wystarczające, bowiem w żaden sposób nie odnosi się do sytuacji finansowej i majątkowej wnioskodawców. Tymczasem to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący w złożonym wniosku nie wykazali, że nie zastosowanie ochrony tymczasowej spowoduje znaczną szkodę czy trudne do odwrócenia skutki. Także z okoliczności sprawy nie wynika, by brak postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, powodował niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu tego przepisu. Na marginesie zauważyć należy, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym. ( por. postanowienie NSA z dnia 13 maja 2009r., II GSK 331/09). Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak na wstępie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a.