II SA/Sz 421/16

Dnia 19 maja 2016 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie Bożena Gonzalez Perea po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku S. M. – S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z Jej skargi na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Straży Pożarnej w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji nakazującej wykonanie określonych obowiązków p o s t a n a w i a odmówić zwolnienia od kosztów sądowych S. M.-S., reprezentowana przez radcę prawnego z wyboru, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Komendanta W P S P z dnia [...], utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji zmieniającą, za zgodą strony, decyzję w zakresie terminu wykonania nałożonego obowiązku, polegającego na wyposażeniu budynku w instalację hydrantów wewnętrznych. Skarżąca, wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...]zł, złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Uzasadniając wniosek oświadczyła, że nie posiada środków finansowych na uiszczenie opłaty od skargi. Ponadto, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z córką, nie posiada żadnego majątku ani oszczędności, a jej dochody z prowadzonej działalności gospodarczej wynoszą [...] zł miesięcznie netto. W myśl art. 245 § 1 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. poz. 270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (art. 245 § 2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (art. 245 § 3). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1), a w zakresie częściowym gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2). Powyższe oznacza, że instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest stosowana tylko w przypadkach osób znajdujących się w trudnej sytuacji materialnej. Przy czym trudna sytuacja materialna jest jedynym kryterium decydującym o przyznaniu stronie prawa pomocy. Ze złożonego wniosku wynika, że skarżąca prowadzi działalność gospodarczą z której uzyskuje dochody w kwocie [...] zł miesięcznie. Wnioskodawczyni oświadczyła, że nie posiada żadnych nieruchomości. Tymczasem z akt sprawy wynika, że jest właścicielką salonu "" () którego dotyczy niniejsze postępowanie. Z danych zawartych w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej wynika, że adres główny wykonywanej działalności, a dodatkowe adresy prowadzenia działalności są następujące:, , ul, ul., ul., ul., ul., ,. Oceniając złożony wniosek pod kątem spełnienia przesłanki ustawowej stwierdzić należy, że brak jest podstaw do uznania, by skarżąca była osobą znajdującą się w trudnej sytuacji materialnej, nie będącą w stanie uiścić wpisu sądowego od wniesionej skargi, czy dalszych ewentualnych kosztów w sprawie. Wnioskodawczyni uzyskuje bardzo wysokie dochody, a rozmiar prowadzonej przez nią działalności gospodarczej nie świadczy o jej trudnej sytuacji majątkowej. Ponadto, skarżąca w oświadczeniu o posiadanym majątku nie wspomniała o należących do niej nieruchomościach, co już samo w sobie stanowi wystarczającą przesłankę uzasadniającą oddalenie wniosku. Obowiązkiem strony ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy jest bowiem przede wszystkim złożenie, zgodnego z prawdą, oświadczenia o sytuacji rodzinnej, majątkowej i dochodach. Wnioskodawczyni uchybiła temu obowiązkowi. Z uwagi na brak podstaw do uwzględnienia wniosku, orzeczono jak w postanowieniu na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.