II SA/Sz 431/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder (spr.),, Sędzia WSA Arkadiusz Windak, Protokolant Aneta Kukla, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 27 czerwca 2012 r. sprawy ze skarg Spółki A. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności oddala skargę. Decyzją z dnia [...] r., nr[...] , Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego , działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej K.p.a., art. 51 ust.1 pkt 2 oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania E.pl Sp. z o.o. w[...] , od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] r., nr[...] , wydanej w związku z wykonaniem zewnętrznych instalacji: wodociągowej, kanalizacyjnej i energetycznej, podłączonych do przyczep kempingowych usytuowanych w[...] , gm. [...] na działkach nr [...] i[...] , nakładającej na inwestora E.pl Spółkę z o.o. obowiązek wykonania określonych czynności polegających na dostarczeniu do urzędu: - oceny technicznej wykonanych robót budowlanych związanych z wykonaniem zewnętrznej instalacji wodociągowej, kanalizacji sanitarnej i energetycznej bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę, sporządzonej w dwóch egzemplarzach przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane odpowiedniej specjalności, - inwentaryzacji geodezyjnej powykonawczej przedstawiającej przebieg ww. instalacji w terminie do [...] r. – uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej terminu wykonania nałożonego obowiązku i wyznaczył nowy termin do dnia [...] r., a w pozostałej części utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Powyższa decyzja wydana została w następującym stanie faktycznym i prawnym. W dniu [...] r., do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] wpłynęło pismo A. zawiadamiające organ o prowadzonych na terenie działki nr [...] w miejscowości [...] , gmina [...] robotach budowlanych związanych z budową domków kempingowych wraz z instalacjami zewnętrznymi: wodociągową, kanalizacyjną i elektryczną bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę, bądź zgłoszenia. W związku z powyższym pracownicy Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego [...], po uprzednim zawiadomieniu właściciela przedmiotowej nieruchomości, przeprowadzili w dniu [...] r. jej kontrolę, w trakcie której ustalono, co wynika z protokołu kontroli - że na terenie działek nr [...] i [...] ustawionych zostało [...] przyczep kempingowych na kołach, których ruch został uniemożliwiony poprzez podparcie ich w sposób umożliwiający bezpieczne użytkowanie. Ustalono ponadto, że każda z przyczep posiada wewnętrzną instalację elektryczną, wodociągową, kanalizacji sanitarnej wraz z opomiarowaniem i niezbędnymi króćcami służącymi do przyłączenia instalacji zewnętrznych. Z ustaleń wynikało również, że przyczepy ustawione zostały w I połowie [...] r. W trakcie kontroli inwestor nie przedstawił dokumentów świadczących o legalnym ustawieniu przyczep oraz podłączeniu ich do instalacji zewnętrznych. W dniu [...] r. do organu I instancji wpłynęło pismo E..pl Sp. z o.o., informujące, że przyczepy kempingowe korzystają z mediów doprowadzonych do kompleksu E., a ich dostawy następują w oparciu o istniejące przyłącza, za zgodą Przedsiębiorstw Wodociągowo-Kanalizacyjnego i Energetycznego. Do pisma strona dołączyła warunki przyłączenia instalacji zalicznikowej dla zasilania w wodę i odprowadzania ścieków sanitarnych dla potrzeb przyczep kempingowych oraz aneks do umowy na dostawę energii. Dokonana przez organ analiza ww. dokumentów oraz ustaleń dokonanych w trakcie kontroli przedmiotowej nieruchomości wykazała, że zakres wykonanych robót budowlanych związanych z podłączeniem obiektów tymczasowych (przyczepy kempingowe), zlokalizowanych na jej terenie, do istniejących na działce przyłączy kwalifikuje je jako instalacje zewnętrzne, a nie budowę przyłączy. Zdaniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] zrealizowane zamierzenie budowlane obejmujące wykonanie zewnętrznej instalacji wodociągowej, kanalizacji sanitarnej i energetycznej, nie mieści się w zakresie zwolnień, o których mowa w art. 29-30 ustawy Prawo budowlane, a zatem wymagało uzyskania pozwolenia na budowę. Natomiast inwestor takiej decyzji nie uzyskał. Od powyższej decyzji odwołanie złożyła E..pl Spółka z o.o.[...] . Spółka podniosła, że jako inwestor pismem z dnia [...] r., zgłosiła do Starostwa Powiatowego [...] budowę przyłączy: wodociągowego, kanalizacyjno-sanitarnego oraz energetycznego na działkach nr [...] i [...] w miejscowości [...] , gm. [...], bowiem zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 1a w zw. z art. 29 ust. 1 pkt 20 ustawy Prawo budowlane, budowa takich przyłączy nie wymaga pozwolenia na budowę, lecz jedynie zgłoszenia właściwemu organowi. Strona wskazała dalej, że dokonała zgłoszenia przed przewidywanym terminem rozpoczęcia robót określonym w zgłoszeniu na dzień [...] r., załączając jednocześnie oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, a także szkice i rysunki. Postanowieniem z dnia [...] r. Starosta [...]i wezwał Spółkę do uzupełnienia zgłoszenia o dodatkowe dokumenty, zgodnie z art. 30 ust. 3 ustawy Prawo budowlane. Następnie, decyzją z dnia [...] r., Starosta [...] wniósł sprzeciw do powyższego zgłoszenia, powołując się na art. 30 ust.2 Prawa budowlanego i okoliczność braku uzupełnienia zgłoszenia o wymagane dokumenty w wyznaczonym terminie. Powyższa decyzja została następnie uchylona przez Wojewodę ego w dniu [...] r., ze wskazaniem, że jakkolwiek wydana została w 30-dniowym terminie, tj. w dniu [...] r., to jednak wysłana została dopiero w dniu [...] r., czyli po upływie terminu do skutecznego wniesienia sprzeciwu. W rezultacie wniesienie sprzeciwu było nieskuteczne i Wojewoda uchylając decyzję o sprzeciwie i umarzając postępowanie organu I instancji w sprawie zgłoszenia sprzeciwu do zamiaru wykonania robót budowlanych (przyłączy) wyeliminował tę decyzję z obrotu prawnego. Tym samym, w myśl art.30 ust.5 ustawy Prawo budowlane, strona była uprawniona do wykonania robót budowlanych objętych zgłoszeniem. Spółka podkreśliła, że Starosta [...]i wniósł sprzeciw nie z powodu okoliczności, że zamierzona inwestycja wymagała pozwolenia na budowę, lecz z uwagi na nieuzupełnienie zgłoszenia w terminie. W opinii E..pl Sp. z o.o., gdyby przedmiotowa inwestycja wymagała uzyskania pozwolenia na budowę, Starosta [...] wniósłby sprzeciw, powołując się na art. 30 ust.6 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, zgodnie z którym właściwy organ wnosi sprzeciw, jeżeli zgłoszenie dotyczy budowy lub wykonania robót budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę. Przepis ten znajduje bowiem zastosowanie jedynie wtedy, gdy zgłoszenie dotyczy budowy lub wykonywania robót budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę. Zatem, jeżeli objęte zgłoszeniem roboty budowlane nie należą do kategorii wymagającej uzyskania pozwolenia na budowę, wydanie decyzji o wniesieniu sprzeciwu wobec zamiaru wykonania robót budowlanych w oparciu o przepis art. 30 ust.6 pkt 1 ustawy Prawo budowlane nie znajduje uzasadnionych podstaw. Zdaniem Spółki, instytucja zgłoszenia stanowi pewnego rodzaju substytut instytucji pozwolenia na budowę, przy czym organ administracji architektoniczno-budowlanej wydaje decyzję administracyjną tylko w przypadku wniesienia sprzeciwu, w razie zaistnienia przesłanek wskazanych w art. 30 ust. 6 ustawy Prawo budowlane. Ponadto uchylenie przez Wojewodę ego decyzji Starosty [...] o sprzeciwie, równoznaczne jest ze stwierdzeniem, że Wojewoda orzekł, iż inwestor nabywa prawo do wykonania zgłoszonych robót budowlanych, natomiast skorzystanie przez organ administracyjny z prawa sprzeciwu w trybie cytowanego art. 30 Prawa budowlanego odsyłać winno wnioskodawcę na drogę procesu budowlanego na zasadach ogólnych. Jedynie sprzeczność zamierzenia inwestycyjnego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego lub zamiar realizacji inwestycji na podstawie zgłoszenia wymagającej pozwolenia na budowę, zwalnia organ orzekający o zgłoszeniu sprzeciwu od nałożenia obowiązku uzyskania pozwolenia na wykonanie obiektu. Na poparcie swojego stanowiska strona powołała się na wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 21.04.2004 r., sygn. akt SA/Bd 3529/2003. Spółka podkreśliła, że całe dotychczasowe postępowanie w przedmiotowej sprawie toczyło się w trybie zgłoszenia robót budowlanych i żaden organ administracji nie podnosił, iż zgłoszone roboty powinny zostać wykonane na podstawie pozwolenia na budowę. Zamierzona inwestycja traktowana była przez cały czas jako przyłącza określone w przepisu art. 29 ust. 1 pkt 20 Prawa budowlanego, które nie wymagają uzyskania pozwolenia na budowę. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uzasadnieniu decyzji z dnia [...] r., nr [...] wskazał, że inwestor nie dostarczył wymaganych dokumentów, zatem Starosta [...] nie mógł dokonać kwalifikacji zamierzonych robót budowlanych, a co za tym idzie uznać, czy wymagały one zgłoszenia, czy też uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę. Organ odwoławczy podkreślił, że Starosta [...] nakładając na inwestora postanowieniem z dnia [...] r. obowiązek przedłożenia m.in. projektu zagospodarowania działki lub terenu wraz z opisem technicznym instalacji, wskazał również, że "projekt winien być zgodny z treścią zgłoszenia", a także iż "w projekcie należy jednoznacznie oddzielić projektowane przyłącza od instalacji oraz wskazać ich przebieg z uwzględnieniem definicji przyłączy określonych w ustawie z dnia 07.06.2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzeniu ścieków (Dz. U. z 2006 r., Nr 123, poz. 858 ze zm.) oraz rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 4 maja 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków funkcjonowania systemu elektroenergetycznego (Dz. U. z 2007 r., Nr 93, poz. 623 ze zm.)". Dalej organ odwoławczy podał, że stosownie do treści § 2 pkt 15 ww. rozporządzenia przyłączem jest odcinek lub element sieci służący do połączenia urządzeń, instalacji lub sieci podmiotu, o wymaganej przez niego mocy przyłączeniowej, z pozostałą częścią sieci przedsiębiorstwa energetycznego świadczącego na rzecz podmiotu przyłączanego usługę przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej. Na podstawie całości zebranego materiału dowodowego organ stwierdził zatem, że na działkach nr [...] i [...] wykonano roboty budowlane polegające na budowie instalacji zewnętrznych, obsługujących podłączone do nich przyczepy kempingowe, które to instalacje zostały następnie przyłączone do sieci lokalnych. Zgodnie natomiast z art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Wyjątki od tej zasady zawiera art. 29 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, który wymienia w sposób enumeratywny roboty budowlane, niewymagające uzyskania pozwolenia na budowę. Unormowanie to uzupełnia art. 30 ww. ustawy, określając rodzaje robót budowlanych, których prowadzenie wymaga zgłoszenia właściwemu organowi. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że roboty budowlane będące przedmiotem niniejszego postępowania, tj. wykonanie zewnętrznej instalacji wodociągowej, kanalizacji sanitarnej i energetycznej, nie mieszczą się w zakresie zwolnień, o których mowa w art. 29-30 wyżej wymienionej ustawy, a zatem należy je traktować jako roboty budowlane, na wykonanie których winno się uzyskać pozwolenie właściwego organu. W przypadku bowiem wykonania robót budowlanych innych niż budowa obiektu budowlanego lub jego części bez wymaganego pozwolenia na budowę właściwego organu, zastosowanie znajdują odpowiednio przepisy art. 50 i 51 ustawy Prawo budowlane. Wobec powyższego, zdaniem organu odwoławczego, organ powiatowy prawidłowo wszczął postępowanie naprawcze oraz zasadnie wydał decyzję na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 wyżej cyt. ustawy. Przedstawiona przez inwestora ocena techniczna pozwoli ustalić, czy przedmiotowe roboty budowlane wykonano w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, natomiast inwentaryzacja geodezyjna pokaże faktyczny przebieg objętych postępowaniem instalacji i lokalizację ich przyłączeń do sieci lokalnych. W opinii organu odwoławczego nie bez wpływu na przyjęte rozstrzygnięcie ma także fakt, że Spółka E..pl zgłosiła do Starosty [...] w dniu [...] r. zamiar wykonania robót budowlanych, określając powyższe zamierzenie jako budowa przyłączy: wodociągowego, kanalizacji sanitarnej, energetycznego, mimo że podczas przeprowadzonych dzień wcześniej oględzin, PINB [...] stwierdził wykonanie samowolnego podłączenia do znajdujących się na przedmiotowych działkach przyczep kempingowych zewnętrznej instalacji: wodociągowej, kanalizacyjnej i elektrycznej. Ustosunkowując się do argumentów Spółki dotyczących zmiany kwalifikacji robót budowlanych, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wyjaśnił, że organ powiatowy prowadząc niniejsze postępowanie obowiązany był do ustalenia zakresu wykonanych robót budowlanych i ich kwalifikacji na podstawie obowiązujących przepisów. Natomiast, z uwagi na fakt, iż postępowanie odwoławcze zostało zakończone po dacie wyznaczonej w zaskarżonej decyzji jako termin wykonania nałożonego w niej obowiązku, organ odwoławczy postanowił wyznaczyć nowy termin wykonania ww. obowiązku do dnia [...] r. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła E..pl Sp. z o.o. w [...] – reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika – r.pr. G. M. - wnosząc o: 1. uchylenie w całości decyzji ego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. i poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] r., 2. zasądzenie kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji Spółka zarzuciła: * naruszenie przepisu art. 28 ustawy Prawo budowlane poprzez uznanie, że wykonane roboty wymagają uzyskania pozwolenia na budowę, w sytuacji gdy materiał dowodowy zgromadzony w sprawie wskazuje na to, iż roboty te stanowią przyłącza w rozumieniu art. 29 ust. 1 pkt 20 ustawy Prawo budowlane, a organ nadzoru budowlanego w żaden sposób nie wykazał, że urządzenia skarżącej stanowią instalacje zewnętrzne, wymagające pozwolenia na budowę; * naruszenie przepisu art. 29 ust. 1pkt 20 ustawy Prawo budowlane poprzez jego niezastosowanie wskutek zmiany kwalifikacji wykonanych robót budowlanych, tj. z robót wymagających zgłoszenia na roboty budowlane wymagające pozwolenia na budowę w sytuacji, gdy roboty te stanowią przyłącza w rozumieniu art. 29 ust. 1 pkt 20 ww. ustawy, bowiem skarżąca zgodnie z prawem zgłosiła zamiar wykonania robót budowlanych, co do którego nie został wniesiony skutecznie sprzeciw, a organ nadzoru budowlanego w żaden sposób nie wykazał, że urządzenia skarżącej stanowią instalacje zewnętrzne wymagające pozwolenia na budowę; * naruszenie przepisów art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 51 ust. 7 w zw. z art. 50 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane poprzez ich niewłaściwe zastosowanie w sytuacji, gdy roboty budowlane stanowią przyłącza, o których mowa w art. 29 ust. 1 pkt 20 Prawa budowlanego i które nie wymagają pozwolenia na budowę, lecz zgłoszenia; * naruszenie art. 8 K.p.a. poprzez zmianę kwalifikacji robót budowlanych z wymagających zgłoszenia na wymagające pozwolenia na budowę, a w konsekwencji nałożenie na skarżącą dodatkowych obowiązków wskazanych w zaskarżonej decyzji, do których nie byłby zobligowany w przypadku uznania robót budowlanych za przyłącza; - naruszenie art. 9, art. 10 § 1 i art. 11 K.p.a. w zw. z art. 107 § 3 K.p.a. poprzez niewyjaśnienie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji powodów, w tym również jakichkolwiek parametrów technicznych oraz właściwych przepisów prawa, które w ocenie organu nadzoru budowlanego miały wpływ na uznanie robót wykonanych przez Skarżąca za instalacje zewnętrzne, przez co uniemożliwiono skarżącej ustosunkowanie się do stanowiska organu administracji i wykazanie, iż w niniejszej sprawie mamy do czynienia z przyłączami, o których stanowi art. 29 ust. 1 pkt 20 ustawy Prawo budowlane, nie zaś jak stwierdził organ administracji z instalacjami zewnętrznymi. W obszernym uzasadnieniu skargi Spółka opisała przebieg postępowania w sprawie, podnosząc argumenty przedstawione wcześniej w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji. Dodatkowo podkreśliła, że urządzenia będące przedmiotem zamierzenia inwestycyjnego spełniają warunki do uznania ich za przyłącza objęte zgłoszeniem. Skarżąca wskazywała już bowiem, że umiejscowione na przedmiotowych działkach przyczepy kempingowe mogą korzystać z mediów, których dostawy następują w oparciu o istniejące przyłącze za zgodą Przedsiębiorstwa Wodociągowo-Kanalizacyjnego i Energetycznego, na co przedłożone zostały do akt sprawy stosowne dokumenty. Są to zatem odcinki lub elementy poszczególnych sieci służących do połączenia z pozostałymi częściami przedsiębiorstw dostarczających media. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, nie znajdując podstaw do zmiany swego stanowiska. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje. Działając w granicach kompetencji wynikających z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) w związku z art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), Wojewódzki Sąd Administracyjny jest obowiązany skontrolować, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu, czy też to prawo narusza i w zależności od tej oceny orzec w sposób przewidziany w art. 145 lub art. 151 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji, Sąd stosownie do przepisu art. 134 powołanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie jest związany granicami skargi. Przepis ten umożliwia Sądowi wszechstronne i obiektywne zbadanie sprawy niezależnie od podniesionych zarzutów. Rozpatrując stan faktyczny i prawny niniejszej sprawy, Sąd stwierdził, że skarga nie może być uwzględniona, jako że ocena przeprowadzonego postępowania oraz stanowisko organu odwoławczego nie daje podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Materialno-prawną podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowią przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010r., Nr 243, poz.1623 ze zm.), zwanej dalej "Prawem budowlanym", w brzmieniu obowiązującym na dzień wydania zaskarżonej decyzji, przede wszystkim przepis art.51 ust.1 pkt.2 , zgodnie z którym właściwy organ w drodze decyzji: nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania. Przepis ten przewiduje możliwość legalizacji samowolnie wykonanych robót budowlanych, o ile podmiot zobowiązany w decyzji wykona obowiązki z niej wynikające. Wydanie decyzji na podstawie art. 51 Prawa budowlanego jest możliwe w sytuacji, gdy organ stwierdzi, że wykonane roboty budowlane wymagające zgłoszenia lub uzyskania pozwolenia na budowę zostały wykonane w warunkach samowoli budowlanej. Zauważyć należy, że w myśl przepisów Prawa budowlanego rzeczą organu nadzoru budowlanego jest nie tylko ustalenie w konkretnym stanie faktycznym obowiązku uzyskania przez stronę pozwolenia na budowę lub zgłoszenia wykonania robót budowlanych, ale również ustalenie, że roboty te zostały w całości lub w części wykonane. W sprawie będącej przedmiotem rozpoznania spór dotyczy prawidłowego ustalenia stanu faktycznego sprawy, bowiem skarżąca twierdzi, że zgłaszała organowi budowlanemu zamiar budowy przyłączy: energetycznego, wodnego i kanalizacyjnego do działek [...] i [...] w U., natomiast organ nadzoru budowlanego prowadził postępowanie w kierunku samowolnego wykonania na ww. działkach instalacji zewnętrznych: energetycznej, kanalizacyjnej i wodociągowej zasilającej w ww. media przyczepy kempingowe znajdujące się na tych nieruchomościach i stanowiące własność skarżącej. Z akt administracyjnych sprawy wynika niespornie, że skarżąca w dniu [...] r. wystąpiła do Starosty [...] ze zgłoszeniem budowy przyłączy: energetycznego, wodnego i kanalizacyjnego na działkach [...] i [...] w U. gmina [...]. Postępowanie w tej sprawie toczyło się przed organami architektoniczno-budowlanymi I i II instancji (Starostą [...] i Wojewodą m) i z przyczyn proceduralnych zostało zakończone wydaniem decyzji uchylającej sprzeciw Starosty [...] i umorzeniem postępowania przed organem I instancji (decyzja Wojewody z dnia [....] r.). Postępowanie w rozpoznawanej sprawie nie dotyczy- jak błędnie twierdzi skarżąca- kwestii budowy przyłączy na ww. działkach, lecz instalacji zewnętrznych doprowadzających energię elektryczną, wodę oraz odprowadzającą ścieki z przyczep kempingowych do sieci lokalnych. Istotnie, rację ma skarżąca, że budowa przyłączy nie wymaga wydania pozwolenia na budowę, lecz jedynie zgłoszenia, jednakże instalacje zewnętrzne (od przyczepy do przyłącza) takiego pozwolenia, w myśl art. 29 ust. 2 Prawa budowlanego, wymagają. Analizując akta administracyjne sprawy, w szczególności zaś ustalenia dokonane przez skarżącą z Zakładem Wodociągowo-Kanalizacyjnym w U. w piśmie z dnia [...] r. oraz aneksie nr [...] zawarty z E.-O. SA w [...] w dniu [...] r. wskazać należy, że doprowadzenie energii elektrycznej i wody oraz odprowadzanie ściekówmiałonastępować w oparciu o istniejące przyłącza doprowadzające media do kompleksu E. zlokalizowanego w [...] przy ul. [...] , nie zaś poprzez odrębne przyłącza dla działek [...] i [...]. W tej sytuacji doprowadzenie wody, energii elektrycznej i odprowadzenie ścieków wymagało wybudowania na ww. działkach instalacji zewnętrznej, co powinno nastąpić w oparciu o pozwolenie na budowę. Treść pism E. wskazuje, że skarżąca zdaje się nie rozróżniać pojęcia "przyłącze" i "instalacja zewnętrzna", bądź traktuje pojęcia te zamiennie, chociaż warunki ich legalnego wykonania, w świetle przepisów Prawa budowlanego, są całkowicie odmienne. Definicje przyłączy wodociągowego i kanalizacyjnego zawiera ustawa z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (art. 2 pkt 6 i 5), natomiast energetycznego - rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 4 maja 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków funkcjonowania systemu elektroenergetycznego (§ 2 pkt 15). Skoro przyłączami są odcinki lub elementy sieci, czy odcinki przewodów łączących urządzenia podmiotu z sieciami: kanalizacyjną, wodociągową czy elektroenergetyczną, to żadną miarą jako przyłączy nie można traktować instalacji rozprowadzających te media po nieruchomości, czy też instalacji przy każdej przyczepie zawierającej urządzenia pomiarowe i elementy do połączenia z instalacją zewnętrzną. Roboty budowlane dotyczące wykonania rozprowadzenia instalacji wodnej, kanalizacyjnej i elektroenergetycznej, jako nie mieszczące się w zakresie zwolnień wymienionych w art. 29- 30 Prawa budowlanego, wymagały uzyskania pozwolenia na budowę, a skoro skarżąca takiego pozwolenia nie uzyskała, to instalacja zewnętrzna została wykonana w warunkach samowoli budowlanej. Prawidłowo zatem organ wszczął postępowanie legalizacyjne na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 powołanej ustawy i nałożył na skarżącą obowiązek wykonania oceny technicznej wykonanych robót budowlanych oraz inwentaryzacji geodezyjnej przedstawiającej przebieg instalacji na działkach [...] oraz [...]. Jakkolwiek decyzja organu I instancji ze względu na skąpe uzasadnienie faktyczne i prawne został wydana z naruszeniem art. 107 § 3 K.p.a., to jednak uchybienie to nie miało wpływu na wynik sprawy albowiem organ odwoławczy ponownie rozpatrując i rozstrzygając sprawę naprawił uchybienia PINB [...] w tym zakresie. Wbrew zarzutom skargi, organy orzekające w niniejszej sprawie nie naruszyły zasad postępowania administracyjnego określonych m.in. w art. 9, art. 10 i art. 11 K.p.a. Organy rozstrzygnęły sprawę właściwie ustalając stan faktyczny i prawny sprawy, ocena dowodów nie była dowolna i nie pozostawała w sprzeczności z zasadami logicznego rozumowania. W konsekwencji powyższych ustaleń, stwierdzić należy, że kontrola zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, do czego ograniczają się kompetencje Sądu, jako, że Sąd nie może oprzeć kontroli o kryterium słuszności, czy sprawiedliwości społecznej - nie wykazała, by decyzja ta, jak i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji została wydana z naruszeniem przepisów, o których stanowi art.145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z wyżej przytoczonych powodów na podstawie art. 151 powołanej wyżej ustawy, Sąd skargę oddalił.