II SA/Sz 424/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. A. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. decyzją z dnia [...], nr [...] uchyliło decyzję Burmistrza M. odmawiającą K.J. wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia i jednocześnie przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Pismem z dnia [...] I.A. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na wyżej opisane rozstrzygnięcie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. W skardze strona zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nr [...] podnosząc, że w wyniku przekazania sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania, nie będzie traktowana przez ten organ jako strona postępowania. To z kolei, w przypadku wydania niekorzystnej dla niej decyzji, może spowodować negatywne i trudne do odwrócenia skutki, gdyż nie będzie miała żadnego wpływu na prowadzone postępowanie administracyjne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucję wstrzymania wykonania aktu lub czynności można zastosować tylko wówczas, gdy dany akt lub czynność posiada atrybut wykonalności. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Nie każdy bowiem akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany został pogląd, że nie kwalifikuje się do wykonania akt administracyjny nieprzyznający uprawnień i nie nakładający obowiązków, które wymagałyby wykonania. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. W niniejszej sprawie strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. uchylającej decyzję organu pierwszej instancji w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia oraz przekazującej sprawę temu organowi do ponownego rozpoznania. Taka decyzja nie nosi cech wykonalności, gdyż nie nakłada na strony postępowania żadnych obowiązków, które mogłyby być wykonane dobrowolnie lub w sposób przymusowy, ani nie nadaje jakichkolwiek uprawnień. Ma ona charakter jedynie procesowy i nie wywołuje ze swej istoty skutków materialnoprawnych. Nie może zatem spowodować niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Również w orzecznictwie przyjmowany jest pogląd, zgodnie z którym akt administracyjny kasacyjny, jako mający charakter czysto procesowy, co do zasady nie podlega wstrzymaniu w rozumieniu art. 61 § 3 P.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 stycznia 2011 r., sygn. akt II OZ 3/11, dostępne w Internecie). Niezależnie od powyższego podkreślenia wymaga, że okoliczność, na którą powołuje się skarżąca, a mianowicie pozbawienie możliwości uczestniczenia, jako strona, w postępowaniu administracyjnym prowadzonym przez organ I instancji w przedmiocie środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia, w żaden sposób nie uzasadnia zastosowania ochrony tymczasowej. Wydanie decyzji niekorzystnej dla skarżącej w wyniku ponownego rozpoznania sprawy bez jej udziału, co prawda utrudnia, ale nie uniemożliwia realizacji ochrony interesu podmiotu będącego stroną postępowania w rozumieniu art. 28 K.p.a., skoro obok zwyczajnych środków odwoławczych, istnieją tryby nadzwyczajne. Poza tym, decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji inwestycji nie jest aktem upoważniającym do podjęcia i realizacji inwestycji, ale stanowi wyłącznie podstawę do ubiegania się o pozwolenie na budowę, które wydawane jest w odrębnym postępowaniu administracyjnym. Z tych względów sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.